Onjeboek

Gisteren is Pinda voor het eerst buiten geweest zonder luier. Ik vertelde haar dat we boodschappen gingen doen maar dat ze geen luier aankreeg. Ze begon bijna te huilen. Ojee, dacht ik al dat wordt wat, ik vroeg haar waarom ze verdrietig was…. Dagelijks verbaasd ze me en zo ook nu weer “Ik wil wel onjeboek aan”. Het arme schaap dacht dat ze in d’r blote billetjes naar buiten moest.

Ze stond te springen toen ik haar vertelde dat ze gewoon haar onderbroek en broek aan mocht houden. Heldhaftig zetten we samen een stap buiten de deur en betraden we de boze buitenwereld luierloos. Ik was trots maar zij ook want het moest wel even verteld worden aan de cassiere dat ze een onjeboek had, geen juije. Je moet het geluk natuurlijk niet helemaal tarten vond ik en we gingen na een paar boodschappen naar huis. Onderweg zei ze dat je op de wc moet plassen, niet in de luier en ik zette een standje bij om sneller thuis te zijn. Maar toen we daar waren speelde ze eerst nog een half uur voor ze ook maar eraan dacht om een plas te doen. Het was dus een vaststelling van een feit, niet een aandrang…

Pinda en ik hadden de smaak te pakken en vandaag gingen we ineens echt een lange tijd weg, wel drie uur bijna. Met een droge broek, onderbroek en plastic tasje in mijn tas, dat dan wel. Er moesten geen noodstoppen gemaakt te worden langs de kant van de weg of bij een winkel, nee hoor madam deed het perfect! Nu nog zindelijk zijn als ze slaapt, maar dat zal nog wel een tijdje duren denk ik.

Advertenties

8 thoughts on “Onjeboek

  1. als ze het eenmaal door hebben dan kan het opeens erg snel gaan.
    Je vraagt je dan af waarom heb ik niet eerder die luier verbannen.
    weer een stapje naar het groter groeien, gaat nu steeds sneller.
    Blijven verbazen en genieten.
    leuk hoe je zulke dagelijkse dingen rondom een peuter zo mooi verwoord, ik lees je blogjes met plezier.
    groetjes

    • @lize: ja hè, ik krab mezelf echt even achter de oren, of we hier niet veel te laat mee zijn begonnen… maar ach, het gaat en het gaat goed en ze heeft er zelf plezier in, dat vind ik het belangrijkste.

  2. Lieve Pinda, ik ben ook heel trots op je hoor, groter groeien is lastig en vol hindernissen. Ach ik kan je veel verhalen vertellen over je mama hoor, maar soms is zwijgen pedagogisch verantwoorder. Maar we spreken elkaar wel een keertje hoor haha, veel liefs zonder juije xxx

  3. om trots op te zijn! Hier ligt het boek “pottytraining in one week” al in de kast, een vriendin bracht het mee. Mijn meisje is 20mnd en er volgens mij nog niet aan toe, dus ik wacht nog even. Samen luierloos op pad, wel leuk om naar uit te kijken. 😉

    • @Orange Farmhouse: 20 maanden vind ik ook nog wel erg vroeg maar ik zat ooit bij het consultatieburo een een grietje van net anderhalf zei ineens dat ze moest plassen. Er ging een schok door alle moeders daar, dat kindje was echt al met anderhalf zindelijk. Haar moeder had er niets aan gedaan zei ze, het meisje wilde zelf ineens plassen op de wc. Ieder zijn eigen tempo dus.
      Wat wel eens wil helpen is kinderen in de blote billen buiten laten spelen (in de zomer natuurlijk), maar bij die van mij resulteerde dat alleen maar in heel veel frustratie, ze hield de plas op tot ze een luier omkreeg. Ze was dus zindelijk in haar luier…

  4. Fijn, het scheelt zoveel! Kobus is al een tijdje zindelijk, alleen op school vindt ze het nog weleens moeilijk.
    En tijdens de middagdut en nacht probeer ik het nog niet, daar vind ik haar nog te jong voor.
    Weet je dat ik me ineens realiseer dat ik helemaal niet weet hoe oud Pinda precies is?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s