Borduurschetsentekengarending

Op de valreep van het oude jaar gingen we nog een net nieuw meisje bekijken. Niet meer helemaal vers van de pers, maar nog steeds kleiner dan dat je je herinnerde van toen Pinda zo nieuw was.

Ik nam een gevuld kistje mee, er zaten slabjes in, sokjes, knipjes en een popje.

De slabjes had ik misschien eerst op de foto moeten zetten, daarna pas oprollen een een tijdje bewaren in het kistje..

Ook maakte ik een lakentje waarbij ik haar mooie, sjieke, maar ook lange naam op borduurde met de machine, zo uit de losse pols dus de letters lijken een beetje geschetst.

Het idee haalde ik ooit bij blog44, dat bleef zo ergens achter in mijn hoofd hangen en dit was de gelegenheid om het te proberen. Het was vooral leuk! Maar een hele quilt met dit idee zou ook wel leuk zijn. Met een gedicht of een woord dat steeds herhaald wordt. Maar eerst ga ik mijn eigen quilt afmaken, ik heb me weer eens iets op de hals gehaald. Een manier van quilten waarvoor ik 6 klosjes garen heb gekocht voor een quilt van 120×150 cm. En ik denk niet dat ik aan die 6 klosjes genoeg heb.

Jongensquilt!

Vandaag vierde de grote broer van Mike, Tim, zijn verjaardag. Heel veel kadootjes waren er maar niet allemaal voor hem. Opa en Oma hadden namelijk een quilt bij mij besteld voor Mike en die heb ik tussen het overgeven door afgemaakt. Hè bah, wat klinkt dat vies. Het is ook niet waar hoor. Maar het is wel waar dat ik het moment dat ik even iets vaster ter been was gewerkt heb aan de bies die er nog niet omzat en niet ben gestopt voor het erop zat. Een echte jongensquilt, zonder roze en bloemen, met een miniem beetje aan stipjes maar wel met veel ruitjes en stoere strepen. De allereerste keer!

Naast de quilt had ik voor Mike ook een vlaggenlijn gemaakt in dezelfde kleuren als de quilt en een knuffelkonijntje. En helemaal vergeten om een foto te maken. De quilt zelf is vandaag nog op de foto gezet want dat was ik ook weer eens vergeten. Maar ik had de camera mee omdat ik alles vergeten was. Voordeel is dat je dan meteen een actiefoto kan maken. Nadeel is dat je dan zo opgaat in zo’n klein beebje dat je weer vergeet om foto’s te maken van de andere kadootjes.

Van Pinda met Mike heb ik wel een foto gemaakt. Pinda met staartjes. Bijna net zo schattig als beebje.

Beebje vermaakte zich overigens de hele dag met slapen en het laten van scheetjes. Heerlijk toch.

Give Away!

Joepie de poepie! Hieperdepiep hoera! Hutsefluts is één jaar!

Een jaar geleden begon ik met bloggen en ik had er echt geen idee van hoe leuk of ik het zou vinden. Heel leuk dus blijkt! Mr. Big kan getuigen hoe vaak ik wel niet heb gezegd dat bloggen heel leuk is! En er is veel gebeurt, er is gepost over een witte chocoladetaart (die nog steeds een grote hit is bij google), we hadden een bruiloft op de allerwarmste dag van het jaar, temperaturen tot boven de 37 graden (ik hoor de bruid nog zo zeggen, we trouwen in augustus en laten we hopen dat het mooi weer is want ik heb een blote jurk…), ik kreeg diabetes, ik zei laat de sneeuw maar komen en had daar later heel veel spijt van, ik opende een winkeltje, Pinda kreeg nare spuiten ter voorkoming van een nare griep en om maar even te zwijgen over hoe Pinda veranderd is. Ik keek net alle oude logjes weer eens door en wat was het een hummeltje een jaar geleden.

En dat zoveel mensen mee zouden lezen, dat had ik nooit verwacht. De statistieken vanaf het begin heb ik niet door de overstap van punt.nl naar wordpress.com. Ja, ik heb ze wel maar dan moet ik rekenen en het is weekend. Dan doe ik daar niet aan. Maar in de afgelopen 3 maanden (plus 6 uur) heb ik 10.000 pageviews gehad! WOW!

Nou, wie jarig is trakteert;

 

Ik geef een girafje of een setje haarknipjes/speldjes of een deurhanger hart weg, waar je voorkeur dan ook maar naar uit mag gaan. En zit je kleur er niet bij? Geen probleem, ik zal dan speciaal voor jou een girafje/hartje/knip-speldje op maat maken. Vaste lezers weten hoe mijn stofjeskast eruit ziet, er zit vast wat bij.

Wat moet je doen voor dit ongelooflijk leuke kadootje;

• Laat een reactie achter.
• Niet helemaal verplicht maar je scoort er zeker punten mee, maak mij aan het lachen. Vertel een ik-schaamde-me-rot verhaal of een leuk voorval of iets wat “een vriendin” heeft meegemaakt. Of iets leuks van de kinderen. Of wat dan ook. In ieder geval, ik vind het leuk om iets meer te lezen dan “ik doe mee”.
• Dubbel reageren is natuurlijk niet eerlijk, die haal ik weg.
• Familieleden mogen ook meedoen hoor! En woon je buiten Nederland, ook geen probleem. Geen blog? Ook geen probleem… zie ik ben heel makkelijk in de omgang!

Ik zal maandag de winnaar bekend maken, die zal geheel willekeurig en onbevooroordeeld gekozen worden, mogelijk met hulp van Pinda. Reageren kan tot maandagochtend 11.59. Vanaf 12.00 is het middag toch? Ik zal dan in de loop van de middag/avond de winnaar bekend maken!

Romantisch..

Soms heb ik dat, dat ik zo romantisch ben. Naja, in een romantische bui. En dan maak ik een quilt. Haaaa. Zwijmel.

Het is een iets andere kleurencombinatie dan ik normaal gebruik. Een stuk liever, misschien is dat het, ben ik normaal niet zo’n liefelijk persoon. Maar toch zit dat ergens wel in mij verstopt want toen ik het bloemenstofje zag wist ik meteen hoe de quilt eruit moest zien.

Deze quilt is ruim 100 cm x 130 cm. Groot genoeg dus voor in een ledikant, zelfs groot genoeg om over je benen heen te slaan als je op de bank zit.

De achterkant is dit keer van zachtroze fleece, doorgestikt in een krulpatroon en de bies is van die mooie bloemetjes stof.

*zwijmel* En de stofjes zijn zo zacht geworden na het wassen en drogen. En ze kreuken zo mooi.

En hij staat vanaf nu in de winkel! En wel hier! En de vrolijke quilt is sinds een paar dagen in prijs verlaagd. Wanteeeeeuuuuhhh, blijkt dat ik niet altijd zo heel goed kan rekenen… Achja, kan niet alles hebben hè!

62500 cm2

De allergrootste quilt die ik ooit gemaakt heb is klaar en afgeleverd. Wel 250×250 cm is die geworden. En dat was werken. Het grote voordeel van werken in opdracht kan ook meteen het grootste nadeel zijn. Ik vind het heel prettig om af en toe gedwongen te worden om buiten je eigen “comfortzone” te werken, met kleuren die je niet snel zelf zou gebruiken en dan toch iets maken dat een beetje van jezelf wordt.

Maar bij deze quilt duurde het heel lang voor het iets van mijzelf werd. En dan nog niet helemaal. Tot ik de quilt vandaag afleverde en hem over het bed zag, hij paste helemaal in de slaapkamer waar hij voor bedoelt was. Hij verbond alle kleuren in de kamer met elkaar. En nog belangrijker, de mensen waren heel blij. Maar eerlijk is eerlijk, ik ben blij dat ik ervan af ben. Het was werken. De uitdaging was voor mij het formaat, het is niet het makkelijkste wat ik ooit gedaan heb! En 10 meter bies met de hand eraan zetten is me ook niet in de kouwe kleren gaan zitten…

Ik ga vanmiddag een lekker rustig middagje beleven heb ik mij voorgenomen. Ik vind het toch altijd wel spannend, heel erg spannend, zo’n quilt afleveren. je wilt zo graag iemand blij maken en daardoor ben ik zo bang dat de quilt toch niet helemaal aan de verwachtingen voldoet. En dan krijg ik een beetje last van hoofdpijn. Of komt dat door de 5 flessen witte wijn die er gisteren met de buren doorgegaan zijn? Neej, dat kan het vast niet zijn.

Ik weet niet…

. ..hoe het met jullie zit maar ik wordt hier ontzettend vrolijk van! Roze en rood!

Een nieuwe quilt, formaatje baby, speelkleed, ledikant dus zo’n 75×100 cm. Een ideaal formaat vond en vind ik, je kunt hem zo makkelijk meenemen.

De eerste quilt die ik niet in opdracht maak, of niet maak met iemand in gedachten. Maar ook de eerste quilt waarbij ik uit mijzelf geen blauw of groen gebruik. En daar heb ik absoluut geen spijt van.

De achterkant is van witte fleece, met een rood-met-witte-stippen bies.

De voorkant bestaat uit 6 verschillende katoenen stofjes, doorgestikt met zachtroze draad.

En hij staat zo leuk bij een wit ledikant, daar kan die mooi als extra deken dienen, maar hij is net te klein als deken voor een ledikant, dan moet je een maat groter hebben.

En hij is nu te koop in de winkel! Kijk maar hier! Al zou het moeilijk worden om afscheid te nemen.

Ik heb nog een quilt in de maak… zelfde principe, andere kleurtjes en daardoor weer heeeeeel anders!

Inspiratie

Kijk, dat heb je soms. Dat je iets heel moois ziet maar ook meteen denkt; dat maak ik zelf wel. En dat je vervolgens compleet vergeet waar je het origineel ook al weer gezien hebt dus van enige degelijke bronvermelding is geen sprake. Ik heb dus van vilt een wolkje gemaakt met vrolijke regendruppels. Volledig geïnspireerd op het wolkje met vrolijke regendruppels van een (volgens mij Amerikaanse) mevrouw. Zie je hoe ik dat doe? Ik zeg volledig geïnspireerd, maar eigenlijk bedoel ik ontzettend gejat. Goochelen met woorden. Kan zo de politiek in, of de makelaardij. Weet je wel, sfeervol en vol karakter betekend aan een serieuze opknapbeurt toe. Dat is dan weer van toepassing op de makelaardij, in de politiek geldt dit niet. Ik vind Geert Wilders serieus aan een serieuze opknapbeurt toe maar zal hem dan weer nooit omschrijven als sfeervol en vol karakter. Okee, weer terug naar mijn wolkje. Omdat dit zo gekopieërd is zal ik dit nooit verkopen, vind ik niet eerlijk. Deze hangt dus lekker voor mijn raam.

Maar soms heb je een idee waarvan je denkt dat het origineel is. Zo ook met mijn girafjes, ik heb het zelf bedacht maar het gebruik van een silhouet van een giraf en gebruik van lintjes en misschien zelfs een combi van die twee is natuurlijk geen originele gedachte, daar zijn anderen al eerder op gekomen. Dus alhoewel ik dit absoluut niet gekopieërd heb durf ik niet te zeggen dat ik dit nooit eerder gezien heb, ik weet het alleen niet meer bewust maar mogelijk heb ik het onbewust toch ergens in een laatje van mijn geheugen gestopt om dit laatje later weer te openen. Alles wat je maakt is gebaseerd/geïnspireerd op een bestaand iets waar je een asociatie bij hebt, een idee vormt zich en dat werk je uit.

Waar wil ik naar toe. Nou…. ik was zaterdag bij mEET, superleuke spulletjes aan het bekijken. En gezellig dat het was. En toen had ik zo’n potlodenrol in de handen. Die had ik overal en nergens al rond zien zweven in blogland en wilde ik altijd al eens maken, maar toen ik er eentje in de handen had wist ik zeker dat ik die snel wilde maken. En ik wist precies met welke stofjes. Kopieëren dus.

Maar ik zag ook dat mEET net zo gek is op lintjes als ik (niet dat dat helemaal een verassing was). En dat zij vaak vier lintjes gebruikt bij haar blije spulletjes. En wat had ik laatst gedaan bij een babyquilt? Juist ja. Ik ben bang dat we hier niet spreken van twee zielen, een gedachte maar meer van onbewust toch weer iets in dat “laatje” stoppen. mEET, ik hoop dat je geen patent hebt op het gebruik van meerdere lintjes? Want ik wil echt, echt, echt niet die quilt uit elkaar halen. En ik wil echt, echt, echt wel vaker vier of meer lintjes gebruiken.

Mijn bescheiden stofvoorraad

En dan nu dat stokje van MiekK’s, over mijn stof voorraad. Nou stoffen heb ik. En “gelukkig” schoot mijn rug de afgelopen dagen telkens vast. Zitten deed eerst geen pijn, staan ook niet. Liggen ook niet. Maar overgaan van de ene naar de andere houding was problematisch. Ik zat gewoon telkens op slot. Heel voorzichtig iets mijn romp draaien t.o.v. mijn heupen en het ging weer. Opeens deed zitten wel zeer aan de rug dus ben ik veel dingen gaan doen waarbij ik kon staan. En gôh, nu heb ik ineens een nette stoffenkast! Iets wat ik al heeeeel lang wilde maar tegen het werk op zag.

Voor ik de foto’s laat zien wil ik wel even zeggen dat Mr. Big een geweldige man is. Die nooit klaagt als ik weer eens met een stofje of twee thuiskom. En gewoon altijd mij in alles steunt. Die dus nooit eens zegt, heb je nu niet genoeg stofjes/borduurgaren/wol/lintjes/bandjes/knoopjes enz.

En ik hoop ten zeerste dat hij dat na het zien van deze foto’s nog steeds zegt. Vast wel. Want zo’n lieve, steunende man is het. En een echte man ook hoor. Mijn held. Mijn handige krachtpatser. Ja hè schat!?! Kus kus.

En ik wil ook nog zeggen dat ik veel stofjes heb gekregen. Ik weet niet of dat helpt, erger of juist minder erg is, maar niet alles is dus zelf aangeschaft.

En ook is het zo dat ik niet van alle stofjes heel veel heb hoor, sommige stukjes zijn 20×30 centimeter.

En ja, ik was vroeger ook zo’n kind dat alle potloden netjes op kleur legde, zo’n kind dat intens kon genieten van zo’n kleurdoos waar alle kleuren van de regenboog in zaten. Freud heeft daar vast wel een verklaring voor al weet ik niet of ik die wil weten.

Okee, komt ‘ie.

 

Zijn jullie er klaar voor?

 

Mijn kast. En wees gerust, hij zit niet helemaal vol met stofjes.

Alleen maar halfvol…

En van iets dichterbij, de bovenkant;

Met voornamelijk katoenen stofjes, per kleur gerangschikt. En ik besef me ineens dat ik veel meer roze heb dan ik dacht. En veel minder turquoise dan ik wil hebben.

De onderkant;

Met op de derde plank van onder twee bakken voor restjes, een voor blauw/groen en een voor rood/geel/roze enzo. Nu heb ik hier en daar gelezen dat ik niet de enige ben die zo haar restjes opbergt! De schoenendoos (maatje Pinda) is gevuld met vlieseline. Op de onderste planken een flinke verzameling corduroy en velours. En mijn bakken met borduurgaren.

Alle stofjes zijn zo redelijk op een en dezelfde manier opgevouwen door gebruik te maken van een boek. Stof dubbel, boek erop en dan vouwen met het boek er telkens tussen. Snappie? Nee, kijk maar hier. He boek dat ik gebruik is een Donald Duck pocket, zo eentje van deze;

De verzameling van Mr. Big. En dan liggen er nog minstens 15 pockets in zijn nachtkastje. Zie ik ben niet de enige met een verzameling hier in huis…

Van de ene verjaardag

 

Naar de andere. Pinda heeft het twee jaar geleden voor elkaar gekregen om een dag voor mijn Oma geboren te worden. En 4 dagen voor mijn broertje en 13 dagen voor mijn schoonzusje. Timing.

 

 

Oma was vandaag dus jarig, de oma van de lintjes en borduurgaren en de weet ik veel wat nog meer, veel van mijn knutselspul is afkomstig danwel gesponsord door Oma. En Oma heeft het momenteel niet makkelijk met haar gezondheid. Alles bij elkaar reden genoeg voor een flink kado vond ik. Een quilt dus, want Oma vind het altijd fantastisch om iets zelfgemaakts te krijgen, of ze kan hel goed acteren. Oma heeft ook een moderne smaak (dat blijf ik altijd zo leuk vinden, zo’n moderne Oma), houdt van strakke vormen en rustige kleuren. Dus heb ik een mooie lichtbruine katoenen lap gekocht, het zijden stalenboek gepakt en ben aan de slag gegaan. De achterkant bestaat uit een bijna dezelfde kleur bruin fleece en er zit een lichtblauwe bies aan. En ik ben heel gelukkig met hoe lekker het stofje kreukelde na het wassen en drogen. En hoe zacht dat hij werd want de katoen was wat aan de dikke, harde kant. Hard werken want eigenlijk begon ik te laat door al het ziek zijn van de laatste tijd maar gelukkig was hij op tijd af. Oma was blij, dus ik ook!

Nieuw opdracht

En toen ineens, vanuit het niets, belde Sinterklaas. En ik kreeg een preek. Het ging over schoenmakers en hun kinderen. En iets over blote voeten geloof ik. En toen zomaar had ik mijn tweede quiltopdracht. Van de enige echte Sinterklaas! Opdracht; een poppendekentje maken voor Pinda. Die Sinterklaas. Die weet toch wel wat hij moet geven. Of bestellen in ieder geval. Aan de slag. Ik heb al mijn leuke stofjes bij elkaar gepakt en die aan elkaar genaaid. Maar toen vond ik het wel heel blauw. Zonder dat er iets uitknalde. Dus ik pakte mijn borduurgaren en heb allemaal hartjes geborduurd. En ik vind het wel wat.