Conster.. eeuh… consultatieburo

::Pindaatje, lang geleden, 4 maandjes oud met de pet van oom B::
 
Vandaag was het dan weer eens tijd voor het consultatieburo, bij de verpleegkundige dit keer. Als we met de arts een afspraak hebben, dan vind ik het nooit erg om die kant op te gaan, de arts is direct, pakt door en houdt niet van onnodig gezeur. De verpleegkundige niet helaas, die kan geen knopen doorhakken en geen duidelijk advies geven.
Maar deze keer viel het reuze mee. We moesten alleen heel lang wachten, op het tijdstip dat ik mijn afspraak had kwam de vorige afspraak binnen. Doodleuk deelde ze mee dat ze de vorige keer zolang moest wachten en dat ze nu maar wat later kwam. De mevrouw die meet en weegt zei dat het lange wachten veroorzaakt wordt doordat mensen veel te laat kwamen maar daar had ze geen boodschap aan. Dus het werd ruim een half uur wachten voor ons. Ik had het eigenlijk anders aangepakt als ik de meet en weeg mevrouw was maarja, dat ben ik niet.
Tijdens de afspraak mocht Pinda spelen, er stond een tafeltje met twee stoeltjes (aangeschoven aan de tafel) en ernaast stond een poppenbedje. Pinda kroop onder de stoel door, onder de tafel en in het poppenbedje. Er werd luid HAI geroepen en toen probeerde ze dezefde weg terug te nemen. En kwam ze natuurlijk klem te zitten. Na Pinda bevrijdt te hebben was het de verpleegkundige wel duidelijk dat er niets mis was met haar ontdekkingszin. Na verteld te hebben wat Pinda kan zeggen, blokjes stapelen en doornemen van haar slaap een eetgewoontes kwam de verpleegkundige tot de conclusie dat we een voorlijk kind hebben. En ontzettend knap, dat moest ze nog even kwijt. Dat wist ik al natuurlijk.
Staan we op het punt om weg te gaan zwaait Pinda ineens, zegt dag en loopt op de verpleegkundige af om een kusje te geven…. Ik stond versteld! Pinda vindt haar dus wel zo aardig dat ze een kusje krijgt. Dat gaat haar moeder niet doen hoor. Misschien wel als deze verpleegkundige ooit vervangen wordt door een knappe Brad Pitt lookalike.
En toen wilde Pinda niet weg bij het consultatieburo! Huilen huilen huilen. Ze probeerde nog te ontsnappen, liep snel bij de dokter naar binnen om daar nog even een praatje aan te knopen maar ze was nou ook niet zoveel aangekomen dat ze niet meer te tillen was dus ze werd ook weer snel opgetild. De arts riep nog; “niets mis met de ontdekkingszin”. Nee, daar hadden de verpleegkundige en ik het ook over zei ik maar.
 
De statistieken;
leeftijd; 1.5 jaar min een dag
gewicht; 10.8 kilo, heel iets onder het gemiddelde (heeft ze niet van mij)
lengte; 82.3 cm, iets boven het gemiddelde (heeft ze ook niet van mij)
conclusie vpk; pittig, voorlijk en knap kind (tja, dat heeft ze natuurlijk wel van mij)
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s