Pietenliefde

Pinda raakt iets meer overtuigd van het belang van Sinterklaas. En Zwarte Piet, die vooral. Ze had haar schoen mogen zetten en weer zat er een kadootje in en een chocolademuntje. Daarna gingen we winkelen voor nieuwe schoenen, nieuwe grotere schoenen. Dat daar meer kadootjes in passen was een bijkomend voordeel natuurlijk  maar het ging er voornamelijk om dat haar voeten er ook goed in passen. We zijn geslaagd, de schoenen waren in de aanbieding, wel 10 hele euros afgeprijsd maar dan bleef er helaas alsnog een substantieel bedrag over. Het kind heeft een smalle voet, hoge wreef en dikke kuit. Jottem. Maarja, we liepen stad en land dus af voor schoenen die goed zaten, enigzins betaalbaar waren en als het even kon ook nog mooi waren. Onderweg kwamen we langs een bijna leeg podium met sinterklaas muziek en twee Pieten. We vroegen haar of ze die Pieten een hand wilde geven en tot onze grote verbazing stapte ze er meteen op af om ze een handje te geven. En tot haar grote verbazing dan weer kreeg ze ineens pepernoten. Tja en toen was het hek van de dam. We gingen nog een winkel in en uit, liepen weer terug langs het podium waar ondertussen meer Pieten waren en elke Piet wilde ze een handje geven om daarna haar handjes op te houden. Ineens arriveerde Sinterklaas. Er werdt gezongen, heel hard “sinnekaas heef een staffff” geroepen en spontaan kreeg ze weer meer pepernoten. De jaszakken van mr Big puilden uit. En als we zeiden dat ze al veel pepernoten gekregen had riep elke Piet dat ze nog niet van hem pepernoten had gekregen.

We liepen weer wat verder, slaagden voor schoenen, gingen weer langs het podium en waren opgelucht dat Sinterklaas en de Pieten weg waren. Ondetussen peuzelden we allemaal gestaag door in onze voorraad. Tot we verderop ineens weer Sinterklaas tegen kwamen die besloten had een rondje stad te doen. Weer moest ze er naar toe, en liep ze gewoon op alle Pieten af, Sinterklaas had een hogere drempel. Tot ze zijn staf zag. Op de een of andere manier is die toch magisch voor haar. En Sinterklaas gaf zo maar zijn staf aan haar. Je had die oogjes moeten zien. En ik heb geen foto’s. Stom stom stom. Mijn camera en mijn telefoon lagen thuis.  Maar voor Pinda maakte dat niets uit. Die had de staf vastgehouden, verteld hoe ze heette en dat ze haar schoen gezet had en handen vol snoep en pepernoten gekregen en ook nog een grotere schoenen voor het schoen zetten gekregen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s