Wanorde

Het nieuwe schoolritme, onderbroken door ziekte van vrijdag tot en met dinsdag, een kamerwissel een drukke feestmaand met bijna alle familie jarig in januari en ik ben moe! Valt nog wel mee hoor, het is niet meer de moeheid van als je net zwanger bent maar ‘s avonds is mijn bedje mijn beste vriend. ‘S morgens ook maar de wekker gooit altijd weer roet in het eten. De kamerwissel is bijna klaar, de baby moet straks natuurlijk ook ergens slapen en we hadden zo gedacht dat die mooi in de kleinste kamer kon, de kamer waar we tot nu toe een riante inloopkast van hadden gemaakt. Die kasten moesten natuurlijk bij ons op kamer, maar dat paste echt niet. Pinda had de kamer groter dan ons en die moest naar onze kamer, wij naar die van haar, dan nog paste de kastenwand van 2 x 3 meter niet en hebben we een nieuwe kast aangeschaft van 2 meter breed bij 2,36 meter hoog en gelijk de kledingvoorraad uitgedund. Tot zover zijn we nu gekomen, alle meubels en kleding op staat op de plek.

In de kleinste kamer staat nu nog een bult zooi. De kasten moeten verkocht worden, de muren moeten gladgemaakt worden, het vloertje wordt waarschijnlijk vernieuwd, dan kan de commode uit Pinda’s kamer daar staan zodat Pinda ook wat meer ruimte heeft en ondertussen is het een zooi! Al wordt het met de dag beter en meer eigen, ik zal blij zijn als er weer wat meer orde is boven. Gelukkig is het niet de bedoeling dat de baby voor de komende 22 weken verschijnt dus we hebben nog even! We maken de kringloop blij, enkele marktplaats mensen ook (en onszelf daar ook weer mee) en Pinda vindt het allemaal prachtig. Nog geen spoortje jaloezie te bekennen toen ze haar kamer uit moest wegens de baby. Winkelen voor babyspullen vindt ze het leukste wat er is en elke dag wordt er een hand op mijn buik gelegd en gevraagd of de baby daar zit. En elke keer zwemt de baby naar haar hand en geeft een schop, die voelt ze nog niet maar dat zal niet lang meer duren want gisteren heeft mr. Big de baby al wel voelen schoppen!