Werk dus geen foto’s

 
En toen ineens was het avond. En had ik veel invaluren gedraaid op mijn werk en heb ik geen tijd gehad om foto’s bij daglicht te maken. Dus de foto’s van Pinda met haar sinterklaasaanwinsten volgen nog. Misschien is het maar beter als ik geen foto’s plaats. Dan ziet niemand hoe ontzettend z verwend is.

Enne, mijn werk…. ik werk sinds deze week weer na ruim een half jaar werkloos zijn. Het zijn nog maar een paar uurtjes per week maar het begin is er. Ik ben begin dit jaar na 7 jaar gewerkt te hebben als administratief medewerker ontslagen. En om heel eerlijk te zijn, daar was ik niet al te rouwig om. Begrijp me goed, ontslagen worden is niet leuk. Maar wat ook niet leuk was, was al een geruime tijd met tegenzin naar je werk gaan. Mijn problemen zijn besproken in functioneringsgesprekken enzo maar het werd er niet beter op. En ik mocht mijn opzegtermijn thuis, betaald uitzitten. Ze hadden me geen groter kado kunnen geven. Lekker tijd met Pinda doorbrengen. Tot op de dag van vandaag heb ik me geen moment verveeld. Als ik nog langer werkeloos zou zijn, dan had de verveling nog niet toegeslagen. Maar dan moeten ze me wel een uitkering blijven geven, want zonder wordt het lastig. En een loon verdienen is beter dan je hand ophouden nietwaar? Dus ik ben deze week begonnen als alphahulp. Weer terug in de zorg. Maar niet alles loopt zoals het moet. Vanochtend ben ik door een mevrouw eruit gebonjourd. Het zou al een wat moeilijkere mevrouw zijn, eigenlijk was ze dement denk ik en dement zijn is een heel ander verhaal dan moeilijk. Maar ze was er niet van gediend dat ik (of wie dan ook) langskwam. We moesten haar gewoon met rust laten. Na een paar keer een gesprek met haar aangegaan te zijn over dat ik van de thuiszorg was, dat de kinderen er van af wisten en waarna ik dacht dat ze gerustgesteld was ging het helemaal mis. Ze werd boos en bang dat ik in huis was. Zo bang dat ik eigenlijk vreesde dat er wat zou gebeuren met haar en de meest logische oplossing vond ik weggaan. Maar ik was niet de eerste die ze de deur gewezen had bleek. Het was al met al niet de leukste manier om de dag te beginnen. En deze mevrouw is een vast adres voor mij. Ik moet nog maar zien hoe dat loopt, de thuiszorg en de kinderen zijn in ieder geval op de hoogte van de situatie nu.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s