Oranje

Ik hou eigenlijk niet van oranje. Niet mijn kleur. Dat dacht ik altijd van mijzelf. En ik ken mijzelf echt heel erg goed hoor. Miss Zelfkennis, dat ben ik. Pha. Eigenlijk ben ik MisZelfkennis, het scheelt maar één lettertje en een spatie. Want ik zag ineens allemaal leuke oranje dingen waar ik erg blij van word;

Mijn enige eigenste valentijsdagboeket. Van mr. Big hoor, ik heb geen geheime aanbidders bleek dit jaar maar weer en dat is wel zo rustig natuurlijk. Ik krijg zelden bloemen van mr. Big, hij roept dan altijd iets in de trant van ‘jahaa, kom ik aan met bloemen, zomaar, ga jij je afvragen wat ik uitgespookt heb’. Echt iets wat een man roept, alsof we de keus hebben tussen bloemen of een trouwe man. Ik denk dat de gehele manheid hier op aarde, al kunnen ze geen twee dingen tegelijk, toch best wel altijd trouw kunnen zijn en soms een bosje bloemen meenemen? Ozo.

En een schoolgids met een -op papier- hele leuke school. We hadden dus 7 scholen in de omgeving, één school wezen we af na bezoek, nog een school wezen we af na het lezen van de schoolgids. Die school verdient nog wel even speciale aandacht… in de schoolgids (pure reclame voor de school, staat uitleg in over alles van die school) staan heel veel spelfouten. Wel 26. En die school moet mijn kind leren lezen en schrijven? Dacht het niet. De gids was niet de enige reden waarom we de school afwezen maar toch.

De school waar nu onze voorkeur naar toe gaat gaan we 7 maart bezoeken. Ik kan eigenlijk niet wachten. Tuurlijk weet ik dit logje nog, maar ik heb het hele regelwerk gewoon graag achter de rug, ik heb graag een school uitgezocht waar we allemaal blij mee zijn.

Nog iets wat ik vaak zie en erg vrolijk van word;

 

Een vrolijk uitzicht aan de keukentafel, mede mogelijk gemaakt door de Hema. Het bordje dan hè, het kindje is mede mogelijk gemaakt door mr. Big. En van het kindje worden we ook wel vrolijk, ondanks dat ze net een flinke woedeaanval had waardoor ze een tijdje op de trap heeft gezeten terwijl ze de longen uit haar lijf gilde…