Over hoe Pinda knutselt

Met kwasten. Want vingerverven met vingerverf met je vingers dat is zooo passé.

Eigenlijk wilde ze niet verven “neej, vinges vies” dus ik moest wel met kwasten aankomen. Tja, en dat was andere koek. Klodders en klodders verf werden op het canvas gekwakt. Ik moest haar zelfs een beetje afremmen want de klodders werden we heel hoog, ik was bang dat het niet zou drogen in de twee dagen die we nog hadden voor vaderdag. Alles ging goed tot ze wat morste. “Ohw nee mama, kijk buik vies”  en toen moest er gepoetst worden. Ik probeerde het nog te rekken, zeggen dat dat straks wel kwam in bad, maar daar doet Pinda niet aan. Vies is vies en moet zo snel mogelijk schoon. Het schijnt dat ik ook zo was, daar kan ik me nu niets meer van herinneren. Ik poets niet graag, vies is hier vaak nog wel even vies.

De chocoladereepwikkel versieren was ook zoiets. Met wasco want eigenlijk had ze geen zin meer dus ik dacht haar nog te kunnen verleiden met de wascokrijtjes waar ze nog nooit mee getekend had. Maar wasco voelt ook een beetje vies. Volgens Pinda dan. Pfff. Onze held.

Advertenties

One thought on “Over hoe Pinda knutselt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s