Normandië

Ik wilde graag naar Bretagne, mr. Big naar Normandië. Vanwege alles rondom de tweede wereldoorlog. En het was indrukwekkend. Heel erg indrukwekkend. We gingen naar de Amerikaanse begraafplaats. We kwamen er anderhalf uur voor sluitingstijd en wilden toch een snel kijken. Met het idee dat we de volgende dag terug zouden komen om uitgebreid de begraafplaats te bezoeken. Ik ben blij dat we het zo deden want we werden helemaal overweldigd. Konden niets meer uitbrengen.

Wit marmer. Zoer je kon kijken. En verder want je kon niet alles in één oogopslag zien. Ruim 9000 graven.

De volgende dag gingen we terug. Iets meer voorbereid op wat we zouden gaan zien. We liepen mee met een gids en hoorden dat er maar 40% van de gesneuelde Amerikanen daar begraven lag, de overige 60% was gerepatrieerd. Het was niet de grootste begraafplaats, als je naar aantal graven keek. Op de Britse begraafplaats lagen nog meer soldaten. Maar deze had wel de meeste impact.

Medal of Honor en Purple Heart


 Bij Pointe du Hoc is ook zwaar gevochten. Daar stond flink geschut dat uitgeschakeld moest worden voor de landing op Omaha Beach. Het is daar platgebombadeerd en ziet er nu nog steeds uit als een maanlandschap.

En natuurlijk moet je ook langs de Duitse begraafplaats. Daar was het een stuk minder druk.

En nu, ruim 60 jaar later kan een meisje op een ooit eens zwaar bevochten strand zand in de zee gooien.

Advertenties

Home sweet home 22

Home sweet home was dus de tent. Eerst in Normandië, daarna in Bretagne.

En in Frankrijk drink je natuurlijk wijn bij je crêpe.

En ontbijt je met je zonnebril op.

Eet je je baguette op een rots (als het eb is).

Cote Sauvage, Quiberon aan de minder sauvage kant

En wordt je verwelkomt in Bretagne met een flesje cider.

 Och wat hebben wij een pokkeleventje!

Home sweet home is een idee van Barbaramama, kijk bij haar voor meer deelnemers. 

Waarom

Port en Bessin

In Normandië heb je  havens die zo veel zuidelijker aandoen dan dat je eigenlijk zit.

uitzicht bij Pointe du Hoc 

Heb je mooie uitzichten die al indrukwekkend zijn zonder dat je de historie erachter weet. Of die letterlijk achter je zichtbaar is in de vorm van heel veel bominslagen en bunkers.

Notre Dame in Bayeaux

En heb je hele mooie grote kathedralen. En heel veel WWII gerelateerde zaken. Die een heel eigen logje verdienen. 

In Bretagne heb je heel veel kleinere kerkjes. Die wat mij betreft helemaal niets onderdoen voor die grote zoals boven. Eigenlijk vind ik deze leuker. En mooier en ouder. En zo veel sfeervoller.

En van die leuke hekjes. Met mooiere schuttingen dan ik ooit in Nederland heb gezien.

Pointe de Beuzec

En oooh wat heb je mooie plekjes in Bretagne. Plekjes waar we zomaar bijna geen mens tegenkwamen. Behalve een paar wandelaars en luie mensen die aan kwamen rijden, even keken, hun schouders ophaalden en niet uit hun camper kwamen. Maar wel met diezelfde camper de hele toegang blokkeerden. Domme domme toeristen.

 Heb ik al gezegd dat we het daar erg mooi vonden?

Heel erg mooi?

Adembenemend, tranen in de ogen krijgend mooi?

Puur. Ruig. Woest.

Waarom wonen wij nog in Nederland?

kopjes en quiltjes

Onder het genot van een kopje echte muntthee maakte wachtte ik tot de wasmachine klaar was met het wassen van de quilt. Terwijl de blaadjes naar de bodem zakten en het tweede kopje thee groengeliger werd wachtte ik op de droger. Daarna haalde ik een heerlijk zacht en soepel babyquiltje naar beneden.

Ik stond er weer van te kijken hoe een quilt veranderd na het doorstikken, hoe het een eenheid wordt. Hoe al die lapjes ineens een middel worden om een beebje warm te houden.

Ik stond te kijken van de kleuren, niet snel had ik gedacht een paars roze quilt te maken. Dat is het leuke van werken in opdracht, andere kleuraanvragen. Soms is het niet leuk, meestal wel. Ik stond weer te kijken van hoe ik eigenlijk van plan was een beetje hardroze te gebruiken, maar eindigde met veel hardroze. Want, raar maar waar, van een beetje werd de quilt juist onrustig, van veel kwam er rust.

Ik sipte nog maar eens van mijn derde kopje muntthee (arm kaalgeplukt muntplantje) en was blij.

Ik doe wel wat

Met uitzondering van Pinda’s kunsten zijn er niet zo heel veel creatieve uitspattingen hier geplaatst. Maar dat wil niet zeggen dat die er niet waren! Ik maakte een kudde girafjes voor een klein meisje in België.

Met op hun achterwerk geen hutsefluts labeltje maar een met haar naam erop.

Ik haakte en haakte en haakte. Kwoekiehoesies overal. Bestaande kwoekiehoesies die in meervoud besteld werden. En kwoekiehoesies die in een bepaalde kleurcombinatie gehaakt moesten worden. Die dan weer zo leuk werden dat ik er eentje extra haakte om in de winkel te zetten.

Een borduurwerk dat ik tekende en uitprobeerde, weer uithaalde en weer opnieuw mee begon. en hij wordt zo leuk! Ik denk erover om het patroon uit te tekenen en als pdf-je te verkopen tegen een klein prijsje.

En een quilt voor een meisje dat eindelijk thuiskomt binnenkort. Ik moet nog even 3 meter bies er met de hand aan zetten, de quilt wassen en drogen en dan kan die naar zijn eindbestemming.

Het is dus heerlijk druk!

Home sweet home 21

‘Mr. Big, ik wil graag dat muurtje in de gang zwart schilderen’. En meteen zette mr. Big de hakken in het zand. Daar had hij zin in, gaf hij gisteren na een biertje of twee toe aan de buurman. ‘Want dat moet soms’ zei hij er ook nog achteraan.

De buurman grinnikte. En zei ‘gôh, echt ver kom je daar niet mee hè’.

 

In de Ikea Family van de laatste keer stond een huis waar ze de tv opgehangen hadden aan een zwarte muur zodat die niet zo opviel als die uit was. Geniaal. Maar voor ons en de plaats van de tv niet zo goed uitvoerbaar. Maar wel voor onze, grotendeels zwarte, garderobe. Dus toen mr. Big vorige week weg was heb ik geschilderd. En hij vindt het wel mooi hoor.

Home sweet home is een idee van Barbaramama, kijk bij haar voor nog heel veel meer deelnemers.

Werk van een genie

Afgelopen weekend waren we een dagje bij mijn vader en zijn vriendin op de boot. Het weer was niet opperbest maar het was droog, en dan klagen we niet! Terwijl wij dit zagen

(dat vreemde hoofdje dat naar buiten kijkt is Pinda’s pop)

Zat Pinda binnen te tekenen met haar nieuwe stiften.

En vandaag sloeg die tekenmanie weer eens toe. Mijn koelkast hangt nu helemaal vol.

Eerst werd er (van links naar rechts) een poppetje, een spin en een poppetje getekend.

En daarna twee paarse paarden en een poes. Vooral die poes, die zie ik er wel in. Ze zegt het zelf heel erg vaak (te vaak) maar in dit geval ben ik het helemaal met haar eens, zij is de beste!

Bijna

We zijn over de helft, mr. Big komt met twee dagen thuis. Daar is iedereen blij mee, mr. Big nog het meest. Hij had andere verwachtingen van de cursus, om het maar even subtiel te zeggen. Daarbij is de hotelkamer gelegen aan een erg drukke, lawaaierige straat, zonder airco. Arme mr. Big. Nog even en dan ligt hij weer in zijn eigen slaapkamer zonder airco met een snelweg vlakbij die te horen is als de wind verkeerd staat.

Pinda verklaarde vanavond dat ze het niet meer leuk vond. Wat dan? vroeg ik. Ik vind het buiten niet meer jeuk vertelde ze. Maar bij doorvragen vond ze gewoon het hotel van papa niet leuk. ‘T arme schaap. Tja en dan vind ik het ineens ook niet meer jeuk. Dus vandaag vinden we het ‘ajjemaaj niet meeh jeuk’. Morgen is het al weer bijna voorbij, daar houden we het maar op!

Vandaag

Mama ik wij de heje dag mijn pama aan. Mijn pama is sooo jekke (dat mocht, want naja, waarom niet? Totdat ze in haar nakie in het zwembad wilde).

Mama wat eten we vanavond? Ik: weet ik nog niet. Zij: ik weet het! (gniffel gniffel) een bwoodje poep!

Pinda bij het zien van de stickervellen die ze had gekregen van het bezoek gisteravond toen zij al in bed lag: Oooooh, dat weten ze goed! Dat ik stikkes mooi vind! Oooh mama, eh zijn ook stikkes met gimmes!(glimmers)

Mama, ik moet mijn sokken aan, want ik heb het kouwd (bij een binnentemperatuur van 21 graden om 10.00). Neehee mama, niet die dunne, die dikke!

Wow, ik kan dat, ik ben de beste.

Sttt mama, pop sjaapt.

Sttt mama, hee til zijn, eh is een kokodil.

Nee gapje, eh is geen kokodil.

Mama, de kehen van pop zijn buitenondehstebinnen

Ik heb een mooie buik. Ik ben de beste.

Wacht even mama, moet even jouw bosten zien. Ooh, die zijn mooi goot.

Mama, mag ik een cojajojjie op mijn bwood.

Ik wih geen yogi, ik wih koffie.

Mama wacht, even kuffen (knuffelen), zo nu heb ik geen jeuk mee aan mijn neus.

Neehee, wacht nou eventjes mama, ik ben dhuhuk!

Dat was een seetje. Ik stinkerte. Ik ben de beste.