McKarma

Het is zo’n dag. Niet dat alles slecht gaat of dat ik mij slecht voel ofzo, maar zo’n dag waarop al mijn knutsel en interieur ideeën mislukken of tegengewerkt worden.

Vandaag begon niet zo lekker. Ik had een wilde nacht. Nee hoor, geen wilde nacht als in spannend, mr. Big snurkte sliep een eind weg naast mij en verder was er ook niemand die voor een spannende nacht zou kunnen zorgen. Ik maakte hem zelf wild. Ik werd wakker met het voeteneind van mijn deken onder mijn neus en ook nog eens de deken compleet omgekeerd. Wie nu nog afvraagt waarom wij twee dekens op ons bed hebben liggen… daarom dus. Maar het was mooi weer. Snel de onrustige nacht vergeten en naar buiten. Pinda ingeladen in de fiets, luiers en portemonee mee en fietsen naar de Ikea. Want ik had weer een ideetje. Nu ligt de Ikea zo’n 10 kilometer verderop maar de weg is fantastisch, door parkachtige gebieden met dit mooie weer. De wind niet in de rug maar die zorgde wel dat de bladeren aan de bomen zo lekker ritselden, een van mijn favorietste geluiden op de hele wereld. Onderweg komen we veel paardjes tegen, zelfs een paar koeien en genoeg merels en duiven om de hele 10 kilometer aan een stuk door “paa’d, koeije boe, meuwe (merel), duivvv” te horen. En “mama, hande koufff” waarbij ze haar koude handjes onder mijn handen stopt. Pinda’s praatstemmetje, nog een favoriet geluid.

::Koeije!!

Eenmaal bij de Ikea konden we wel naar binnen maar niet verder. Want ze gaan pas om 10 uur open! Wasdanou? 10 uur? Willen jullie geld verdienen aan huismoeders die ’s morgens vroeg wakker worden met hun deken omgekeerd en ondersteboven op hen? Dan moet je eerder opengaan. Ik was bijna uit protest weer weggegaan. Bijna. Ikea won. We gingen wachten, het mooie van een showroom is dat je uitgebreidt op de banken kan gaan zitten tot je verder mag. Banken van Ikea zijn niet helemaal Pinda bestendig kwamen we achter, de stof is niet schoen-op-de-bank-vuilafstotend. Eindelijk kwam een gele ikea mevrouw en die liet ons verder gaan. We waren snel klaar want ik wist precies wat ik moest hebben. Ik word steeds sneller in dat hele winkel gebeuren. Afrekenen en wegwezen.

En toen gebeurde het. De reden waarom de rest van de dag niets meer lukte. Karma denk ik. We kwamen langs de McDonalds. Laat ik eerst even vooropstellen dat ik geen fan ben van de mac. Verre van. Hun McChicken is lekker. Al het andere kan mij gestolen worden. Op een ding na. De uitvinding van de eeuw. De McFlurry. Softijs met chocolade-achtige dingen erdoor. “enter hemels gezang en lichtstralen”.

En sinds kort hebben ze de McFlurry Lion. Met stukjes, jaja, Lion erdoor. Wie mij nog meer kent weet dat ik niet warm loop van een Mars of een Snickers. Maar Lion of Nuts….“enter hemels gezang en lichtstralen”. (en daim… ook lekker).

Maarja, diabetes he. Ik heb heel lang weerstand kunnen bieden. Wel vier weken geloof ik, toen zag ik de poster voor het eerst. Maar vandaag, met het zonnetje, 10 fietskilometers in de benen en nog 10 te gaan, een stem die zei “stel je voor dat ik een hypo krijg… kunnen we niet hebben dus de suikers moeten uit voorzorg omhoog” toen brak mijn weerstand. We gingen naar binnen, ik bestelde een McFlurry Lion met twee lepels, deed net alsof ik de toevoeging van caramelsaus niet zag en ging lekker smikkelen met Pinda (“mama lekke, mmm!”)

::twee lepels, maar anders dan dat ik voor ogen had

So far so good. We zijn thuis. Pinda is bekaf, het is natuurlijk ook erg spannend om zo “helemaal alleen” alle andere bezoekers van de Ikea voor de voeten te lopen. Kind naar bed, moeders weer eens schilderen, de zoveelste laag op de letterbak. Daarna dacht ik de lijsten die ik gekocht had te gebruiken. In de een ging een nieuw borduurwerk, in de ander zou een nog te printen foto van Pinda komen.

Van het lijstje waarin mijn borduurwerk moet komen is nu het glas kapot. Ik moest het passepartout net iets verplaatsen en toen ging per ongeluk het glas mee. Toen ik het glas terug wilde drukken ging het mis. Balen balen balen. Dan moet ik er gewoon mee stoppen weet ik van mij zelf, wegleggen en niet meer aan denken. Verdergaan met het volgende. De foto printen voor de andere lijst. Alles werkt, ik heb zelfs de cartridge vervangen die al lang leeg was. Foto gevonden, druk op print… en niets. Helemaal niets. En waarom? Geen idee, geen foutmelding, niets. Dat had ik een tijdje geleden ook al en een paar dagen erna deed de printer het weer, zonder dat er ook maar iets veranderd is. En dan word ik chagerijnig. Dat kan ik niet hebben zulke dingen. Zou het karma zijn? Voor dat ijsje dat ik eigenlijk niet had mogen eten? Pfff. Ik ben maar weer buiten gaan zitten, want daar is het nog steeds lekker!

:: zonder glas.. en scheef… kan ik ook zo goed tegen.. scheve dingen

En toch he, was het ijsje het wel waard….

 

Advertenties

7 thoughts on “McKarma

  1. Inderdaad die McFlurry is ook lekker. De rest mag me ook gestolen worden, zo vettig en al die mensen, neh niks voor me. Ik eet liever een appel! Ik heb ook wel eens van die dagen dat ik opeens alles voorspel en het komt uit… oh dadelijk is morgen de accu leeg, en ja hoor volgende dag was de accu leeg! O h dadelijk zit er een barst in je biebpasje, ik haal de mijne eruit en er zit een barst in… op zo’n momenten denk ik dan altijd aan het gevoel dat ik heb als ik iets heb genaaid, dan ben ik zo blij! Echt, ik zou het voor een miljoen nog niet weg doen!

    Ik hoop dat je morgen meer succes hebt!
    Liefs, Fleur

  2. joepie mijn give away is binnen, wat heb je dat mooi gemaakt, leuke stofjes ook. het heeft hier een mooi plekje gekregen zodat we er veel van kunnen genieten.
    bedankt

  3. Hoi Hutsefluts,
    ik herken het verhaal van de diabetes, niet van mezelf maar van mijn man. Hij heeft het al jaren ( 27 jaar) maar het gaat allemaal best goed. Ik ben wel eens bezorgd voor mezelf – val ook enigszins in de risicogroep en daar zou ik wat aan moeten doen. Had ook diabetes in de zwangerschappen maar was maar een klein beetje verhoogd – daarvoor waren geen medicijnen of insuline nodig – alleen een goede voedingswijze (dieet). Na de geboorte van alle drie de kinderen heb ik er nooit geen last meer van gehad – gelukkig.
    Je borduurwerkje is werkelijk prachtig. Goede kleur dat blauwe en leuk dat de letters wit zijn. Meestal is het andersom – de letters gekleurd en de omgeving wit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s