Kom(kom)mer en kwel

::links naar rechts, boven naar beneden; kool (2 ieniemienie blaadjes), vak gereserveerd voor slabonen, doperwten, komkommer. Daaronder bosuitjes, wortels, lolo bionda, pluksla (tja, groot succes) en de laatste rij knoflookbieslook met duplo vogelverschrikker, tomaat, veldsla (waar? nou daar… ergens) en kropsla.

Mijn moesbak, 6 juni 2010. Het begint te komen. De bosuitjes zijn gekocht, gewoon in de supermarkt. Ze waren piep en piepklein en ik had ergens gelezen dat je ze gewoon in de grond kan zetten en ze groeien door. Er moeten wel een klein beetje wortels te zien zijn, maar dan ook echt maar een heel klein beetje. De bovenkant knip je er af zodat je zo’n 5 centimeter overhoudt waarvan zo’n 3 cm in de grond komt te zitten. En het werkt gewoon! De eerste bosuitjes zijn al gegeten, ze hadden bij het planten een doorsnede van zo’n 5 mm en nu zat er ineens en knolletje in de grond, ruim 1,5 centimeter waren ze. De wortels beginnen ook een beetje te groeien en de tomaten krijgen eindelijk een beetje stevige stengels. Maar daar rechts boven in de hoek. Daar heb ik de komkommer ingezet die ik liefdevol opgekweekt had binnenshuis. Hij werd geel. En nog geler. Toen viel die om. En nu is die dood.

Mijn schuld. En alleen die van mij. Ik heb de komkommer niet goed afgehard las ik. Zomaar van een luizeleventje in de kas en vensterbank ineens naar buiten waar de nachttemperaturen nog onder de tien graden waren. Domme ik. Maar aldoende leert men, ik kreeg het verzoek om een komkommer te kweken en dat moet je goed doen natuurlijk. De nieuwe komkommers gaan dus nu geregeld even naar buiten, hebben zelfs al een nachtje gelogeerd op de buitentafel. Niet dat dat helemaal de bedoeling was maar met de buren hadden we de buurt versierd voor het WK en dat gaat niet zonder borrel en het werd heel laat en er waren veel flessen leeg en toen ben ik vergeten alles naar binnen te halen. De komkommers, de was… het hing en stond nog allemaal buiten. Maar ze hebben het overleefd, zowel de komkommers als de was.

Binnenkort gaat er een plant dus naar zijn nieuwe familie, nu hopen op veel zonnige dagen, dan groeit íe als een tierelier. Iets dat ik heel raar vind is dat ene bakje rechtsvoor. Alles is tegelijk gezaaid maar die kwam veel later op en het lijkt wel een ander plantje, het blad is veel dikker dan wat de rest heeft. Ik ben benieuwd wat het gaat worden, of het iets wordt.

Advertenties

5 thoughts on “Kom(kom)mer en kwel

  1. Onze tomatenplant zal het dan wel om dezelfde reden hebben opgegeven als jouw komkommerplant! Goeie tip voor volgend jaar want nu heb ik de moed niet meer…

    • @Liesje: Ik ben dit jaar heel erg aan het balen met de moestuin want vorig jaar ging het zo goed. Maar gisteren keek ik oude logs terug en nu blijkt dat ik vorig jaar pas in juli begonnen ben met de tuin, ik ga ervan uit dat de groeisprong nog komt.

  2. Ja, zo vermoord ik ook nog weleens per ongeluk wat plantjes en groentes…
    Hier groeit alles op dit moment zo snel dat we het niet bij kunnen houden met eten. Als we over een paar jaar terugverhuizen naar Nederland dan ben ik zo verwend dat ik vast geen moestuin meer kan beginnen daar…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s