Prestatie

Het huis ruikt naar versgebakken chocoladetaart, de kerstboom heeft bijna een maand gestaan zonder een naaldje te laten vallen, onze slaapkamer is geverfd, we gaan straks de hal verven en het paadje is sneeuwvrij gemaakt. Maar dat alles valt in het niet bij de prestatie van deze dame (die haar navel ontdekt…)

Ze is al twee nachten helemaal luierloos! Nu is ze echt groot.

Advertenties

Pinda draagt voor

Oh denneboom volgens Pinda;

oh denneboom oh denneboom

takken zijne schoon

geen lampjes aan

of schoene aan

inne bos zien taan

oh denneboom oh denneboom

takke zijne schoon

geen lampjes aan of uit of aan

een keer genoeg

‘Tis weer voorbij

Waren we zaterdag netjes gekleed en hebben we uitgebreid gegourmet, zondag deden we het lekker rustig. In pyjama ontbijten. Heerlijk. Mr. Big leefde zich uit in de keuken en een hele stapel wentelteefjes was het resultaat. Het was niet helemaal het ontbijt dat ik voor ogen had, de winkels waren helemaal leeggeplunderd en ik had zoveel vervelende mensen meegemaakt dat ik niet meer naar een ander winkelcentrum wilde voor mogelijk nog een broodje ofzo. Ik besloot het zo te laten en we zouden wel zien wat we zondag zouden eten. Mr. Big wilde gewoon lekker tosti’s bakken maar de kaas was op, de wentelteefjes waren de volgende optie. Nou dat hebben we geweten. Een boterham eten ’s morgens is een hele opgave voor Pinda maar dit keer niet. Een hele boterham verdween als sneeuw voor de zon en meteen werd er om een volgende gevraagd.

Tussendoor hebben we nog een mekkerend huisdier buiten gezet, die had het ineens in de kop dat ze naar buiten wilde. Ze vond het nog leuk ook.

‘S avonds aten we pannekoeken terwijl we de kerstfilm van de muppets zagen. We gingen allemaal veel te laat na bed en zo ineens was kerst dan ook weer voorbij. Volgende week kunnen we de boom al weer bij het vuil zetten, daar heb ik stiekem dan ook wel weer een beetje zin in, een huis dat weer iets leger is met meubels die weer op hun plek staan. Gek toch, direct na Sinterklaas wil ik de kerstboom in huis hebben maar na kerst is het ook wel weer genoeg.

Kringloop

‘Wat wil je doen op de eerste dag van onze vakantie” vroeg mr. Big gisteren. Kweetnie was mijn antwoord. Lekker een dagje thuis met zijn drietjes voor kerst begint lijkt me ook niet zo slecht.

Een tijd erna zei ik dat ik nog wel naar die grote kringloop wilde in de loop van volgende week, die ene niet zo binnen fietsbereik ligt maar die zoooo groot is. 3000 m2. Vol met muf geurende dingen. ‘Goed’ zei mr. Big, gaan we dat morgen doen. Eeeuh, okee. Mr. Big is niet zo kringloperig eigenlijk. En bij die hele grote kringloop ligt gewoon heel veel meuk. Dat moet ik we toegeven, maar meuk is soms ook leuk. Maar hij zal wel gedacht hebben dat hij het maar beter zo snel mogelijk kon doen, dan was het klaar.

Tja.

Moesten we ons eerst nog uitgraven. Er lag vanochtend ruim 20 centimeter en het heeft de hele dag door gestaag gesneeuwd. Niet zo erg als in andere delen van het land, maar toch aanzienlijk. Mr. Big ging gewapend met sneeuwscheppen en bezems aan de slag en na een half uurtje zetten we onze billen neer in de auto. Op de stoelen met ingebouwde verwarming. Ja. Wij vervoeren ons graag in stijl naar de kringloop.

De buit. 2 ritsen van 18 en 20 centimeter voor 35 en 40 cent. 2 flinke couponnen roze linnen voor 85 en 95 cent en een flink stuk robuust geweven stof voor 1, 50. Ook een metertje kant voor 95 cent en een halve meter lint voor 40 cent. Ik heb me ingehouden. Ik zag vier stoelen staan die alleen maar een hele lelijke stof hadden, iets dat met herbekleding zo opgelost zou worden. Maar ze waren net een luxere uitvoering dan de vier stoelen die ik thuis heb staan die eigenlijk ook alleen maar herbekleed moeten worden. En als ik dat nou zo’n leuk werkje vond, dan had ik dat allang gedaan natuurlijk. Ik zag een heel groot kruis, het hout was helemaal kunstig bewerkt. Maarja, waar laat je het? Het is nu niet zo dat wij zo gelovig zijn dat we daar nou graag de hele dag tegen aan kijken. Het kruis was ruim een meter, dus subtiel was het niet. Ik zag een allerschattigst smeedijzeren ledikant met roze afbladderende verf. Maar Pinda past daar natuurlijk niet in. Ook miste er een poot en een bodem. Ik zag allemaal fleurige bloempotten. Ik zag een ontzettend leuk kamerscherm waarop stond dat het niet te koop was (gelukkig, ik had het zo meegenomen). Ik zag een flinke verzameling koffers, en veel van die kleine wandkastjes van donker eiken met glas waarvan ik dan altijd denk ‘och, een linkje verf’. Maar nee. Ik was sterk. Ik ruim op in huis en dan is er geen plaats voor nog meer spul wat misschien ooit wel gebruikt wordt. Echt niet. Pfoe. Het was me wel een beproeving.

Nu gaan we genieten van Kerst! Fijne kerstdagen allemaal!

Smullen deel II

Jahaaaa wat was dat nou he, dat vorige logje! Die witte chocolade was duidelijk.

Maar wat was dit?

Kapot gesneden pepermuntkussentjes (met een rood en groen streepje erin) natuurlijk. Duidelijk toch?

Dat heb je allebei nodig, en een hoeveelheid pure chocolade (evenveel als wit) om dit te maken!

Pepermint Bark. Een poepsimpel gerecht dat ik ooit van een amerikaanse site heb gehaald.

Je smelt dus eerst de pure chocolade, dit schenk je dan uit op een flink stuk bakpapier en laat je weer helemaal hard worden. Daarna smelt je de witte chocolade, smeer deze zoveel mogelijk uit en zo snel mogelijk, of je krijgt een smurrie van wit en puur. Voordat het hard is bestrooi je de bovenste laag met kapot gesneden stukjes pepermuntkussentjes.

Dit is zeg maar after eight maar dan zonder vloeibare gelei. Ik heb dit ooit geprobeerd zonder witte chocolade maar dat smaakt toch niet hetzelfde, je hebt het zoete van het wit nodig hierbij. Net zoals bij after eight is dit heel vullend tot aan het misselijkmakende maar één stukje is zoooo lekker.

Smullen

Zaterdag gaan we heerlijk traditioneel gourmetten. Nu is gourmetten altijd leuk maar bij mijn vader staat een hele grote tafel dus daar kunnen we met heel veel mensen aan. Grote mensenmassa’s zijn niet aan mij besteed maar in dit geval geldt echt meer zielen meer vreugd. Wij hebben dus zin in Kerst!

Ik wil wat meenemen. Een beproefd recept van mij, maar niet veel mensen hebben het ooit geproefd want wij zijn er zelf nogal gek op.

Het is in de maak, nog geen foto van het resultaat. Dat komt nog, met beschrijving. En dan hopen dat we eraf kunnen blijven tot zaterdag.

‘tis natuurlijk ook de goden verzoeken, al op woensdag iets gaan maken voor zaterdag. Ik denk dat ik gewoon vrijdag ofzo weer nieuwe ingrediënten haal…

WWW

Wondere Witte Wereld

Ondanks mijn gemopper van gisteren zie ik ook echt wel dat het mooi is nu hoor.

Dat het heel mooi is.

Heel erg mooi.

Maar toch zou het fijner zijn als de sneeuw niet meer op de wegen valt. Kan toch best.

Maar ooh wat is het mooi.

Ik wil asfalt

Dit zag ik dit weekend. Pinda op de slee en mr. Big ervoor. Volgens mij werd half peuterend Nederland zo vervoert dit weekend, zelfs in onze straat wat niet echt een doorgaande straat is werden veel sleeën gespot. Mijn sleeënde mensen gingen de kerstkaartjes posten, daar zijn we weer lekker laat mee dus die zullen wel weer eens na oud en nieuw bezorgt worden (of gewoon helemaal niet).

Ondertussen maakte ik snel de adventkalender af. Op de valreep kwam de laatste week eronder te hangen. Gelukkig heeft Pinda nog geen benul van cijfers lezen en hebben we haar soms gewoon een ander huisje open laten maken.

‘S avonds aten we lekkere toetjes. Van de Aldi, het smaakje chocolade was favoriet bij mr. Big en Pinda en het smaakje met citroen de mijne. Helaas waren de toetjes meteen daarna niet meer in de winkel te vinden. De glaasjes daar zitten nu waxinelichtjes in, omwikkeld met een stukje kant. De eerste keer boende ik heel hard om het restantje plak van de buitenkant te krijgen en had ik netjes de omtrek gemeten voor ik het kant knipte en in elkaar naaide. De tweede keer niet. De plak bleef eraan en het kant plakte ik er dus zo op. Veel makkelijker.

En vandaag begon de tocht dan weer, met de slee door de sneeuw om wat boodschappen te halen. En ineens had ik er geen zin meer in. Ik wil geen sneeuw meer. Of tenminste dat de wegen dan gewoon sneeuwvrij blijven want eigenlijk is sneeuw toch wel mooi om te zien hoor, maar ik wil gewoon weer kunnen fietsen, veel boodschappen kunnen vervoeren met weinig moeite. Ik wil dat mr. Big ’s avonds gewoon weer thuis komt zonder halsbrekende toeren of kilometers file. Nee, die sneeuw mag niet meer op de weg vallen, gewoon netjes in de berm, lijkt mij veel verstandiger.

 

Peperkoekhuisongeval

We waren gisteren veel te druk om te bloggen, we hebben alles gedaan om een peperkoekenhuis te maken! We hadden hem zelfs al helemaal in elkaar maar het bleef niet aan elkaar plakken en ons mooie huis stortte helemaal in. Gelukkig hadden we wel veel plezier bij het rollen van het deeg. (let vooral op het tongetje…)

Vanochtend had Pinda bijna mr. Big heel goed te pakken. Ze zei ‘papa kijk eens’ en hield een vinger bij zijn mond. Gelukkig zei ze niet dat hij een hapje moest eten want mr. Big was nog niet helemaal wakker en is dan wel eens geneigd om te doen wat gezegd wordt. Hij keek naar de vinger en vroeg wat het was; ‘isse uitte oow’. Heerlijk vers geoogst oorsmeer.

Ook vertelde ze ineens ‘papa is mijn aadbeivjiendje’ aardbeivriendje. We waren even bang dat dit weer zo’n Pinda woord zou zijn, net zoals toen ze steeds ‘appel tomaat kaas’ te pas en te onpas zei en zoals ze nu nog steeds ‘koppesaai’ zegt als ze aandacht wil (‘koppesaai mama?’ Ik “ja schatje?’ zij ‘okee mama’ en dan is het goed). Maar nee, aadbeivjiendje is allerbeste vriendje.

Aan de keukentafel

Speelde zich dit vanmiddag af…

Een niet makkelijke puzzel van 25 stukken die Pinda zonder hulp ineens in elkaar zette. Ze heeft nooit eerder interesse gehad in puzzels maar nu ineens is het hek van de dam…