Sprookje?

Er was eens een Prinses. Zij en de witte Prins op het knappe paard waren al 12 jaar erg gelukkig en werden nog gelukkiger toen Prinsesje junior erbij kwam. Prinsesje jr. leek alles te zijn wat ze gehoopt hadden. Klein, donkerblond met prachtige donkere ogen, eerst nog heel donkerblauw bijna zwart zelfs, en later bruin groen. Met een kuiltje in d’r kin, net zoals de witte Prins. En soepele oren, ook net zoals de witte Prins. En lange benen, net zoals de Prinses (verhoudingsgewijs dan, de Prinses is niet groot maar het grootste deel van haar geringe lengte is meer toe te schrijven aan haar benen dan aan de rest). Prinsesje jr. gaf ze veel plezier maar toch ook wat kopzorgen. Ze wilde eerst geen borstvoeding dus moest de Prinses die verwachting opgeven. Ook flesvoeding ging niet super maar wel beter. Prinsesje jr. moest ook naar het ziekenhuis in verband met haar heupjes, maar in tegenstelling tot haar moeder hoefde ze geen spreidbroek. Verder verliep alles redelijk soepel. Prinsesje jr. was langzaam met veel dingen maar ze bleek een denkertje te zijn. Liepen alle kindjes al waggelend rond, Prinsesje jr. bekeek het al kruipend en rollend aan. Maar ineens ging ze lopen. Foutloos. Niks waggelen. Dit was verder toe te passen op alle volgende ontwikkelingsfases.

Meerdere malen zeiden de witte Prins en Prinses tegen elkaar wat ze toch een lekker kind hadden. Zo makkelijk en lief. En niet alleen de totaal onbevooroordeelde ouders zeiden dat. Het ganse land was er mee eens en alle onderdanen verheugden zich erop dat Prinsesje jr. ooit over hen zou regeren.

Maar toen kwam er een nare heks. Die behekste het kleine Prinsesje. Met de gevreesde PeuterPubertijd. En het leven werd nooit meer normaal.

Ontbijten? Nee, Prinsesje jr. gooide gewoon haar bord door de hele kamer. En haar tuitbeker erachter aan. Luisteren? Gillen naar de Prinses en de witte Prins was veel leuker. In de hoek staan en rustig zichzelf weer worden? Nee hoor, ze ging gewoon zitten, liggen en dan gillen. Of slaan tegen de muren en nog meer gillen. Mama kusjes geven? De Prinses werd gewoon recht in haar gezicht geslagen. Haar melk drinken? Nee hoor, gewoon de hele ochtend zonder drinken doorkomen. Om bij de lunch te zeggen, “lekke, mewk, mama meew mewk? Mewk nieuw? Mewk lekke”. U ziet, Prinsesje jr. kon ondertussen wel de -l zeggen aan het begin van een woord maar niet als hij tussen andere letters stond. Prinsesje jr. was wel een doorzetter, dat moet gezegd worden. Eventjes in de hoek staan was er niet bij, een half uur werd gerust gehaald onder het schreeuwen van “neee, niet wuistewen” en “mama tom, mama bah”.

De Prinses en de witte Prins zijn nog steeds op zoek naar de spreuk om de beheksing te verbreken en wenden zich hierbij tot u allen!

Advertenties

24 thoughts on “Sprookje?

  1. prinses en witte prins,ik heb heel diep na moeten denken aan de tijd dat mijn nu grote prinses zo oud was, ook zij heeft diverse van deze fases gehad,tot een oude wijze buurvrouw het bij het juiste eind had, ze had last van wormpjes, een kuurtje bij de dokter gehaald en het prinsesje knapte zienderogen op!!
    Sterkte en succes ermee!!

  2. helaas geen verlossende spreuk hier..
    ik ken wel een ander klein prinsesje dat de spreuk ook goed zou kunnen gebruiken, sinds kort is haar favoriete uitspraak ‘papa doen’, ‘papa doen’ en heel soms ‘mama doen’ dan trekt ze een bedenkelijk gezichtje (oeps vergist) om dan heel luid ‘neej, papa doen’ te roepen..
    diepe, diepe zucht.. zowel bij papa als mama
    het is een héél hardnekkige beheksing dat PP-gedoe..

      • oei, goeie moed dan ! Ik heb bij ons al gemerkt dat het soms helpt als je ermee begint te lachen of ze nadoet (natuurlijk niet als ze met borden begint te gooien …). Onze jongste keek dan altijd raar op als ik hem begon te imiteren en voorbij was de crisis.

      • @Joanna: uitlachen ja! Dat werkt hier ook wel redelijk. Maar soms ook helemaal averechts… dat kind van mij is gewoon zo ontzettend koppig!

  3. Idd blijven ademen en af en toe flink tot 10 tellen.
    Dat is wat de prins Lex en prinses Lexie doen met een gelijksoortig prinsesje in gelijksoortige buien.
    En stiekum hopen dat de periode gauw voorbijgaat 😉

  4. Ach het is zo herkenbaar, ik moet echter wel heeeeel ver in mijn geheugen terug gaan toen ons prinsesje ook die leeftijd had. Ook die “Nee en Niet willen zoals jij wilt periode”. Helaas slaat dit euveltje geen generatie over. Een spreuk en die bijbehorende Heks zul je niet vinden, maar dat is al vaker geopperd. Troost je….Het gaat vanzelf over……Wanneer…??? Weet ik niet maar……. us een keer……. hou de moed er in en een lieve kus

    • @Opa B: Pinda zal vast wel een beetje erfelijk belast zijn maar het erge is dat ze nog koppiger is dan ik. Zal ze dat dan van haar Opa B hebben?? Nee. lijkt me iets dat ieder peutertje heeft in meer of mindere mate maar tot op heden was het gewoon zo makkelijk!

  5. hoi
    negeer haar boze buien, loop gewoon weg en doet ze iets goed of liefs hoe klein ook prijs dit de hemel in.
    misschien twee ochtendjes naar de peuterspeelzaal?

  6. Misschien dat kontakt met andere kindjes een beetje zal helpen,die zitten vaak op dezelfde golflengte.En verder ,heel veel geduld hebben!Sterkte!!!!

    Liefs,
    Opa H en Oma J
    xxxxxxxxxxxxxxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s