Weer terug

 
Nee hoor, we zijn hier niet verdronken in de oeverloze rivieren van snot, ook zijn we niet gestikt in de steeds groter wordende berg van zakdoekjes. We waren op vakantie! Een reis die allang besproken was gelukkig, want als ik op het moment van weggaan had moeten beslissen of we weg gingen dan bleef ik zeker thuis. Ben ik blij dat ik niets te zeggen had. We gingen naar het betere boeren bed en dat is toch een aanrader! Wij zaten op een melkveehouderij. Veel koeien dus. Maar ook twee ezels, twee pony’s, twee schapen, een geit, veel cavia’s, konijnen en kippen en twee hondjes.
Je verblijft in een tent, ongeveer 45 m2 heb ik me laten vertellen. In ieder geval groot. In de tent zitten twee kamers, één met een stapelbed, één met een gewoon tweepersoonsbed en er is nog een bedstee. Ruimte voor 6 mensen dus. En je hebt stromend (koud) water, een wc en een houtkachel. Geen electriciteit dus, geen internet, geen warme douche (daarvoor moesten we naar het douchegebouw). Maar wel ’s morgens wakker worden van de haan, daarna in slaap vallen en later wakker worden van de koeien. Opstaan, kachel aanstoken en naar de kippen, kijken of ze nog een eitje overhebben. Ook koken op een houtkachel, ‘s avonds bij het vuur en schijnsel van de kaarsen en olielampen een boekje lezen.

De eerste dagen ben ik naar bed gegaan als Pinda dat ’s middags deed maar gelukkig ging het na drie dagen een heel stuk beter. Toen heb ik ’s middags met een boekje bij de wei gezeten. Wel oppassen dat de koeien of ezels je schoenen niet opeten. Naast de koeien en de ezels waren er dus ook nog pony’s. Een witte en een zwarte. Die zwarte kwam er halverwege de week bij, en die heeft letterlijk flink van zich af zitten schoppen maar toen wij weggingen was die ook flink aan het knuffelen met het andere paard. Het witte paard echter was een beetje een stinkerd. Een beetje heel erg. Ik heb nog nooit een paard (of wat dan ook) meegemaakt dat zulke harde, lange, vieze scheten kon laten. Soms was ik ’s avonds al bijna in slaap gevallen en dan werd ik wakker van zo’n scheet. Mijn blik ging dan natuurlijk eerst naar mr. Big maar die stond hier ook echt van te kijken. Een van de ezeltjes was ook een beetje vies. Die was zeker de helft van de tijd hitsig. Als je die even over zijn bol aaide dan ging er alweer wat groeien. Met de geit kon je ook gaan wandelen als je dat wilde werd gezegd. Maar dat kwam eigenlijk neer op dat de geit met jou ging wandelen. Mijn broertje heeft dat aan de lijve ondervonden. Die moest achter de geit aan want die was hem ontsnapt. Door de brandnetels, door de bosjes over de grashoop enzovoort. Ik geloof niet dat ik ooit zo hard heb gelachen als toen. Vooral toen hij de geit te pakken had en ineens de geit uit de bosjes kwam met mijn broertje er half struikelend achteraan.
 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s