Overwinning
maart 3rd, 2011 § 7 reacties
Nog een voordeel van het mooie weer!
Ze kan (eindelijk) fietsen. Pinda heeft deze fiets gekregen op haar tweede verjaardag en is sindsdien heel tevreden geweest met het lopen met de fiets aan de hand, of op de bagagedrager zitten en met haar voeten over de zijwieltjes te wrijven waardoor ze vooruit kwam.
En wat we ook deden, ze snapte het niet. En vond het ook niet leuk. En dat snapten wij dan weer niet. Maandag keek ze nog eens goed naar de fiets en besloot dat het een fiets was, net zoals mama ook had. Ze klom erop en vroeg om hulp. Ik gaf haar een duw en ze probeerde het uit te vogelen. Maar nog snapte ze het niet. Mr. Big kwam erbij en keek. En zette het zadel een centimeter of tien hoger. En smeerde alles eens door. En ja hoor, gisterenavond hebben we een ererondje door de straat gedaan!
En ja, praat me er niet van, het is een heel klein fietsje. Dat zie ik nu ook. En dat binnen een jaar. Een jaar van amper gebruiken.
Grr.
Jippie applaus voor Pinda!!
@Janne: staande ovatie!
Is Pinda nou zo groot of is die fiets echt maar heel klein?
@Minkeltje: praat me er niet van.
Die fiets kochten we toen ze twee werd, toen was ‘ie te groot…
Snertkind. Stop d’r in de kookwas denk ik, krimpt ze misschien nog iets.
Nou ik vind het knap!!! Krap drie en dan al fietsen.
Haar allergrootsteachterneef Stephan hebben we met grof geweld oeverloze zondagmiddagen de parkeerplaats bij de plaatselijke supermarkt overgejaagd.
Tranen met tuiten, blauwe plekken en geschaafde knieën waren het enige gevolg.
Ongelooflijk dat dat kind later zo’n geweldig goede snowboarder is geworden dat hij er zelfs zijn beroep van heeft weten te maken. Hij had de motoriek van een pakje boter…
Moraal van dit verhaal….
Het maakt niet uit als je fietst te klein is, als je ego maar groot is;-)
@Helga: hahaha! Maar dat hij zo’n goede snowboarder is geworden komt natuurlijk door al dat vallen! Daar wordt je stoer van!