Nona essentie

Het tij keert hier heel langzaam, vandaag hebben we een goede dag. Al zitten we nog veel aan de crackers en zorgen we dat we genoeg drinken en vemijden we ‘gewoon’ eten. Of in ieder geval gewone porties. En te snel bewegen, eigenlijk bewegen in het algemeen. Gisteren heb ik wat boodschappen gedaan en heb ik mijzelf getrakteerd op een gezichtsmaskertje, al dat koud-zweet-door-misselijkheid en dat warm-zweet-door-koorts doet alleen maar je meeëters goed. Ik kocht er eentje die zelf-verwarmend was en vooral je porieën diep zou reinigen. Dat zelfverwarmende viel tegen, de reiniging viel me reuze mee maar die geur. Vanille toffee. Mijn maag keerde zich bijna spontaan weer om.

Maar om de schijn te wekken dat er hier toch wat gebeurd plaats ik maar even foto’s van onze nieuw geverfde muur. Dat die vorige week al geverfd is vergeten we even. De muur dus. We konden er niet aan wennen. De kleur was niet te donker besloten we, hij was te koud. Het was grijs met een hoog blauw gehalte zeg maar. Als je een kleurfanaat bent zoals ik snap je meteen wat ik bedoel. En een koude kleur kan gewoon niet in de kamer die op het noordwesten ligt, daar voel ik me niet prettig bij. Waar we ons wel prettig bij voelden was Pinda’s kamer maar die heeft whitewash meubels en beneden hebben we teak, we waren bang dat het teak niet zo mooi uit zou komen. Na een week bedachten we dat we een deur van de kast naar haar kamer konden brengen en dan even kijken, haar kamer ligt ook op het noordwesten dus een betere test was er niet. Mr. Big was meteen enthousiast, bijna nog meer dan ik. De volgende dag stond ik bij de karwei, had ik weer de kast helemaal leeggehaald en zat ik weer onder de verfspetters, want ik wilde dat natuurlijk klaar hebben voor mijn verjaardag. En nu zijn we allebei blij. Het is grijs, maar dan warm grijs. Het is Nona-grijs. Het is net alsof ik Nona-essentie op de muur heb gesmeerd. En dat is niet slecht hoor, Nona essentie, want Nona is de meest onbezorgde kat die ik ken. Als je haar gedachten zou kunnen horen, hoorde je de hele tijd ‘pompepompompompompompiedom’.

 

Advertenties

8 thoughts on “Nona essentie

  1. Ik vind het zo dapper en fijn hè, dat er ook mensen zijn die zich bedenken: die muur moet een andere kleur en húp: aan de slag gaan.
    Ik ben zelf ook zo. MAAR: ik ben ook getrouwd. Met een man bij wie je dat dus NIET kunt maken ;-), die heeft daar tijd voor nodig. HEEL. VEEL. TIJD.

    Gelukkig ben ik nog redelijk tevreden met dat wat we nu hebben en heeft ie op mijn commando wel twee kinderkamers opnieuw geverfd, maar in m’n vorige huis (alleen dus) schilderde ik IEDER jaar. Heerlijk…

    En beterschap, hopelijk snel weer helemaal beter!

    • @Joeltje: Hmmm, lijkt mij een beetje mannen-eigen. Die van mij, daar moeten zulke dingen ook wel eerst een beetje bezinken hoor. Maar (gnagna) ik hoor hem ook wel vaak zeggen dat ik toch gelijk heb met kleuren, dat het hem eerst niets lijkt (gnagna) en dat het toch goed uitpakt (gnagna). Daarvan ga ik dus altijd een beetje grinniken en dat gooi ik hem dan weer in zijn gezicht als ik het weer eens anders wil….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s