Stoute schoenen

Afgelopen dinsdag was ik zo met Pinda aan het sukkelen. De PeuterPuberteit tierde nog hevig en er werd veel in de hoek gestaan. En ik wilde weg. Veel fietsen, naar de dichtsbijzijnste zaak die haakgaren verkocht want net die ene kleur was op. Het maakt nooit uit welke kleur, het is altijd net de verkeerde kleur die op is toch? Maakt niet uit of het nu haakgaren, naaimachine garen, lint, stof, verf of wat dan ook is.

Maarja, ik wilde dus weg. En Pinda was even rustig, kon uit de hoek dus ik greep mijn kans. Snel schoenen aan en fietsen. In de loop van het huis naar de fiets, wel twee misschien drie hele meters was ze natuurlijk al weer aan het gillen. “neeeeee, sjoenen uit mama, niet fiets, mij aaauuuuuwwwwtoowwwwwww *insert heel hard gegil*”. Ik plantte het kind stevig in het voorzitje, siste nog een keer “mond dicht, ik wil je het eerstkomende half uur niet horen” en stapte stevig op de fiets. Fietsen werkt voor zowel Pinda als ik kalmerend. Ik had schijnbaar wel indruk gemaakt want het eerste half uur was het inderdaad stil. Eenmaal in naastgelegen dorp aangekomen gingen we natuurlijk nog wat andere winkels in. Zoals eerder gezegd, Pinda gedraagt zich goed als er anderen bij zijn en die rust had ik echt even nodig, dus ik ging wat uitgebreider als anders winkelen. Pinda liep mee, mijn hand vasthoudend en gezellig kletsend. Maar ze stampte tijdens het lopen. Of meer, ze liep alsof haar schoenen niet meegaven, alsof de zool keihard was zodat ze telkens met een klap op de grond kwam. Ik zei nog iets in de trant van loop toch eens gewoon. Jaaahaaaa mama was het antwoord. Verder niets, geen geklaag ofzo.

Jaja. Geoefende moeders snappen het misschien al. Geoefende vaders waarschijnlijk ook maar die lezen hier volgens mij wat minder mee. Juist. Die schoenen die zaten verkeerd om. Linkerschoen aan de rechtervoet en uiteraad rechterschoen aan de linkervoet. En daar kwam ik dus pas achter toen ik eenmaal thuis was. Nadat ik Pinda een best eind had laten lopen. Ja, toen voelde ik mij wel schuldig… Maar ik kon het niet laten om er toch een foto van te maken.

 

Advertenties

2 thoughts on “Stoute schoenen

  1. och arme.. zowel voor pinda als voor mama, het komt me heel bekend voor dat schuldgevoel als ge niet direct door hebt wat er mis is en dan toch lastig wordt…. om achteraf te merken dat er wel degelijk iets aan de hand was (ander dan lastig zijn, PP,…)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s