Geslaagd

Nu wilde ik dus van het weekend mr. Big charteren om de groen witte quilt op te houden zodat ik er een foto van kon maken. Maar telkens regende het of, tegen de voorspellingen in, was het ontzettend mistig, of vergat ik het. Dus geen foto. De reden voor de foto was dus dat ik geslaagd ben voor de naam! Met hulp van Helga en Aapiedebruijn. De naam is geworden;
Vert Reinette!
Ja misschien dubbelop want een reinette is al vert maar ik vond het leuk klinken! Ik moest natuurlijk wel even google-en want in het nederlands ken ik reinette alleen als een appel maar toen ik zag wat Helga bedoelde was ik om!
Edit; Helga maakte mij erop attent dat het eigenlijk reinette vert moet zijn… wist ik wel… maar ik ben eigenwijs en ik hou het op vert reinette!
 

 

En verder heb ik een nieuw patroon voor een quilt uitgeprobeerd. Maar op de een of andere manier lijkt de quilt op de foto schots en scheef. Dat is dus in werkelijkheid niet zo, zal wel komen doordat  ik het quiltje op het rugkussen van de bank heb gehangen. Onze bank heeft niet van die hele rechte kussens. Het is echt zo’n plofbank waarop je niet zit maar hangt en ligt. Ideaal voor de Vert Reinette!
Het quiltje is ongeveer 35×35 cm. 
 

 

Dit weekend hebben mr. Big en ik weer iets meegemaakt wat alleen ons kan overkomen. Of misschien jullie ook, maar dit gebeurde weer bij ons. We gingen de stad in. En parkeerden waar we altijd parkeerden. En namen een parkeerkaartje uit de meter en die stopte ik in mijn tas, waar ik hem altijd stop. En gingen lekker winkelen. Mr. Big heeft nieuwe winterschoenen en dat was hard nodig want zijn zool was door. Pinda heeft een lekker warm vest erbij en ik een tuniek. Halverwege gingen we een broodje halen bij een supermarkt. Met broodjes en drinken nestelden we ons op een bankje in de stad. Ik pakte de fles van Pinda uit mijn tas en gaf deze aan Pinda. Meteen zette ze het op een gillen. Ik had de fles niet goed vastgedraaid en hij lekte. Flink. Ook over Pinda heen. Vond ze niet leuk, en ik helemaal niet want de fles had ook in mijn tas zitten lekken.
Pinda weer schoongepoets, fles goed dichtgedraaid en weer verder met winkelen. Toen de portemonee leeg was en de voetjes moe waren gingen we terug naar de parkeergarage. Ik pak het parkeerkaartje uit mijn tas. Uit de tas dus waar Pinda’s fles in zat. Die fles die eerder nog lekte. En raad eens? Juist, parkeerkaartje doorweekt. Ik depte nog heel slim met mijn sjaal het ergste vocht weg en voerde de kaart in. Meteen kreeg ik een rood scherm met de tekst “parkeerkaart onleesbaar”. En ik hoorde de wieltjes die de parkeerkaart normaal innemen en uitspugen heel hard draaien. En toen werd het scherm zwart en daarna weer rood met de tekst “buiten gebruik”. Oeps. Gelukkig hebben ze een knop “help”. We moesten ons gewoon maar melden bij de poort. Eenmaal daar gekomen zag mr. Big op de camera’s dat er drie mensen bij het apparaat stonden te sleutelen. Door mijn schuld dus. De parkeerwachter zei ons dat hij de poort wel zou openen, we hoefden dus niet te betalen. Dat lieten we ons geen twee keer zeggen, de schoenen van mr. Big waren al duur genoeg. We hebben daar dus een parkeermachine gesloopt zonder dat we parkeergeld hoefden te betalen. Als deze parkeerwachters meelezen; SORRY! Ik zal het nooit meer doen! Beloofd!
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s