Kabouters en konijnen

 
Mevrouw Jekyll en Hyde. Vandaag had ik de goede, vriendelijke versie (al weet ik niet of dat Jekyll of Hyde is). De hele ochtend heeft Pinda gegiecheld. Wat is dat een leuk geluid om te horen zeg.
De herfst is nu echt gearriveerd, de paddestoelen komen tevoorschijn. Pinda en ik hebben heel goed gekeken maar we hebben geen kabouter kunnen ontdekken, die hadden zich vast heel goed verstopt. Snert kabouters. Zitten vast weer bij Cisca. Zullen een computer wel leuker vinden dan zo’n ouderwetse paddestoel.
Pinda heeft na het net-geen-kabouter-avontuur lekker gespeeld in de speeltuin en daar was zelfs een konijn! Die werd uitgelaten, het bleek een jong konijntje te zijn, hij zou nog twee keer zo groot worden. Dit tot grote schrik van het baasje van het konijn! Pinda heeft zich verder de hele tijd vermaakt met het oefenen van het springen, dat doet ze heel leuk, ze maakt er een soort paardesprong van. Ook moest er veel gerend worden, dat ziet er heel stoer en snel uit maar als je goed kijkt dan zie je dat ze telkens een extra stap op de plaats zet in plaats van echt een stap zetten. Soms beweegt ze haar benen zo snel dat ze omkiept.
 
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s