De mooiste en de gekste

Ze is gewoon de mooiste. Met die amandelvormige oogjes, dopneusje en kuiltje in haar kin. Met die warrige haren die nooit helemaal te temmen zijn. Met die twee lichte rode vlekken op haar wang waar ooit eens een heel vervelend mugje een twee hele vervelende muggenbulten achterliet die meer dan een jaar een bult is geweest. Met dat elfenoortje (een bobbeltje kraakbeen bovenop) dat haar grote nicht ook heeft, alleen heeft die het aan haar linkeroor en Pinda aan haar rechter. Met die eeuwig geschaafde of blauwe knieën. Met die tenen die letterlijk en figuurlijk te lang zijn. Net zoals bij mij. Ook letterlijk en figuurlijk. Met die benen die niet dun te noemen zijn, maar zeker niet dik die gewoon precies goed zijn. Met haar lange bovenlijf net zoals haar vader en haar lange benen net zoals haar moeder (verhoudingsgewijs mensen, verhoudingsgewijs).

Oja. Ze is ook de gekste.