Olga, Katerina en Anastasia

 
Ik krijg niet veel gedaan vandaag, of de vorige dagen. Mijn lijstje met dingen die ik nog moet doen wordt steeds langer… Maar ik kan al weer twee zaken afstrepen, ik heb de matroesjka’s deze week afgemaakt en vandaag in de winkel gezet en nu blog ik erover. Dat wilde ik vanochtend al doen maar Pinda sliep lekker uit, dus ik ook. Eenmaal beneden zond filmnet P.S. I love you uit. Die heb ik op dvd maar dat maakt niet uit, als die film erop is dan moet ik hem zien. En ik kan na al die keren dat ik hem heb gezien nog steeds niet met droge oogjes kijken. En de mannen die erin voorkomen… mmmmm. Gerard Butler en Jeffrey Dean Morgan. En dan die accenten. Ha. Lekker.
 
Maar nu weer terug naar mijn to-do-list. Ik ga zometeen de ramen even Pinda-vrij maken. De was ophangen en wie weet nog meer. En haken. En misschien zelfs ook nog de vaatwasser uitpakken. En ik moet nog een kadootje verzinnen voor Nicole via de Cisca-kadootjes actie. En een kadootje voor Ruben. Echt ik ga ermee bezig. Misschien moet ik even niet haken.
 
De matroesjka’s heten dus Olga, Katerina en Anastasia en zijn in de winkel te vinden!

Even pochen

 
Gisteren besteld rond 14.30, betaald met iDeal (ideaal iDeal) en vandaag ontvangen rond 12.30. Is dat goed of goed! Hier besteld.
 
En nog eentje omdat ik het zo mooi vind…

Ontwikkeling op alle fronten

 
::kijk haakprobleem met peuter opgelost! Gewoon een koek geven met veel chocolade!
 
En toen verdween ik gisteren zomaar van de aardbodem. Of van dit blog in ieder geval. Niets ernstigs gebeurd maar we waren gewoon even druk.
Mijn haakwerk schiet niet zo erg op, maar dat is compleet aan mij te wijten (kweetnie wie ik anders de schuld zou geven maar toch…) Ik heb ze aan elkaar gehaakt, op de manier van meetmeatmike’s maar dan zonder stokjes, ik gebruikte vasten en dat werkte heel goed. Maar toen vond ik dat er te weinig wit in zat. Dat haalde ik het los en heb ik een paar vierkanten voorzien van nog een randje wit. Die heb ik aan elkaar gezet maar nu twijfel ik toch nog, misschien nog een randje. Maar dat kan nu niet want mijn wit is op.
Echt waar, drie bollen sinds zaterdag heb ik er al doorgewerkt. De handwerkwinkel zit op zo’n afstand dat ik, zeker met dit weer, liever met de auto ga. En die heb ik natuurlijk niet altijd tot mijn beschikking, de auto moet natuurlijk ook geparkeerd worden en dat kost geld. Meer dan de verzendkosten die ik bij een gemiddelde internetwinkel betaal. En ik loop niet het risico dat ik weer verleid wordt door het aankopen van allerlei andere zaken want de handwerkwinkel is meer een hobbywinkel met een iets groter dan gemiddeld garen assortiment. Kijk ik kan wel slim doen!
 
Pinda hier verbaast mij nog steeds dagelijks. Die ontwikkeling staat niet stil zeg. Pinda is een kind dat observeert, niet zo veel uitprobeerd maar je ziet de radartjes in haar hoofd bijna werken en als ze dan iets doet dan doet ze het vaak direct goed.
Zo ook met het praten, niet dat het meteen helemaal goed klinkt maar het komt heel erg in de buurt. Ze is nooit zo bezig geweest met dingen benoemen, zoals je kinderen vaak hoort praten. Dat ze wijzen en zeggen wat ze zien. Pinda niet. Die begon met wijzen en zei dan mooijjjjj. Veel makkelijker.
Maar nu zegt ze dan ineens “mama kijk booooohhhmmmm moooijjj” en even later gevolgd door “mama kijk, die booooohhhmm ook moooiiijjjj”. En dat vind ik dan heel slim. Dat ze het woordje ook gebruikt, dat toch een beetje een abstract woord is, maar ze kent het en ze gebruikt het goed. En nu ineens kan ze het cijfer twee herkennen en benoemen. En nog beter, ze pakt twee dingen (duplo, poppen, enz) en komt dan naar mij toe en zegt “kijk, twee”. De twee wordt wel uitgesproken met een zwaar antiliaans accent, geen idee hoe ze daar aan komt.
En natuurlijk iedere keer als ze zoiets zegt wordt ze overladen met complimentjes, ik geloof erg in positieve bekrachtiging, in alles, vooral in de opvoeding. Maar laatst stond ik toch voor een dilemma. We waren boodschappen aan het doen en ineens grijpt ze mij bij de borsten…. “tietjes” zei ze…. Naja, ze heeft het natuurlijk goed, maar ja het is natuurlijk geen sociaal geaccepteerd gedrag. Moet je dan zeggen ja goedzo of zeggen nee, niet doen? Ik heb er maar een combinatie van gemaakt. Aiaiai, de valkuilen van opvoeden!

Haakleed

Ja, haak-leed. Geen haak-kleed. Bij lange na nog geen haak kleed. Ik ben tegen een probleem aangelopen. Ik weet niet hoe ik ze goed aan elkaar moet maken.
Ik heb de manier van meetmeatmike’s geprobeerd maar ik vind die enorme opstaande rand die je dan krijgt niet mooi.
Toen probeerde ik de manier van attic24
Op de foto zie je het misschien niet zo goed maar alles bolt een beetje op (bolt….bolllllt hmm raar woord als je het zo schrijft).
Toen volgde de Carina’s craftlog methode maar ik vond dat er dan zoveel gaten tussen kwamen, het werd zo’n slap kleed. Bovendien vind ik het niet mooi dat er een draaiïng zit in het wit tussen de vierkantjes.
 
Ik ga nu maar eens de manier van meetmeatmikes proberen maar zonder stokjes te haken. Misschien dat dat lukt. Anders naai ik ze wel gewoon met de hand aan elkaar, dat lukte ook met het kleedje dat ik voor Pinda’s geboorte haakte. Iemand nog andere tips?

Ode aan LindaLou

 
Weet je nog dat ik vrijdag zei dat ik morgen meer zou vertellen over wat de postbode kwam brengen? Ik vind voor dit keer dat “morgen na vrijdag” zondag is. Van vrijdag op zaterdag heb ik het afwisselend heel koud en heel warm gehad en zaterdag voelde ik mij wel wat beter. Maar nog heb ik niet veel gedaan. Ik ben naar de handwerkwinkel geweest, ben daar geslaagd voor garen en ben snel weer naar huis gereden. Hierna plofte ik op de bank om bij te komen van het garen kopen (nog niet helemaal lekker te pas) en ben lekker gaan haken. Verder is er niets gebeurd. Mr. Big heeft stof gezogen, ik heb ’s avonds twintig minuten uitgetrokken voor het avondeten maken en tien minuten voor het eten zelf en Pinda liep overal lekker tussendoor te spelen (ook met mijn haakwerkjes…). En vanochtend hebben we een pyama-ochtend. Pinda en ik dan, Mr. Big is bezig met klussen bij zijn zus.
Maar desalnieteplusminus, er kwam dus wat leuks met de postbode mee. Wat voor de postbode ook wel eens goed is want die is niet zo leuk. Misschien kreeg hij een beetje leukigheid mee van het poststukje. Misschien blijft het dit keer wel hangen en zal hij maandag met wat meer plezier zijn werk doen.
Vanaf hier begint dan de ode; er zat een hele mooie kaart in die Pinda meteen zichzelf toeeigende. Groot gelijk want hij was dan ook voor haar!
 
Met….
 
een….
 
hele….
 
mooie…
 
originele….
 
LindaLou broche!
 
 
En Pinda zou Pinda niet zijn als ze er niet weer iets raars mee deed. De broche mag niet vastgespeld worden op haar trui. Nee, ze houdt hem wel op de plaats vast. En owee als ik hem inpik. Boos, BOOS wordt ze dan. Dus als ze slaapt ’s middags speld ik hem op…
Linda bedankt! Ontzettend leuk!
 

Zielig

Let op de volgende tekst bevat een misschien ongezonde dosis zelfmedelijden
 
::begin zelfmedelijden::
Ik ben verkouden. Na er een paar dagen af te zijn. En de neuspray doet zijn werk niet helemaal goed. Of in ieder geval niet lang. En mijn neus is rood door alle zakdoekjes, ondanks dat ik van die verzorgende balsam zakdoekjes gebruik. Alles bij elkaar ben ik vanaf 2 januari al aan het klungelen. En door het ziek zijn heb ik de suikers telkens niet goed. Dan weer te hoog, dan weer te laag, en dat draagt niet bij aan mijn algeheel welzijn.
:: Eind zelfmedelijden::
 

Zoooo, en nu over op vrolijkere dingen. Mr. Big zei dat ik het maar rustig aan moest doen. Dus ik ben op de bank gaan zitten met alle restjes haakgaren dat ik had. En ik heb de video’s bij meet me at mike’s gaan kijken. Ik kende wel de basis van het haken maar het was even geleden. En die video’s zijn zooo duidelijk. En nu ben ik zover.

Of eigenlijk plus drie vierkantjes. De was is nog niet opgevouwen, op de vloer liggen nog steeds de croissantkruimels van Pinda en ik vind het best. De bedoeling is dat elk vierkantje nog een rij eromheen krijgt, allemaal wit. Want dan krijg je zo’n mooie deken als dat ik hier heb gezien. Of in ieder geval mijn variant ervan. Maar dat betekend wel dat ik op zoek moet naar wit garen van hetzelfde merk, dus oh oh oh wat erg, moet ik morgen maar naar de handwerkwinkel….

 
 
Gelukkig kwam vandaag de postbode met iets leuks.. maar daarover morgen meer!

Lente..lente..LENTE

Echt waar, de lente komt eraan! Kijk maar in mijn tuin:
 

En als je nog niet van die hoopgevende groene puntjes hebt in de tuin dan weet ik nog wel iets anders leuks. Trek gebreide sokken met een fleece voering aan (ja Tante B, ik ben vanochtend teruggegaan om voor mijzelf een setje te kopen).
Trek een lekker flesje open.
En kijk naar de hyacintjes die binnen al lekker willen bloeien.

Blauw

 
Pinda lag vandaag vaak op de grond. Omdat ze haar zin niet kreeg en dan ging huilen, huilen doe je het beste terwijl je op de grond ligt. Dat weet iedereen natuurlijk. Maar ineens ging het beter. Pakte ze mijn arm en ging die heel hard knuffelen. Gaf me spontaan kusjes en ging ineens mijn gezicht aaien. En toen lag ze weer ineens op de grond. Terwijl ze eerst aan het rondrennen was. Ik zag haar tijdens dit rennen struikelen, in haar val nog draaien en daarna langs de punt van de tafel schaven om vervolgens met een hele harde bonk op haar achterhoofd te belanden.
Oei dat ging hard dacht ik snel voor ik haar optilde. En huilen, huilen, huilen. Het resultaat is een dik en enigzins blauw oog. Maar er wordt alweer volop gespeeld en gerend. Kindjes zijn zo lekker veerkrachtig!
Een foto van haar oog heb ik niet gemaakt, dat doe ik wel een keer als het echt heel blauw is. En dat zal vast wel een keer gebeuren.

Ongein

 
Hmmm, peuter op ramkoers…. dingen die Pinda heeft uitgespookt de afgelopen tijd;
:: Willen slapen als ik haar uit bed wil halen. Dus opkrullen aan het voeteneinde, en roepen mama slaaaa. Tot ik de kamer uitloop dan is het mama neeeeeee, Pinda meeeee, kommm. Elke keer weer. E-l-k-e. K-e-e-r.
:: Kusjes geven aan de oven. En erachter komen dan die wel eens een beetje warm kan zijn. Gelukkig is de ovendeur heel goed geïsoleerd.
:: Opa bellen als ik heel even de kamer uit ben. Dat betekend dat ze op de bank moet klimmen, dan op de leuning moet staan en als ze dan op haar tenen staat kan ze net bij de telefoon. Toen Opa belde om te vragen wat er was kwam ik erachter dat ze voor het eerst ook daadwerkelijk gebeld had.
:: Lopen met Mik de poes, terwijl ze Mik aan de staart vasthoudt. Voorttrekt aan de staart. En arme, lieve Mik, die doet helemaal niets terug behalve een beetje zielig kijken.
:: Nona de poes helemaal doodknuffelen. En als Nona niet lief meespeeld kan ze een duw krijgen, een hele flinke, ik heb Nona vandaag een salto zien maken in een poging aan de grijphandjes te ontkomen. Maar ook Nona doet helemaal niets naars tegen Pinda.
:: Jus eten, rechtstreeks uit de juskom. Gewoon, handen erin stoppen en aflikken maar.
:: Maar ook weer helemaal opgaan in een fantasiespelletje, zoals op de foto met haar servies. Ze gaat op haar krukje zitten, pakt het serviesje uit en gaat met de lepel in de suikerpot roeren en zogenaamd snoepen. Hmmmm lekke zegt ze dan.