Goede stats en slechte artsen

 
Gisteren moest ik weer naar de internist. Maandag ging ik daarvoor naar het ziekenhuis om bloed te prikken. Eenmaal daar na 40 minuten fietsen door de vrieskou kon ik onverrichter zaken weer naar huis. De internist had niet gezegd dat ik nuchter moest zijn en ook nog eens urine in moest leveren. En toen bleek ook nog dat ik helemaal geen 40 minuten had hoeven fietsen want bij mij op het winkelcentrum zit ook een prikpost. Op twee minuten fietsen. Ik heb de internist even flink zitten vervloeken maar ook de verpleegkundige vriendelijk bedankt, die was zo aardig en meelevend toen ze dit vertelde. Op de terugweg kreeg Pinda het zo koud dat ze ervan moest huilen. Daar kon de vriendelijkheid van de verpleegkundige niet tegenop, toen heb ik de internist nog meer zitten vervloeken.
Dinsdag ben ik dan maar op twee minuten fietsen naar de prikpost gegaan. En nu heb ik een flinke blauwe plek aan de binnenkant van mijn elleboog. Ik ben maar te prikken in één arm, en die ader vindt dat niet meer zo leuk na alle bloedonderzoeken en bloeddonaties van de afgelopen jaren. Als dank bloedt hij onderhuids dan altijd wat door en zit ik een week met een blauwe plek. Gelukkig kan ik laten zien dat het komt door bloedprikken aan de hand van de littekens op die plek, anders zou mr. Big nog beschuldigt kunnen worden.
Gisteren moesten we dus weer 40 minuten fietsen. In het ziekenhuis hangen allemaal schilderijen en Pinda is helemaal weg van een heel groot en modern schilderij. Dus moest ze er maar mee op de foto dit keer. Alleen wilde ze niet staan dus zie je maar een stukje van het schilderij. Het is heul groot, wel 3×2 meter als het geen 4×2 meter is. En voornamelijk rood. Pinda houdt van rood. De foto is ook lekker onscherp, want ik zat op mijn hurken en vlak na het nemen van de foto zat ik ineens op mijn achterste. Die motoriek van mij!
Eenmaal bij de internist kreeg ik hele goede uitslagen! En ik was heel enthousiast. Maar de internist niet. Dus ik vroeg nog even of ik misschien te enthousiast was, het waren toch goede uitslagen? Dat was ze wel eens, de uitslagen waren goed. Maar schijnbaar kan zij dat zelf moeilijk uiten of vindt ze het gewoon niet zo belangrijk. Ik vertelde haar nog van het voor niets naar het lab fietsen, als antwoord kreeg ik ‘ja, ik kan niet meer zeggen of ik wel of niet verteld heb van het nuchter zijn’ hmmm, dat is geen verontschuldiging. Ik kreeg een nieuw labformulier mee, vanaf nu moet ik regelmatig bloed en urine laten onderzoeken. Dus ik vroeg nog maar eens of het op dezelfde manier moest als dinsdag. Nee hoor, hierbij hoefde ik niet nuchter te zijn. “Maar op het formulier heb je wel aangekruisd dat mijn nuchtere glucose onderzocht moet worden” antwoordde ik na een blik op het formulier. Oh ja, oeps, zeg ik het weer verkeerd was het antwoord. Wat met je daar nu mee? Lang leve de diabetesverpleegkundige! Die maakt alle fouten van de internist weer goed. En de internist krijgt minimaal hel dubbele betaald. Heel flauw.
 
Maar om positief af te sluiten, hierbij mijn uitslagen:
GlyHB (gemiddelde bloedsuiker over 6 weken) was eerst 13,4 en nu 9,2 (moet rond de 6,5-8 zijn). Dat is nog enigzins aan de hoge kant maar het gaat over 6 weken en ik ben sinds 4 weken met insuline bezig. Dus dat daalt nog wel verder.
Cholesterol; was 21.9 is nu 6,5 (=normaal)!!!!! De hoge cholesterol was de reden dat ik aan de insuline moest. Dit betekend niet dat ik kan stoppen met de insuline, daar kom ik waarschijnlijk nooit meer vanaf maar de kans op hart en vaatziektes is in 4 weken dramatisch afgenomen!
Naast dit alles meet ik nog steeds 5 keer per dag mijn bloedsuiker. Nuchter zat ik 4 weken geleden aan de 18 en een beetje. Vanochtend was het 5,9. Dat zijn waardes die een niet diabeet moet hebben.
En de rest van de waardes waren ook goed, maar die zeggen mij iets minder dus die heb ik niet allemaal onthouden.
 
Het gaat dus absoluut de goede kant op. En ik ben best wel een beetje trots op mijzelf. Ik zei tegen de internist dat ik het dus goed gedaan had. Nee zei ze, de insuline heeft het goed gedaan. Maar wie spuit die insuline? Wie past zijn voeding aan zodat er zo min mogelijk insuline gespoten moet worden? Wat is er mis met een beetje positieve bekrachtiging? Ik ben in ieder geval trots op mijzelf!
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s