Verdorie

Pinda: Mama pannekoek ete? Mama pannekoek ete?

Ik: nee schat, papa is er nog niet, als papa er is dan gaan we pannekoeken eten.

Pinda: Papa nee, auto wejkke, jamme papa, ik nu pannekoek ete.

Ik: nee schat, we wachten echt op papa.

Pinda (slentert teleurgesteld weg): vedojie mama, vedojie papa (verdorie mama, verdorie papa).

En ja, ik weet het, nieuwe spelling pannenkoek. Maar ik ben van de oude spelling en schrijf altijd nog stug pannekoek. Ozo.

Advertenties

Eigenwijs? Wie?

Pinda is heel eigenwijs. Extreem eigenwijs. Ik dacht dat ik dat was, maar nee, mijn dochter gaat ruimschoots aan mij voorbij. Gaan we winkelen en zit ze in het wagentje dan moet ze altijd proberen of ze dat metalen ding waar je andere wagentjes mee aan elkaar vastzet en die dan loskomen als je er een muntje in doet (hoe heten die dingen in hemelsnaam) nou die, die probeert ze altijd vast te maken aan het eigen wagentje. Elke. Keer. Weer. Ongeacht wat ik zeg.

Haar schoenen wil ze zelf aandoen. Aan de verkeerde voet. Heeft ze hem per ongeluk aan de goede voet dan gaat ze weer zitten en wisselt ze. Ongeacht wat ik dan zeg.

Haar zonnebril staat vaak op de kop op d’r neus. Ongeacht wat ik zeg.

En dan praten, ze kan de -j zeggen, “ja” horen we vaak. Maar als ze jas moet zeggen, zegt ze “sas”. Met een blik van ik-weet-het wel-maar-ik-doe-het-lekker-niet. Kussen = koesa, slapen=sapa, tekenen=teka, poepen=poepa, lezen=leza. Ze zal wel iets met de -a hebben. Gemakzucht dacht ik vaak, maar dan verbeter je haar en krijgt ze ineens een glans in de ogen. En zo’n half lachje. En dan wordt het woord waar het om ging heel hard uitgesproken. Op haar manier. Zet je door dan zegt ze echt “neee mama, is koesa”. Waarna ze gewoon weigert om het woord verder te oefenen. Ongeacht wat ik zeg of doe.

Is dat nu karma?

:: Nog meer eigenwijs zijn, niet fietsen neeehj, da’s ouderwets. Lopen met je fiets is veel leuker. Ze vertikt het gewoon hoor, om te fietsen. En wat dacht je van die gehaakte poncho? Ja leuk hè, maar het is meer dan twintig graden en ze wil perse een gehaakte poncho aan. Over haar minirok en op blote voeten.

Stemmen kan ook nog steeds!

En wel hier

 KLIK!

(het kan per ip adres maar een keer per week, heb je gisteren gestemd dan kan het helaas niet weer. Maar heb je een week geleden voor het laatst gestemd dan kan het wel weer!)

 

Leerling schilder

Ik schilder veel op het moment. Niet het leuke, artistieke soort want daar ben ik niet zo goed in maar meer in de zin van kozijnen en deuren. Als je de vorige zin leest dan zou je denken dat ik meerdere kozijnen en deuren aan het schilderen ben maar het is meer dat ik hetzelfde kozijn en dezelfde deur meerdere keren schilder. Want ik vond het wit te wit. Gisteren ben ik met Pinda door de regen gefietst met een stuk wandtegel in mijn handtas en heb ik in de bouwmarkt allerlei kleuren wit erbij gehouden. Ik heb wat met kleuren, ik onthoud kleuren. Ik kan blindelings zeggen of die tint bij die andere tint staat. Dagen hebben bij mij kleuren, gevoelens hebben kleuren. Ik kan een rode dag hebben op de vrijdag terwijl de vrijdag normaal echt lichtblauw is met een beetje zachtgroen. Stukje associatie. Ik heb nooit gezegd dat ik helemaal normaal ben, maar dan, wat is normaal?

Ik heb dus wat met kleuren. Maar wit bij wit passen dat kan ik niet. Niet blind tenminste, waar mij dat prima lukt met andere kleuren. Er zijn zoveel tinten wit met zo weinig verschil. Maar nu heb ik de goede kleur gevonden. Het kozijn is weer geschuurd en ontvet, de vloer is volledig afgeplakt want ik ben er eindelijk achter dat ik niet vlekvrij kan schilderen (alle vooruitgang is vooruitgang al duurt het soms ontzettend lang voor het duppie valt). Maar ik wil ook nog de letterbak van Pinda schilderen want daar zat hetzelfde witter dan wit op. En die ene muur in de kamer die groen is, die wil ik grijs hebben. En de streepjesmuur in Pinda’s kamer zou al zeker anderhalf jaar lang groen kunnen zijn. En de gang die we met de verkeerde kleur bijgestipt hebben (wat we wisten, maarja, weer wit hè, ik dacht dat het wel kon). Teveel dus om in een dagje af te krijgen. Ik heb dus iemand aangenomen als staigair. Bij gebleken geschikheid promoveert ze tot het schilderen met echte verf, voor nu hou ik het op een kwast en water.

 

Enne, de laatste week is begonnen! Willen jullie nog stemmen? Langzaam aan klim ik naar boven, elke stem telt!!!!

STEM HIER

(of klik op de foto van Pinda, links in de zijbalk)

Ode aan de kringloop

Oh kringloopwinkel hoeveel ik van u hou, laat mij de manieren tellen. (kromme vertaling uit het engels, yep Elizabeth Barrett Browning, ik ben niet alleen maar knap, ook intelligent)

Ik hou van u vanwege mijn “nieuwe” tas, ter waarde van 8 euro. Ik dacht eerst dat het pleather was maar het is toch leer. Pleather is engels voor nepleer (plastic leer) las ik laatst, klinkt zo leuk, veel beter dan pleer toch?

Ik hou van u vanwege dit leuke lieve kleine autootje van 20 centjes. Elke keer dat ik er naar kijk, moet ik een beetje lachen.

Ik hou van u vanwege dit echte houten dominospel waar ik de plaatjes zo leuk van vind. Made in the USSR. Pret voor 75 cent.

Ik hou ook van u door deze broodtrommel. Een dure aankoop, wel 7 euro. En vies dat hij was! Maar na heel veel poetsen zitten nu alle broodjes erin.

Nog een reden, de strijkkralen set voor E 1,25. Prima prijsje om uit te proberen toch?

En als laatste, voor vandaag tenminste want ik zal in de toekomst vast nog meer redenen vinden om van u te houden, maar voor nu als afsluiting: Pinda’s nieuwe spijkerjas. Voor 5 euro. Ik moet alleen nog een nieuwe drukknoop aanzetten. Stoer. STOER!

Aankopen zijn gedaan in de laatste maanden en verspreid over meerdere kringloopwinkels, er was nog meer maar dan wordt het logje wel erg lang natuurlijk. Ook ben ik weer aan het schilderen geweest en trilt mijn arm een beetje door het vele boven mijn macht werken. Dus zijn alle foto’s net een beetje onscherp. Ik erger mij daar ontzettend aan.

 

 

Weekend.

Er gebeurt hier veel dit weekend. Mr. Big heeft een randje bestrating bijgelegd, niets hemel-en-aarde-bewegends maar gewoon een extra randje nu we een gedeelte van de klimop hebben verwijderd. En het zit er heel mooi in, die jongen kan dat.

Ik heb Pinda’s letterbak geschilderd. Een kringloop aankoop, het is echt speuren naar die dingen. Er zitten 4 lagen in totaal op en o jee ik vind het wit te wit.

Ik heb het kozijn en de deur van het toilet geschilderd. Die was nog creme terwijl het toilet betegeld is met wit, dat kan natuurlijk niet. De verf is van hetzelfde als de letterbak. En ojee, ik vind het wit te wit.

Pinda leek zaterdag even heel erg op haar moeder. Die is gestruikeld buiten, heeft haar hoofd meerdere malen gestoten aan haar huisje, dat net iets verschoven was door dat nieuwe strookje bestrating en ik de zinken teil die naast het huisje stond om te voorkomen dat ze de bocht te kort zou nemen en met haar hoofd zou stoten verplaatst was,  is van de bank gevallen (met een beetje “hulp” van mr. Big) en heeft later zo’n schuiver gemaakt dat haar teentjes geschaafd waren. Dat laatste was haar druppel, heel veel gehuil het gevolg. Om het leed een beetje te verzachten heb ik haar teen- en vingernagels gelakt, natuurlijk gewoon blanke lak (niet dat ik iets anders heb) want dat valt niet zo op…

We hebben een flesje vodka aangeschaft en een flesje bitter lemon. Want dat gemixte spul vonden we wel lekker maar duur. En nu heeft mr. Big hoofdpijn. Ik niet want ik ken mijn grens.

Pinda was iets vroeger dan gehoopt wakker zondag een heeft bijna een uur in mijn armen gelegen, al kletsend en aaiend en kusjes gevend.

We hebben een kortingsbon gekregen van de Gamma, 20% op een artikel naar keuze, te besteden op de 24ste en 25ste. Maar er zijn maar 25 vestigingen open vandaag en je raadt het, geen een in de buurt terwijl ik nou juist even de goede kleur wit wil halen.

Hergebruik in de mooiste vorm

Ik hou van recycling… Meerdere zaken in mijn huis zijn tweedehands met dank aan de kringloop, Marktplaats wordt vaak bezocht en we lopen hier allemaal wel eens in tweedehands kleding, al slaag ik voor Pinda en mijzelf beter dan voor mr. Big. En nu heb ik een oud t shirt verknipt zodat Pinda weer een nieuwe jurk heeft. *begin sarcastisch toontje* Want dat kind heeft zo weinig kleding, haar kast is gewoon bijna leeg. Zielig. *einde sarcastisch toontje* Het shirt paste nog prima maar was helemaal niet mijn kleur, het maakt mij veel te bleek. En het was te kort. En met een behoorlijk achtereind wil je geen kort shirt. Tenminste ik niet. Ik wou dat meerdere vrouwen er zo over dachten, maar dat is een heel ander verhaal.

:: Pinda showt ook even de achterkant, ze vraagt aandacht voor het strikje…

Jurk dus, hetzelfde patroon als de roze jurk met roosjes. En hier met een legging eronder vind ik het meteen weer zo lekker stoer staan… Al doende leert men ook schijnt, het jurkje zat geloof ik binnen twee uur in elkaar, voor het gemak heb ik zo geknipt dat de onderkant ook uit het onderste deel van het shirt kwam. Ik hoefde er dus geen zoom in te zetten, ik maakte gebruik van het gelockte rolzoompje dat er al zat.

Overigens lieve, lieve, lieve lezers, willen jullie nog een keertje stemmen op mij in de fotowedstrijd? Klik op de foto van Pinda aan de zijkant en stem! Ik zou zo graag willen winnen!

Is het…

Is het erg dat ik stiekem een beetje geniet als Pinda zichzelf zeer doet? Omdat ze dan even heel dicht tegen mij aan wil liggen met haar hoofdje begraven in mijn nek?

Is het erg dat ik met 30-plus graden wel tegen mr. Big zeg dat hij niet te dicht bij mij moet komen en al helemaal niet tussen mij en de ventilator moet gaan staan? Maar dat als Pinda even wil knuffen ik gewoon plakkerdeplak terugknuffel en het dan nog altijd te snel eindigt?

Is het erg dat ik Pinda stiekem wakker wil maken als we even bij haar kijken als we naar bed gaan? Zodat ik dat slaperige koppie zie en dan dat lachje dat ze heeft als ze (per ongeluk) wakker wordt en dan zo lief hai mama zegt?

Is het erg dat ik een beetje (beetje maar) jaloers ben als Pinda met mr. Big knuffelt?

Is dat erg of is dat normaal?

Vlinders

Ik heb een stel aliums in de tuin die zomers bloeien, de precieze soort is mij even ontschoten maar het is vast geen zeldzame alium. Ik ben helemaal gek op aliums! Ik heb de ontzettend grote aliums ook in de tuin maar die waren dit jaar geen succes, zal vast aan alle nachtvorst gelegen hebben, de hyacinten en blauwe druifjes die ik ooit geplant heb waren ook al nergens te bekennen.

Maar deze aliums hebben helemaal geen last van vorst, zeker niet nu. En er komen heel veel vlinders op af. Vandaag had ik weer eens een dagpauwoog op bezoek. Dat was toch wel weer eens leuk om te zien na alle koolwitjes en bruine motachtige vlinders die ik ineens in de tuin heb. Die bruine vlinders krijg ik niet goed op de foto, die willen niet stil zitten. Ik vermoed dat het processierupsvlinders zijn, we hebben hier ineens veel processierupsen, maar zeker weten doe ik het niet. Als ik ze vergelijk met foto’s op diverse vlinderpagina’s dan lijken ze er wel op maar net niet genoeg om het met zekerheid te zeggen. Maar toch mis ik heel veel vlinders. Ik weet nog dat ik vroeger overal vosjes, atalanta’s en blauwtjes zag en ook veel meer dagpauwogen. Misschien ligt het aan mijn tuin, de tuin bij mijn ouderlijk huis was veel groter en had een grote vlinderstruik, mijn moeder plantte de tuin zo dat het aantrekkelijk was voor vogels en vlinders, ik plant alles zodat het aantrekkelijk is voor mij, en dat is toch een  klein verschilletje. Al denk ik dat ze mijn tuin ook wel zou kunnen waarderen.

Pinda vindt het allemaal prachtig. Ze wil steeds kijken maar is veel te enthousiast, vlinders zijn niet zo gesteld op aaien. Dus draag ik haar naar buiten als het spitsuur is bij de bloemen, dan moet ze stil zijn. Dat zegt ze dan ook de hele tijd tegen zichzelf, als herinnering. Ze vindt het allemaal zo spannend en leuk, soms schiet haar stemmetje helemaal uit terwijl ze zichzelf tot stilte maant.

Tricotstress

:: Mama foto make? Ja! Da! Bij boeme

Ik heb weer eens de gok gewaagd met tricot. Snertstof om mee te werken, maar het valt zo mooi, en het draagt zo fijn. En ik kies altijd weer die ontzettend dunne tricot. Je zou denken dat ik leer van mijn eigen fouten. Nee dus. Van het weekend was ik weer eens bij de stoffenzaak en daar viel mijn oog op deze roze tricot met roosjes, ik zag er meteen een jurkje in voor Pinda. Ik heb nog verder gezocht, ik heb hetzelfde stofje in het beige met deze roosjes maar dan als een katoen en dat leek mij net wat leuker, maar helaas. Ik heb het maar moeten doen met dit roze stofje. Zo’n straf.

:: handkoesa! Maahhhma ook handkoesa! MAHMAH NOEHHH!

Maar wat een snertstof. Ik heb alles eerst geregen voor ik het onder de machine doorhaalde op de mouwen en de zomen na. En dat is te zien. De mouwen zitten er perfect in, maar die zomen! Stapelgek word ik ervan. Vanmiddag ga ik mij even uitleven met het tornmesje en het rijggaren. En het locken van zo’n dunne stof kan mijn machine ook niet goed, ook dat wist ik al en ook daar leer ik niet van. Scheef afgewerkte locknaden met heel veel pluisjes als resultaat. Die machine snijdt natuurlijk een stukje stof af en door statische electriciteit (denk ik) worden die stukjes weer opgezogen en die gaan heerlijk onder het lockgaren zitten. Fijn.

:: Ik: Pinda blijf potjandosie van die bloemen af! (jullie zijn waarschijnlijk niet onder de indruk van potjandosie, maar Pinda wel… nog wel…)

Verder ben ik helemaal tevreden. Het jurkje valt een beetje ruim en ik ben niet zo van die hobbezakjurkjes, ik heb er een extra lint aangezet dat naar achteren gestrikt wordt. Pinda was helemaal blij. Zoals altijd als ze een nieuw kledingstuk heeft maar als je het zelf maakt dan is het toch extra leuk om “mama mooije keje, keje aan, nu mama” te horen, en dat ze dan even over de stof aait en oooh zegt…

:: Mama, ook foto hoof maken ja?

De wijde wereld in

We zijn een heel stuk wezen fietsen vandaag. Een heel stuk, zo’n nu-heb-ik-zadelpijn stuk. Een nu-kan-ik-mijn-fiets-niet-meer-zien-stuk, een mr-Big-heeft-nu-lood-in-de-poten stuk. Maar het was echt heel erg leuk! Zelfs dat stuk over mul zand. Naaah, eigenlijk vond Pinda dat vooral leuk, maar toch het kon erger. Wat ze ook heel leuk vond was het racen met de fiets, sneller zijn dan papa. Alsof ze ook maar een fietsbeweging maakt voorop in het zitje. Snel mama,snel snel papa da snel mama fiesssseeee!!!  En dan gillen als we hem weer inhaalden.

En we hebben zelfs hertjes gezien! Daar, dat zwarte mini vlekje. Links.

Okee, een beetje hulp;

En weer een eind verderop was er een wei met graan (of haver, gerst, weet ik het). En mr. Big vond het leuk om Pinda daarin te zetten.

En tot mijn grote verbazing vind Pinda dat ook wel leuk! Ze wilde er niet meer uit en van een afstandje zag je haar niet eens. Haar haar had dezelfde kleur als het graan.

Nu ligt ze diep te slapen want dat is vermoeiend hoor, een beetje zitten in het voorzitje terwijl je ouders fietsen.