Wereldvrede in een rood jasje

Vandaag dropte ik Pinda in bed en ik sprak haar streng toe; jij moet even slapen, ik weet dat je dat eigenlijk zelden nog doet, of je bent aan het spelen beneden of je speelt in je bed, maar vandaag moet jij even slapen. Je bent moe. En daar wordt mama moe van. Dus jij gaat slapen en mama gaat spelen op de computer. Okee, spelen op de computer zei ik niet, want dan wil ze meespelen. Maar ik deed het wel, spelen op de computer.

Ik heb heel veel recepten verzameld in de loop der jaren. Heel veel. En ik heb heel veel kookboeken. Maar vaak kan ik dat ene recept net niet weer vinden, of vind ik weer eens iets op internet dat ik uitprobeer en goedkeur maar nergens bewaar. Tijd voor een nieuw systeem. Mijn oude agenda moest eraan geloven, die was toch te groot en sleepte ik daarom niet mee en ik had een nieuwe gekocht, een kleintje, een hele lieve. Maar die oude agenda heb ik al jaren en die is veel te mooi om ooit weg te doen met zijn rode wollen jasje en prachtige sluiting. Ik speelde op de computer, ik speelde met mijn papiervoorraad, ik speelde met wat inkt, ik gooide wat weg, werd weer enthousiast, kreeg weer een ander idee en ineens waren daar een stel lievelingsrecepten die zomaar in mijn oude agenda/receptenbundel pasten. Ik had wel ruzie met de printer en de kans is aanwezig dat ze ooit nog eens goed uitgeprint worden maar ze zijn er.

Ik heb natuurlijk nog veel meer recepten en langzaam aan zal ik mijn kookboek aanvullen. Voor nu staan de meest belangrijke er al in, de ajam pangang naar recept van mijn schoonouders, de chocoladetaart van een oud collega die zo leuk omschrijft dat je de taart na een half uur bakken op 175 graden wel met ovenwanten uit de oven moet halen, waardoor ik vermoed dat er ooit eens geen wanten zijn gebruikt, het recept voor kadayif (turkse pudding) van weer een andere oud collega. En ik kan er niets aan doen hè maar als ik dit allemaal zo lees dan denk ik dat ik hier de oplossing heb voor alle intollerantie op de wereld. Want de liefde van, niet alleen een man maar ook een vrouw gaat toch enigzins door de maag. Misschien moet ik eens een turkse pudding of een lekkere pan ajam pangang maken voor die meneer Wilders, dan zal hij vast niet meer van die nare dingen zeggen.

Advertenties

Lezen

Pinda leest, bij voorkeur wordt ze voorgelezen maar als dat niet gebeurd dan leest ze zelf. Vaak kon ik er een paar woordjes van begrijpen want ze valt grotendeels weer terug naar een fantasietaaltje tijdens zo’n moment, heel apart. Maar je merkt dat ze beter luistert naar wat er voorgelezen wordt en als ze nu zelf leest dan zit er wat meer samenhang in. In een van haar boekjes staan allemaal songteksten van de bekendste kinderliedjes maar die mag je niet zingen. Nope. Een boekje is een boekje en boekjes worden voorgelezen.

Vanochtend hoorde ik ineens “oviantje inne bos, mama niet los, vieze sjoene vieze sjoene poepe boenen” Wat dan weer slaat op olifantje in het bos laat je mama toch niet los en olifantje op de stoep stap niet in de hondenpoep anders krijg je vieze schoenen en dan moet je mama boenen.

Ook hadden we poesie mauw kom gauw en voo mij jijsebij, kwokodil auw niet in bil, vissje in wate niet pate, inne goja hoeja.

Ik lig helemaal in een deuk elke keer als ik dat kind hoor.

Post!

Het is nu zo snel donker en dat is heel gezellig want dan kunnen de kaarsjes aan. Maar nadeel is wel dat je zo snel flitsfoto’s moet maken, en daar baal ik van. Bah. BAH. Flitsfoto’s zijn nooit mooi. Ik kende ooit iemand die om dat felle van de flits een beetje te verminderen een vloeitje plakte op dat flitsgedeelte. Ik ben echter heel lang geleden gestopt met shag roken. Met roken moet ik zeggen, maar ik rookte voornamelijk shag. Ik zal noooooit meer gaan roken maar de geur van verse shag in zo’n pakje… hemels… Maar ik heb dus geen vloei meer bij de hand. Nu kan ik dat gewoon gaan kopen maar toch voelt dat een beetje fout.

Flitsfoto’s dus. Van Pinda die ondanks alle stakingen bij de postbezorgers wel een kaartje kreeg, Van haar opa en oma. Want die zetten nu op alle kaartjes haar naam en als we geluk hebben staat er onderop in het klein ergens ‘doe de groetjes aan papa en mama’. De kaart was een hit, er staat een eekhoorn op en die hadden we afgelopen weekend ook in de tuin dus de eekhoorntjes zijn erg aanwezig in Pinda’s wereldje.

Wintergoed

Ik ben met zoveel bezig wat ik nog niet kan laten zien; een adventkalender maar dat wil niet zo erg opschieten, kadootjes voor een nieuw beebje maar die moet ik eerst zelf geven natuurlijk. Wat ik al vast wel kan laten zien is Pinda’s nieuwe sjaal en twee mutsen.

De sjaal daar was ik een tijd terug al mee bezig, toen kwam ik tien centimeter blauwe bolletjes tekort. Ik had zo bedacht om de sjaal als een driehoek te haken, met de bolletjes langszij maar bij het passen bleek er heel veel sjaal te zijn ten opzichte van Pinda. Uithalen dan maar en overnieuw beginnen. Het is gewoon een recht toe recht aan sjaal geworden met pompommetjes aan de uiteinden. En een muts voor als het wat frisser wordt, met een ieniemienie klepje eraan gehaakt. Hier boven worden beiden geshowd in de modellenpositie “kijk tv om mama heen”.

De muts en sjaal kunnen ook worden geshowd in de “kijk ik eet weer eens mijn mond niet leeg” positie. De muts is niet in een kleur omdat mijn wol op was. En ze bij de Zeeman zeiden dat het nog wel eens heel lastig kon zijn om ooit nog aan die wol te komen. En vandaag zag ik dat de wol er gewoon weer was, in hele grote getale.

Voor als het echt koud wordt heb ik nog een muts gehaakt van twee strengen wol tegelijk, daardoor dubbel zo lekker warm. Pinda heeft zelf gekozen voor een “ojanje” randje erom heen.

Met van die degelijke oorflappen voor optimaal comfort.

Ik ben errug blij met de sjaal, ondanks dat Pinda al weer aan de pompommetjes heeft zitten pulken en er dus al weer een paar af zijn, de mutsen echter… ik weet het niet. Ik denk dat ik de blauwe niet zo mooi vind. Oja, eventuele verdikkingen op Pinda’s hoofd die enigzins lijken op de aanwezigheid van hoorntjes, dat zijn haar staartjes. Ik zeg het maar even, want als er ineens hoorntjes zouden gaan groeien zou ik er niet raar van staan te kijken, maar tot nu toe zijn het staartjes…

Compleet ongerelateerd; zijn er nog mensen die belangstelling hebben voor de codes van de Unox actie? Jeweetwel, om Blond servies met korting te kunnen krijgen, ik heb er hier namelijk nog wel wat liggen (zo’n 10) en ik doe er niets mee. Laat maar een reactie achter (met een geldig mailadres), als er meer gegadigden zijn wordt er verdeeld, als er heel veel gegadigden zijn zal ik gaan loten denk ik.

TV avond

Ik weet niet hoe het met jullie zit…

Maar ik heb toch genoten gisteren van sytycd!

Lang leve youtube, kan ik nog even doorgenieten… Nu nog de groepschoreo vinden van gisteren, dan ben ik helemaal gelukkig.

 

Schoenzetbuit

De schoen is gezet gisteren, want Sinterklaas had gezegd dat dat mocht. Niet dat Pinda daar ook maar iets van snapte maar eens dringt het besef door toch? Ze had wel weer een tekening gemaakt voor Sinterklaas maar het verdere ritueel van de tekening in de schoen, een wortel voor het paard erbij enzo, dat dat nut had… je zag aan haar ogen dat ze maar meespeelde met die gekke papa en mama. We hebben er maar niet de nadruk op gelegd dat Sinterklaas wel eens een kadootje achter zou kunnen laten, dat zou nog wel eens tot een minder rustige nacht kunnen leiden.

Vanochtend dacht ze aan van alles behalve die schoen. Maar toen wij haar eraan herinnerden was ze toch wel benieuwd waar de tekening was, en de wortel. Ze kwam de kamer binnen en was een beetje beledigd dat de tekening en de wortel weg waren geloof ik. Maar toen zag ze een ‘padootje’ en was alles goed.

Die Sinterklaas toch, die weet toch wel weer wat hij moet geven hè! ‘Duplo’ poppetjes van Hello Kitty. Hello Kitty is leuk, zolang je het maar bij kleine popjes, duplo-achtig spul, een knuffeltje en hooguit een t shirt houdt. Maar Sinterklaas, wilt u er wel rekening mee houden dat wij een Hello Kitty dekbedovertrek heel erg lelijk vinden? Of van die andere grotere dingen? Echt waar Sinterklaas, ik zal hoogstpersoonlijk voor een was-ongeluk zorgen met zo’n dekbedovertrek…

(Opa B, bij deze ben jij dus ook gewaarschuwd).

Intocht

De intocht van Sinterklaas werd hier aandachtig gevolgd, let vooral op de zorgvuldig gevouwen handjes, alsof ze Sint wil overtuigen dat ze echt wel lief is…

Voornamelijk de staf vond Pinda interessant (?)

Vanavond mag ze de schoen zetten, kijken hoe ze dat vindt!

Periodieke lamlendigheid

Vanochtend vroeg, voor de wekker, terwijl het nog donker was, toen dus, toen hoorden we Pinda. Een hele serie scheldwoorden flitsten door mijn hoofd want ooo wat was ik nog moe. Pinda was zelf ook nog wel onder de indruk van het tijdstip volgens mij en sliep weer enigzins in nadat ik zei dat het nog wel heel vroeg was. Toen mr Big uit bed en de deur rolde nam ik haar bij mij in bed. Waar ze heel lief bleef liggen. En echt waar, dat gebeurd nooit. Nooit en te nimmer heb ik een heel lief en rustig kind in mijn bed liggen, die van mij die springt, kietelt, kletst, zeurt om de tv of een boekje en wil juist steeds maar naar beneden. Tenzij ze ziek is. Maar ze heeft geen koorts, alleen maar last van lamlendigheid lijkt het, ze is stil geweest en ze heeft vanochtend een heel uur in mijn armen geslapen, met haar hoofd naar mij toe, ook iets dat ze nooit doet. Ze begraaft haar hoofd zelden in mijn nek en nu wilde ze bijna op mij liggen. Het was heerlijk en zorgwekkend tegelijk.

De lamlendigheid is alleen nu wel over, het was schijnbaar ochtendlamlendigheid, de eerste rondjes zijn alweer gerend, de katten zijn alweer gepest en ze zit nu of op een nieuw plannetje te broeden of ik kan zo weer een keutel uit haar onderbroek vissen…

 

Edit 10 minuten later: het werd de keutel…

Zo kan het ook

Het was een koude natte dag vandaag, dus ik bleef lekker binnen. Met een kopje warmte.

Met een spelend kindje op de bank. Terwijl ik wel weer baalde van het weinige o-zo-nodige fotolicht dat dan weer wel.

Ik haakte een jasje voor een koud kleerhangertje.

En besloot dat de volgende keer dat ik dat doe een kleiner steekje dan stokjes gebruik.

Het was een goede dag, met de muziek aan een vooral de tv uit. Met plasjes die grotendeels op het potje kwamen. Met lekker avondeten en een mr. Big die minder last had van de files. Het was een goede dag.

 

 

Dat Pinda tijdens het eten weigerde haar mond leeg te eten en door alle frustratie compleet in haar broek plaste en helemaal weigerde om op welke manier dan ook naar ons te luisteren, daarna haar eten op de grond, vloer, kleding enzovoorts dumpte en daardoor vroeger dan gebruikelijk naar bed werd gestuurd waar ze tot op heden de longen uit het lijf gilt…. dat vergeten we even. Het was een goede dag.

Onjeboek

Gisteren is Pinda voor het eerst buiten geweest zonder luier. Ik vertelde haar dat we boodschappen gingen doen maar dat ze geen luier aankreeg. Ze begon bijna te huilen. Ojee, dacht ik al dat wordt wat, ik vroeg haar waarom ze verdrietig was…. Dagelijks verbaasd ze me en zo ook nu weer “Ik wil wel onjeboek aan”. Het arme schaap dacht dat ze in d’r blote billetjes naar buiten moest.

Ze stond te springen toen ik haar vertelde dat ze gewoon haar onderbroek en broek aan mocht houden. Heldhaftig zetten we samen een stap buiten de deur en betraden we de boze buitenwereld luierloos. Ik was trots maar zij ook want het moest wel even verteld worden aan de cassiere dat ze een onjeboek had, geen juije. Je moet het geluk natuurlijk niet helemaal tarten vond ik en we gingen na een paar boodschappen naar huis. Onderweg zei ze dat je op de wc moet plassen, niet in de luier en ik zette een standje bij om sneller thuis te zijn. Maar toen we daar waren speelde ze eerst nog een half uur voor ze ook maar eraan dacht om een plas te doen. Het was dus een vaststelling van een feit, niet een aandrang…

Pinda en ik hadden de smaak te pakken en vandaag gingen we ineens echt een lange tijd weg, wel drie uur bijna. Met een droge broek, onderbroek en plastic tasje in mijn tas, dat dan wel. Er moesten geen noodstoppen gemaakt te worden langs de kant van de weg of bij een winkel, nee hoor madam deed het perfect! Nu nog zindelijk zijn als ze slaapt, maar dat zal nog wel een tijdje duren denk ik.