Pinda versus Mama

Nu ben ik het wel eens zat dat mensen Pinda vergelijken met Mr Big of mij, temeer omdat ze Pinda nooit op mij vinden lijken. Maar ik heb mijn babyboek weer eens doorgebladerd en ik merk dat Pinda wel op mij lijkt, niet uiterlijk maar innerlijk.

Een voorbeeldje uit mijn babyboek:

 “zaterdag 30 januari 1981 (16 maandjes precies); je eerste schoentjes (van opa en oma) gekocht. Kan ze al wel goed lopen vroeg de verkoopster? Al drie maand zei ik, ze keek bedenkelijk maar meteen daarop sjouwde je de winkel uit en ging etalages bekijken, daar zal ik wel te hard langskarren. Zondag een lekker eind gewandeld met je opa en oma. In een park hebben we je uit je kar getakeld en lopen maar. Handje vasthouden ho maar! Venijnig sloeg je alle uitgestoken handen weg, maar toen je met je handen en knieën in de blubber viel keek je mij kwaad aan. Eigen schuld dikke bult!”

Wat herken ik hierin? Pinda’s loopvermogen werd ook een beetje betwijfeld in de winkel, waarna ze mooi de hele winkel doorsjokte. Pinda wil ook bij elke etalage stilstaan om aandachtig te kijken. Pinda wil (tenzij het druk is) ook ssssellluffff lopen. Pinda kan ook venijnig doen. Pinda kan vooral mij venijnig aankijken als ze valt. Pinda houdt ook niet van vieze handen. Pinda is net zo’n eigenwijs.

Of ik hier nou echt blij mee moet zijn, daar ben ik nog niet over uit.

Nog eentje; “Je eet ’s morgens en ’s middags een boterham met ham of kaas en soms honing. Fruit lust je altijd wel maar ’s avonds heb je het liefst een aardappeltje met worteltjes of boontjes (dat heb je zeker van je opa). Soms is nasi ook wel lekker. Een gekookt ei, zuurkool en tomaat daar wil je niets van weten. Rookworst, gehakt, vis of kip gaat erin als koek, koek zelf trouwens ook.”

Eeuhm, tja niet zo’n goed voorbeeld, dit slaat meer op dat ik niet zoveel veranderd ben qua eetgewoontes. Op mijn boterham hoort wat hartigs ipv zoet, dat heeft Pinda ook. Aardappels met boontjes, jammie! Voor Pinda mogen de aardappels achterwege blijven. Boontjes zijn wel een favoriet. Nasi ben ik nog steeds gek op! Pinda echter vindt nasi vies, bah, al die rijstkorreltjes in je mond pfff. Zuurkool vind ik nu wel lekker maar tomaat en ei is nooit een favoriet geworden. Voor Pinda kunnen wel alledrie beter achterwege laten. En de laatste regel, voor Pinda en mij allemaal mmmmmmmm. En eentje waarin ik haar helemaal herken; “Als je ook maar even de kans krijgt bij ons in bed kruip je zo snel mogelijk naar de verhoging bij ons hoofdeinde, trek je je op en madammetje staat. En dan kijk je heel ondeugend naar ons.” Nou, zo gaat het elke ochtend hier, alleen hoeft Pinda zich nu niet meer op te trekken. Tot slot nog een van de weinige foto’s waarvan ik vind dat Pinda wel op mij lijkt. Al is het heel lang geleden en is het nu helemaal niet meer zo en zie ik het misschien als enige…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s