Nature vs nurture
27 februari 2012 § 3 reacties
Ik geloof dat een kind al een karakter heeft voor die geboren wordt. Een temperament geloof ik dat het heet. Ik geloof niet dat een kind blanco geboren wordt en dat de opvoeding voor alle karaktereigenschappen zorgt. Dat de opvoeding van hele grote invloed is op het maken en helaas ook breken van een kind dat ontken ik zeker niet hoor, maar geen kind wordt zonder temperament geboren.
Dat klinkt allemaal best wel zwaar, maar waar ik naar toe wil; ik zie (voel) nu al een verschil in temperament tussen Pinda en Koosje. Pinda voelde ik vanaf 11 weken al zwemmen en bewegen, Koosje gelukkig ook. Maar waar Pinda veel aanwezig was maar voornamelijk kriebelde zit Koosje de hele baarmoeder te verbouwen. Pinda voelde ik gerust de hele dag door, soms draaien, soms zacht schoppend maar voornamelijk kriebelend. Dat is nu nog terug te zien, Pinda kan heel goed op de bank een filmpje kijken maar stil zitten is er nooit helemaal bij, of ze wrijft met de voeten langs elkaar (familietikje) of ze frummelt ergens met de handen aan.
Pinda was alleen heftig in de buik als ze een tijdje de hik had. Dan werd ze zo boos dat ze heel hard ging stampen, bij voorkeur om drie uur ‘s nachts. En dat temperament merken we nu nog. Ze is rustig en heel beheerst maar als de bom barst dan barst die flink.
Koosje niet hoor. Die kan gerust een tijdje stil zijn, om mij vervolgens ‘s nachts de halve nacht wakker te houden. Koosje schopt nu al zo hard (met 21 weken) dat het soms gewoon pijn doet. Ik vrees al voor mijn ribben binnen een week of 10. Als ik een hand op mijn buik leg zwemt Koosje ernaar toe, en waar Pinda altijd helemaal rustig werd van haar vaders hand laat Koosje zich niet afremmen door de hand van mr. Big. En vanochtend heeft Koosje weer wat nieuws ontdekt; gelijktijdig schoppen en stompen. En Koosje had daar schijnbaar zoveel plezier in dat het een tijdje gelijktijdige tikken regende aan zowel de linkerkant van de buik als de rechterkant. Slapen is er dan niet meer bij, ik vind het allemaal erg gezellig maar soms is een uurtje slaap extra ook niet weg…
Nu al een verschil in temperament, ik ben heel benieuwd hoe zich dat straks uit als Koosje geboren is en hoe wij anders moeten opvoeden!
Al een tijdje wat minder online en zojuist bij gezelen, wat schrijf je toch leuk. Fijn dat alles goed gaat met Koosje, wat een geluk, maar zo te lezen doe je er hard je best voor! Laatst kreeg ik ergens ijs (vanille of slagroom) uit een blender gemixt met een espresso voorgeschoteld: volgens mij precies wat jij lekker vind, een soort koffie slush/milkshake jummie! Groetjes!
Wat grappig dat je zoveel verschil voelt. Bij nr1 en nr2 kan ik me dat helemaal niet herinneren. En nu met nr3 voel ik heel soms iets… Maar niet iets dat lijkt alsof er iemand aan de binnenkant de boel aan het verbouwen is
Wat lief, dat friemelticje van Pinda. Gaaf dat je dat verband legt met hoe ze tijdens de zwangerschap was!
Ik herken het verschil in baarmoedergedrag tussen onze twee kinderen ook wel, maar resp. 17 en 14 jaar later is daar nog weinig van terug te merken. De jongste was baarmoedermatig heel wild en druk en leek nooit te rusten, nu is dat andersom. Hij ligt, als het aan hem ligt, hele dagen in bed, op de bank of voor de kachel. Ik hoop dat het een fase is
Oudste is juist heel actief en was dat in de zwangerschap beduidend minder dan nu…