Ik lijk wel Angelina Jolie

Maar dan zonder Brad Pitt, zonder ongelooflijke uitstraling, zonder al het geld en zonder de lippen. Oja, zij is ook een stukje, stukje maar, dunner dan ik. Ik heb wel donker haar, dat hebben we gemeen. Alleen dat van mij is van het pluizende krullende steile haar, mijn haar heeft een identiteitscrisis, dat van haar is van dat lange steile glanzende haar. Ik bedoel met alle kinderen. Vandaag zijn er weer twee toegevoegd aan de verzameling. De grote is gekregen van Omi (mijn oma) en de kleine heeft ze van mij. Nu liggen ze bij Pinda in bed en ik heb het vermoeden dat ze nog niet slaapt maar dat er heftig gespeeld wordt. Ik ga nog wel eens aan de slag om fatsoenlijke kleertjes te maken voor de poppen, dat schijnen de poppenmakers tegenwoordig niet te kunnen. Foei wat zijn die kleertjes lelijk.

:: het kleine popje heeft wel een heel guitig koppie vind je niet?
 
UPDATE: ik heb een half uurtje geleden de poppen weer uit Pinda’s bed gehaald. We hoorden de hele tijd gelach en gezang, geen gesnurk. Ze had haar eigen speen uit bed gegooid en die van de pop ingedaan. Nu hoop ik wel dat ze morgen uitslaapt, daar heb ik wel eens zin in.

 

Klim maar raak

 

Overal wordt nu op geklommen. We hadden een tijd geleden al madamme op de ladder staan, ongeveer een halve meter hoog. Nu zijn ook winkelwagentjes, banken, stoelen, alle soorten trappen, speelgoed en papa onderwerp van klimmen. Ze heeft nu ook door wat “op je billen zitten” betekent en gelukkig luistert ze vaak. Keyword is hier vaak, niet altijd. Zo gaat het hier de laatste tijd voornamelijk, vaak luisteren maar ook steeds meer niet luisteren. Ook pruilen en bijna huilen zijn heel geliefd. Moet je eens zien hoe ze doet als ze doorheeft dat ze in het winkelwagentje moet zitten. Op het moment loopt ze rond met haar t-shirt over haar hoofd (over haar ogen). Totaal ongerelateerd aan het onderwerp. Ook wordt hier luid gezongen en gegild want ze is heel grappig vindt ze. Maarja, een echt peutertje wordt ze dus. Alles in extremen. Heel blij, heel boos, heel beledigd, heel eenkennig, heel niet-eenkennig en heel luid. En bij tijd en wijle heel vermoeiend. Pfff, is het al 7 uur???

Holy komkommer

Kijk dat zijn nog eens komkommers. Er zit echt maar 6 dagen tussen de foto’s. Het gaat veel sneller en beter dan dat ik verwacht had. Ik heb alleen geen idee wanneer ik de komkommers moet oogsten. Stond niet op de verpakking. Moet ik ze laten zitten tot ze zo groot zijn als de komkommers in de winkel of zijn het van die “snack”komkommers? Ik heb geen idee. De moesbak schiet ook aardig op, over twee weekjes kunnen de radijsjes eruit. Ik heb alleen al wel gehoord dat het moeilijk is om lekkere radijsjes te kweken, we zullen wel zien hoe ze zijn straks. We hebben ook flinke vooruitgang geboekt met Pinda, ze eet sinds vorige week fruit. Haar voorkeur ligt wel bij de aardbeien, als ik ze pluk in de tuin staat ze er met haar neus bovenop. Wel met de handjes op de rug, ze snapt nu ook dat ik het niet goed vind dat ze de aardbeitjes fijnknijpt. Kiwi, perzik, ananas en druif kunnen we ook aan haar kwijt. Duurt maar anderhalf jaar, fruit leren eten (…)

Eten, eten, eten

::foto is genomen door het raam vandaar die lichtweerkaatsing. Het jurkje is uit die tas met kleding.

Dit weekend hebben we een bbq gehad op vrijdag, patatjes bij opa en oma op zaterdag (met ijs toe) en weer een bbq op zondag… Tijd voor een balansdag, nee, een balansweek denk ik. En wat een goed weekend was het zeg! Vrijdag kwamen we laat thuis met een slapende Pinda, volle buikjes en een hele tas vol met kleding. Vrienden van vrienden hebben een dochter die wat ouder is dan Pinda, en die was uit haar kleding gegroeid. We kunnen dus weer even vooruit. Zaterdag kwamen we met ook met volle buikjes thuis, volle buikjes met ijs. Zeker niet slecht dus want die schoonvader van mij kan patatjes bakken en ijsjes maken. Enne geef Pinda een ijsje en je kreeg veel kusjes kwam hij achter. Pinda was alleen een beetje ziekjes dus die ging thuis meteen door naar bed. Zondag was Pinda niet meer ziekjes, en we kwamen weer thuis met volle buikjes, plus 4 kunstof kinderstoeltjes voor buiten en een lading melamine kopjes, kommetjes en bordjes. Weer een goede oogst. Pinda heeft lekker gespeeld met haar op een na jongste neefje en was helemaal onder de indruk van hem. Vandaag moest ik dus weer zelf koken. Was wel weer wennen en afzien hoor (zielige ik). Gewoon gekookte aardappels met doperwtjes en een stukje kip. Niets lekker een patatje, sate-tje of zalmpje van de gril. Verder heb ik mijn groentes uit mijn tuintje uit de grond gekeken. Maar ze gingen er niet sneller van groeien. De spinazie doet het wel heel goed, het is al herkenbaar als spinazie. Als die nu al klaar zou zijn dan is het balansweekje helemaal compleet maar ik denk dat ik nog wel twee weekjes moet wachten.

Mede mogelijk gemaakt door de Hema

 
We waren al langere tijd op zoek naar een stoel voor Pinda maar konden niet slagen. Zelf is ze gek op die krukjes van de Ikea, die met die dikke poten. Maar daar gaat ze voornamelijk mee sjouwen en heel gevaarlijk opklimmen/staan dus dat vonden wij niet zo’n goed idee. Ook heb je van die stoeltjes die echte fauteuils. Met schuim van binnen en een mooi stofje van buiten maar die vonden we veel te duur. Bovendien had de hond van vrienden vroeger zo’n stoeltje, voor mij blijft het altijd dus een hondenstoeltje.
Maar gisteren zijn we geslaagd voor een stoeltje voor Pinda. Eindelijk. Bij de Hema, waar anders? En het is eigenlijk een campingstoeltje, dus inklapbaar, dus niet dominant aanwezig in huis. Al mag dat wel want hij is echt heel leuk! Groen frame met witte stof met grote groene cirkels erop, het doet me een beetje denken aan appeltjesstof. En dat allemaal voor 12.50.
Pinda is helemaal blij. Ze zat er meteen op, schoof daarna de stoel dichter bij de tafel (zonder op te staan) en ging heerlijk onderuitgezakt, met haar flesje drinken, reclames kijken. Echt al een volleerde stoel-hangende-tv-kijker. Blik op onverstoorbaar oneindig en buik bol vooruit.
 
 
:: haar pyama komt ook bij de Hema vandaan. Vroeger werd thuis regelmatig “bij de Hema” gezongen als iemand vroeg waar een nieuwe aanwinst vandaan kwam. Hoezo erfelijk belast.

Tonnenlol

Pinda is niet moeilijk te plezieren, heeft alleen een ton nodig. Het mooiste van alles was dat ze gewoon ging lopen alsof er niets kon gebeuren. Met de ton op d’r hoofd dus. Ze stootte tegen de tafel en viel pardoes op haar luierachterwerk (lang leve luiers). Ik moest ontzettend lachen om haar, zij keek eerst aardig beteuterd maar door mijn gelach moest ze zelf ook lachen. Vandaag wordt er iets minder gelachen. Ze is een beetje hees, snottert aardig wat af en heeft verhoging. Ze heeft ook af en toe een hele rode wang dus ik denk dat kies nummer 5 zich ook nog aandient. Zielepietje… Voordeel is wel dat ze iets meer wil knuffelen. Ze heeft zelfs even op schoot gezeten/gelegen tijdens ‘het zandkasteel’. Nadeel is dat je door dat knuffelen zelf ook onder het snot komt te zitten. Ik hoop dat het snel weer beter gaat want we hebben dit weekend twee bbq’s. En daar willen deze vader en moeder graag naar toe! Ik ben blij dat meerdere van jullie hetzelfde dachten over mijn vorige logje. Ik wil natuurlijk geen eenkennig kind (al vraag ik me erg af of je daar echt wat aan kan doen) dus ik moedig haar altijd wel aan om te lachen, te zwaaien, hai en dag te zeggen, te gaan spelen met andere kindjes enzovoort maar dat vreemden ineens, met de beste bedoelingen, aan haar zitten, dat hoeft zij en ik niet te accepteren. Mr. Big zei gisteren dat hij toch ook niet aan iedere leuk uitziende vrouw ging zitten (dat nam ik niet aan nee, phahaha). Maar hij heeft wel gelijk, volwassenen zullen het ook niet leuk vinden dat iemand ze ineens een aai over de bol zou geven. Ik heb ooit eens een zwangerschapsband gezien (jeweetwel, zo’n stuk stof om je zwangere buik) waarop stond DO NOT TOUCH. Ik denk dat als ons (in de iets verre) toekomst weer een baby gegund is dat ik een t shirtje ga maken met die tekst erop. Of ik plak het kind wel een sticker op het voorhoofd.

Bodywarmer en blijf af

 
De bodywarmer is klaar. En nu regent het, en is het nog warm. Te warm voor een bodywarmer, te nat voor een bodywarmer. Ach ja, het wordt heus wel weer eens kouder en droger. Heb wel knoopjes toegevoegd.
 
Gisteren was ik weer eens boodschappen aan het doen. Pinda zat voor in het zitje van het winkelwagentje en ik moest wat pakken onder uit het schap. Terwijl ik overeind kom, zie ik een mevrouw haar arm wegtrekken bij haar, ze zei dat Pinda zo lief lachte en dat ze daarom even haar een aai moest geven. Mijn antwoord was dat Pinda inderdaad heel lief kon lachen maar dat ze het niet leuk vindt als vreemde mensen haar aanraken, en dat haar moeder het helemaal niet leuk vind dat vreemde mensen aan haar kind zitten.
Die mevrouw was echt beledigd dat ik dat zei, maar het is mijn kind en daar blijf je vanaf. Ben ik dan meteen een te beschermende moeder? Toen Pinda een Pindaatje was in de maxi cosi zaten mensen constant aan haar, ik heb zelfs eens handen weg moeten slaan. Een vrouw vroeg eens of ze even mocht kijken, “kijken mag, aankomen niet” zei ik. Ze was het helemaal met mij eens zei ze, om meteen daarna even in de wangetjes van Pinda te knijpen… Die enorme interesse is wel afgenomen naarmate ze ouder werd gelukkig, maar soms gebeurd het dus nog.
Bij Pinda stond haar gezicht trouwens meteen op onweer, zal wel gedacht hebben, ik lach niet meer dan blijven ze wel van mij af.

Eigen groentes

Dit is mijn moestuintje! Nouja, moesbak. Ik wilde heel graag wat groentes in de tuin maar voor een moestuin heb ik veel te weinig plek, en toen vond ik de site van Jelle. Ik werd helemaal enthousiast en heb Mr Big ontzettend aan de kop zitten zeuren tot hij een bak maakte voor mij. Een bak verdeel je in vakken van 30 bij 30 centimeter (ik heb dat met een touwtje gedaan). In de vakken die dan ontstaan zet je verschillende groentes, de vakken houden het overzichtelijk. In een vak kan bijvoorbeeld 12 radijsjes, 16 uien, 1 sla, 3 bonenplanten enz.
In mijn bak staat van boven naar onder en van links naar rechts;
doperwten, slabonen, slabonen, komkommer
veldsla, wortels, spinazie, olijfje
radijsjes, uien, sla, bieslook
 
Omdat ik laat ben begonnen met de bak is het de vraag wat er echt zal lukken. Wat ook niet meehelpt is dat ik de doperwten en sla twee maand te laat heb geplant… op die zaadpakjes staan de maanden aangeduidt met romeinse letters. Ik heb dus IV en VI door elkaar gehaald! Maar het begin is er, alles is opgekomen.
De komkommer heb ik al als flinke plant gekocht hoor, die is niet door mij opgekweekt uit een zaadje. Ook het olijfje had ik al, die moest even flink verwend worden. Ik had hem eerst te droog staan en daarna te nat. Hij heeft dus alle blaadjes laten vallen en ten einde raad heb ik hem maar in de moesbak gezet, en het is gelukt want hij heeft een nieuwe blaadjes gekregen.