Werkvakantie

Mr. Big moest weer eens werken in Zeeland. Dat vinden we allemaal zo ontzettend vervelend. We laadden de auto vol met werkspullen voor hem en ontspanspullen voor Pinda en ik. We vertrokken met miezerregen en hadden het grootste minpunt van de drie dagen toen Pinda na een uur reistijd haar hele ontbijt uitspuugde. Maar daarna ging het allemaal beter, bij het tankstation mocht ik haar in het invalidentoilet omkleden (ruimer en afsluitbaar) en kregen we toegang tot de schoonmaakkast. En naarmate de reis vorderde werd het beter, warmer en spuuglozer.

Terwijl mijn buren dus baalden van 15 graden, zaten Pinda en ik ‘s middags op een terrasje met ruim 20 graden, een briesje en een beetje schaduw. Daar zat ik dan zomaar, met mijn grote dochter op een terrasje. We kochten kleurpotloodboomstammetjes en een allerschattigst nachtlampje, we liepen in het zonnetje langs de mooiste middeleeuwse en iets daarna gebouwen, we aten een croissantje en liepen, unicum!,  aankooploos naar buiten bij de kringloopwinkel.

En Pinda die is groot geworden hoor.

Echt waar.

Niet alleen in uiterlijk, maar ook in doen. Half 11 ‘s avonds? Geen probleem. Dat was dan ook weer het grote nadeel van slapen bij ons op de kamer. Zolang wij wakker waren, was zij dat ook. Tot aan de volgende avond. Toen zei ze uit zichzelf dat ze naar bed wilde en rond 9 uur was ze helemaal onder zeil. Nog veel te laat, maar het was wel een verbetering. Terwijl zij sliep, keken mr. Big en ik naar de zonsondergang vanuit de hotelkamer.

We gingen naar Goes en Middelburg, kochten stof, haakgaren, borduurnaalden, een tuniek, de Dille en Kamille grondig doorgespit en aten we in het restaurant waar  we vorig jaar ook waren. En het jaar daarvoor ook. Maar was het eten toen heel goed, dit keer niet en ook de bediening was ronduit slecht. Ik denk dat we volgend jaar ergens anders naar toe gaan.

En dan zouden we nog bijna het belangrijkste vergeten;

Strand.

Met strandpaviljoenen met hele comfortabele stoelen.

En bitterballen.