Huis-op-stelt-zet-dingen

:: zomerkleren en winterschoenen en chocopasta en kapotte knieën die verstopt zitten onder de broek

Ik had gisteren ineens drie kinderen erbij ’s morgens die een huis helemaal op stelten kunnen zetten (maar niet deden hoor) maar wat was het ontzettend gezellig. Leeftijden bijna 4, bijna 7, bijna 9. Iets anders dan dat ik gewend ben in de dagelijkse gang van zaken. Wat zijn kinderen van bijna 7 en bijna 9 al zelfstandig! Hoef geeneens een luier te verschonen. Bij die van bijna 4 ook niet trouwens. Die liep langs mij heen en zei “ik ga even weg”. Dat betekent dus gaan plassen, maar dan netjes. Vraag me nog steeds af van wie hij dat heeft. En ik hoef niets te doen. Helemaal niets. Hij kwam met een droge broek weer terug. Was maar goed dat ik niets hoef te doen, want ik zou niet weten wat ik aanmoet met een jongetje…. Het enige jongetje dat ik dagelijks tegenkom is mr Big en die redt zich zelf gelukkig ook grotendeels. die grotendeels, daar krijg ik wat van te horen vanavond.

Het enige wat af en toe van mij verlangd werd was een drinkbeker vullen met roosvicee. Verder kon ik in de zon zitten. En ja, ik heb nu een rood lichtelijk verbrand hoofd. En de lichte maar o zo aanwezige hoofdpijn die daarmee gepaard gaat. Oja, en Pinda van de grote glijbaan af houden in de tuin. De eerste keer klom ze zo omhoog (ruim 2.5 meter) en ging ervan af maar dat hele remgebeuren daar snapt ze nog geen snars van dus die kwam ontzettend hard neer. De tweede keer dat ze de trap opklom bedacht ze zich dan ook en wilde via de trap er weer af. Dat kan ze nog niet! Maar goed, ik heb de hele kinderschare grotendeels heel gehouden, de enige met schade was Pinda, haar knieën zijn weer eens geschaafd

‘S avonds zaten mr. Big nog lekker even in de tuin. Na te lachen over deze log als ik ineens een gezoem hoor. Niet zoals een gezoem van een klein vliegje maar van een heel groot vliegbeest. Ik hoopte eerst nog dat het vliegbeest zo tegen een blad aanvloog waardoor het geluid versterkt werd, maar nee, even later zag ik het vliegbeest ook…FLINK GROOT. Mr. Big was al heen en weer aan het lopen naar binnen met lege glazen enzo. Ik vertelde hem over het hele grote vliegbeest. Ga dan naar binnen was de simpele, mannelijke, logische benadering. Op het moment dat ik naar binnen liep voelde ik iets kriebelen aan mijn rechterkant. Jaja, dat vliegbeest wilde een restje wijn uit mijn glas drinken! Welk genetisch gemanipuleerd vliegbeest doet dat toch? Echt hoor, hij viel mij aan. Ik zweer. Op het hoofdje van de toen slapende Pinda, ik zweer het. Ik slaakte zo’n gilletje waarvan ik altijd walg als ik een vrouw zo hoor gillen en in een moment van volledige paniek gooide ik mijn glas weg. Het glas ging kapot, Mr. Big kreeg een hartverzakking en ik stond te trillen op mijn benen. En het ergste, mr. Big gelooft niet dat het vliegbeest mij aanviel.

Nu wil ik wel even zeggen dat ik helemaal geen aansteller ben met beestjes hoor. Ik zit graag met mijn handen in de grond, wormen en pissebedden en allerlei torretjes, geen probleem. Ik haal met redelijk gemak flink grote spinnen weg. Muizen, daar mag ik graag naar kijken. Ratten vind ik vies, zeker na de plaag in de wijk twee jaar terug, maar ben ik niet bang voor. Sprinkhanen, daar heb ik een gezonde afkeer van overgehouden nadat mijn slaapkamer vroeger geteistert werd door die beesten en ik een sprinkhaan tussen mijn t-shirt en mij had zitten en nadat ik s’nachts wakker werd en een mege exemplaar zag zitten, twee meter bij mij vandaag. De 10 centimeter haalde hij zeker. Muggen haat ik. Maar wie niet. Maar vliegbeesten in de schemering? Niet aan mij besteed. Oja en die ongelooflijk grote libelles die hier rondkunnen zweven. Ook met zo’n helicopter geluid. Dan vlucht ik ook naar binnen.

 

Advertenties

2 thoughts on “Huis-op-stelt-zet-dingen

  1. Haha, mensen vinden je dan wel een aansteller.

    Weet ik uit ervaring.

    Hetgeen ik vervelend vind aan veel iinsekten-beesten is dat je niet weet wat ze gaan doen. Een hond (bijvoorbeeld) is nog wel in te schatten wanneer hij gaat bijten en een kat in principe ook, het is ook vrij goed te vermijden dat je (bijvoorbeeld) op een kat gaat zitten om te voorkomen dat hij je bijt. Maar een sprinkhaan springt zomaar op je en een wesp vliegt zo ‘zoef’ onder je, net als je wil gaan zitten (en vind het dan gek dattie geplet wordt en daarom gaattie dan prikken).

    Spinnen vind ik niet zo eng. Aanraken doe ik niet, maar pletten met een bezem heb ik niet zo’n problemen mee. Het enge vind ik wel dat ze er ineens zijn en als je ze niet aanraakt ze dan ook weer ineens weg zijn.

    Oke en nu krijg ik praten-over-beestjes-jeuk…

  2. Jeetje zeg,ik lees vanavond pas wat jullie gisteren is overkomen.Dat was even schrikken,vooral omdat je niet weet wat voor beest het was.Dat mr.
    Big niet geloofd dat je aangevallen bent moet je maar voor lief nemen.Z,n
    vader geloofd ook niet altijd alles wat ik zeg,maar o wee als het hun zelf overkomt!

    Veel liefs,
    Oma J
    xxxxxxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s