Ziekenboeg

Pinda is weer eens verkouden! En met haar zijn alle knuffels verkouden. We legden zondag een gesneden ui op een schoteltje naast haar bed maar die mocht maandagochtend niet verwijderd worden, want Woezel en Pip waren ook nog ziek. Die hadden de ui ook nodig. De snotlap mocht niet in de was want Woezel en Pip moesten ergens hun natte neus aan afvegen als ze een snottebel hadden. Schaap niest de hele tijd alles bij elkaar en Stipjes wil alleen maar slapen. Een heuse ziekenboeg heb ik dus hier. En een huis dat meurt naar ui. En drie keer raden… mr. Big is nu ook verkouden. Ik ga vannacht mijn laatste nacht als dertigjarige maar op zolder slapen denk ik, iets verder van gesnotter, gekuch en gesnurk van mensen en knuffels…

 

Home sweet home 25

Al is het schilderwerk nog lang niet gedaan (meer geen zin hebben dan geen tijd…) ben ik alweer met wat anders bezig. Ontzettend korte aandachtsspanne heb ik bij tijd en wijle. Ik wilde aan de muur wat anders, daar waar eerst mijn borduurwerk hing. Maar niets wat we zo in huis hebben was naar smaak. Ik maakte zelf wat. Alisa Burke had zo’n mooi idee op haar blog en ik ging aan de slag met restjes stof en een restje muurverf, met dit als resultaat.

mijn camera doet raar, ik kreeg maar geen scherpe foto, dit was het beste dat ik voor elkaar kreeg     

Maar dit is niet de muur waar ik wat nieuws aan wilde. Dit is de muur waar mr. Big mijn kunstwerk beter vond hangen. Ja. Hij vond hem dus niets aan en wilde er niet tegenaan kijken in de woonkamer. Nu lijkt het alsof we daar een hele discussie over hadden, maar ik vind hem ook mooier hangen aan de grijze muur op de bovenverdieping. Ondertussen ben ik Pinterest verslaafd geraakt en zag ik overal pallets opduiken, als lage salontafel op wieltjes, als onderstel voor banken of bedden en aan de muur. Ik heb nog een palletje liggen dacht ik! Hij is oud, te ruw en te verkleurd naar mijn smaak maar niets wat niet opgelost kan worden met een schuurpapiertje en een heel klein likje white wash.

Als mr. Big het nu maar wel wat vind, want gaf ik hem zonder slag of stoot zijn zin met mijn eigenste kunstwerk, ik vind dit toch wel errug leuk! (en oooh, wat zijn die plinten en deur toch nog gelig… ik moet echt nog aan de slag.

Home sweet home is een idee van Barbaramama, kijk bij haar voor meer deelnemers.

Nagejjak

Ik heb een meisjes meisje als dochter. Dat weet ik, zo was ik ook. Niet op die manier dat we allebei helemaal en altijd in het roze gekleed wilden gaan (Pinda’s kleur is groen, die van mij was blauw) al kan ik me herinneren dat er een tijd was dat ik mijn kamer helemaal roze wilde hebben. En dat ik vond dat ik veel te weinig barbies had.

Nee, make-up. Dat is het helemaal. Ik had vroeger ooit eens van die helblauwe oogschaduw gekregen die ik dan veel te dik opsmeerde. En van die scrunchies in je haar, die wilde ik in alle kleuren. Pinda heeft het met haar nagels. Oja, en parfum. Maar gelukkig is er een tester met Zwitsal parfum in de winkel en spuit ik haar geregeld helemaal onder. Pinda heeft nu afwisselend roze (heel erg roze) nagelak en lichtblauwe nagellak. En op de lichtblauwe nagellak zit een hartjessticker. Over die hartjessticker zit dan weer een transparant toplaagje met een parelmoereffect en over de roze zit een laagje met grote glitters. En ze wilde ook nog groen maar haar nagels waren op.

Ik vind het stiekem toch wel leuk hoor. Ik kan me er helemaal in verplaatsen, dat ze haar nagels in de meest afgrijselijke kleuren wil hebben. Daarom hebben we ook dat roze en lichtblauwe en groen en glitters, want dat smeer ik zelf niet op mijn nagels. Maar het mooiste vind ik het toch als er niets op die kleine nageltjes zitten, gewoon puur natuur. En daar hoef ik nooit lang op te wachten want naast dat ze het mooi vindt, al die lak op haar nagels, is het ook een onverbeterlijke pulkert aan alles waaraan ook maar gepulkt kan worden.

Home sweet home met vertraging

Op de kop, zo stonden wij en het huis. Helemaal op de kop. Eerst door allerlei plotseling schilderwerk en gedurende het weekend steeds meer vanwege een blaasontsteking (ik). Maar het gaat weer beter.

We schaften vorige week dus zomaar een kast aan. We hadden een mooie gezien, zonder dat we op zoek waren en hadden er meteen een heel goed idee voor; een speelgoedkast. Dan zou Pinda’s speelgoedtafel weggaan, die tafel gebruikt ze toch alleen maar om al haar speelgoed ‘op te juimen’ zoals zij het noemt, wij noemen het echter stapelen.

Na het vruchteloos zoeken naar een goedkoper, tweedehands exemplaar dat net zo in de smaak viel, schaften we toch maar de kast aan. Om meteen een ander probleem te zien. De kast was een stuk witter dan de muur waar hij tegenaan zat. En de muur aan de zijkant en het houtwerk. De achterwand verfde ik met het restje van het mooie grijs dat we al in de kamer hadden.  Nu wilde ik toch al de andere muren een stukje witter hebben en plakten we waar het maar kon allerlei staaltjes wit op de muur en na heel veel beraad is er besloten. Een kleurtje wit, huismerk Gamma. Terwijl ik altijd zo blij ben met Karwei muurverf, dacht ik nog dat het vast niet zo veel zou schelen, Gamma of Karwei huismerk. De jongen achter de mengbalie vertelde ons ook nog eens over G1 muurverf, wat professioneel zou zijn, superdekkend, waterafneembaar en geschikt voor binnen en buiten. Wij waren om. In de keuken hebben we bijvoorbeeld geen tegels aan de wand, maar de achterwand is geverfd met muurverf voor buiten (huismerk Karwei) bestand tegen water, een schuursponsje en zo mat als je de muur maar wilt hebben. Na 7 jaar was dat wandje ook wel toe aan een iets frisser kleurtje wit dus we zouden zo ineens doorverven.

Tja. Dekkend was het pas na de tweede keer, soms zelfs na de derde keer. Elke aanzet zagen we. 5 liter was er snel door. Het is mooi hoor, nu na twee à drie lagen, daar zeker niet van, maar het is de laatste keer dat ik bij de Gamma verf haal. De lak die we tegelijkertijd bestelde, in dezelfde tint was ook al zo’n drama. Dunner dan gemiddeld waardoor er te pas en te onpas lekkers ontstonden. Dekkend? Nee tuurlijk niet. Het is dan ook nog niet klaar!

Het rechterdeurtje is dus de nieuwe, nog niet dekkende, kleur.

Home sweet home is een idee van Barbaramama, kijk bij haar voor meer deelnemers!

Och och och

Die winterslaap die jullie voorstelden bij het vorige logje is niet zo’n slecht idee, maar gewoon een nacht ongestoorde rust lijkt mij ook niet slecht!

Pinda is ziek, sinds zondag, toen kreeg ze vanuit het niets ineens koorts. Om zodra die ook maar iets zakte gewoon weer te gaan spelen. ‘S avonds was het weer misse boel met een onrustige nacht. De volgende ochtend riep ze om het hardst ‘ik ben hejemaa bete!’ Na een dag binnenblijven en zeuren dat ze naar buiten wilde en in plaats daarvan de hele benedenverdieping vulde met haar speelgoed zakte ze om 5 uur weer helemaal in elkaar. Een klein, warm en ziek hoopje lag op de bank en wilde niet meer eten, drinken of spelen. Alleen maar slapen. Die nacht was weer gezellig. Dinsdag ging het net zo. Overdag niets aan de hand, geen verhoging, geen pijn, alleen maar spelen spelen spelen. Rond 9 uur huilde ze zich zowat haar bedje uit. Haar keel deed pijn. En ja hoor, twee dikke klieren in haar hals. Deze ochtend waren die klieren weer een stuk kleiner en verklaarde ze weer dat ze beter was. Jaja. Dat heb ik eerder gehoord.

En zo is het nu woensdag en ben ik erg benieuwd hoe het vanavond gaat. Ze is nu heel druk bezig met haar klei en schaar en papier. Snippers liggen overal en de klei is hard op weg om een egaal kleurtje grijsbruin te worden.

Ondertussen probeer ik een nieuw kleurtje wit voor op onze muren uit te kiezen. Ik wil het iets witter hebben. Maarja? Welke hè?

Ik neig sterk naar die van Flexa, met dat zwarte stukje eraan. En onderstaande foto helpt ook niet echt. Want die muren zijn ook zo mooi, maar niet wit.

Tja, wereldveranderende zaken vinden er vandaag plaats in huize Hutsefluts.

Pompiedompiepom

Een ziek kind, najaar, weer werken, een iets zieke ik, nieuwe medicijnen met bijwerkingen, anders eten, hoofd nog op Frankrijk-stand. Ik kan er niets aan doen maar het lukt me niet om alles bij te benen de laatste drie weken.

Nu ben ik zeker iemand die niet makkelijk omschakelt hoor, maar dit jaar span ik echt de kroon. Ik krijg het huis niet opgeruimd, laat staan schoon. De was niet opgeruimd, om over de strijk maar helemaal te zwijgen. Bij het maken van het boodschappenlijstje vergeet ik de meest standaard zaken en zit dan ineens zonder melk, brood of, het ergste, wc papier. De wereld lijkt sneller te draaien dan dat ik kan volgen.

Het komt wel weer goed. Tot aan die tijd doe ik gewoon zoveel mogelijk de dingen die ik leuk vind. Die Pinda leuk vindt. Die Mr. Big leuk vindt. Ik haak, Pinda ontdekt in pyjama haar nieuwe speelgoedkast (waarvan de deurtjes dicht kunnen zodat wij niet al het roze zien) en ’s avonds kijk ik met mr. Big een filmpje. En als alles verloren is, dan reïncarneer ik gewoon als kat.

Gaia

In de laatste vakantieweek gingen we nog naar de dierentuin, Gaia in Kerkrade. Oh wat was het daar mooi! En lekker weer! We hadden, terwijl het thuis regende, 27 graden en kwamen zelfs licht verbrand weer terug. De dierentuin is niet voor niets meerdere keren uitgeroepen tot de mooiste dierentuin (van de Benelux geloof ik).

En  niets telelens hoor. Gewoon, zo dichtbij konden we komen. Met wel een heel dik stuk glas hier en daar, maar toch.

Een lekker 12-uurtje. Een stukje schenkel.

De gorilla’s kregen ook lunch. Meneer zilverrug vond de witlof lekkerder dan de wortels.

Giraffes waren er ook. Met hun mooie, zachte, lieve oogjes.

En van alle kanten rank en slank.

De neushoorns waren dat dan weer wat minder.

En Pinda, die vond de dinodraaimolen het mooist. Rondje na rondje werd gedraaid!

Home sweet home?

Eerder zooi, spinnewebben en stof. De vakantie is over, mr. Big is weer aan het werk en ik moet ook weer aan de slag. Schoonmaken en opruimen is niet mijn hobby en in de afgelopen heerlijke drie weken heb ik dat dan ook iets minder gedaan. We waren ook amper thuis, dachten we ‘gôh wat een zooi’ dan trokken we gewoon de deur achter ons dicht. Okee, misschien een beetje overdreven, maar er mag wel wat gebeuren nu!

Dus niet meer bloggen, geen tijd om foto’s te uploaden, WERKEN!

Ach. Het wel en wee van een huisvrouw….

Home sweet home is een idee van Barbaramama, kijk bij haar voor meer deelnemers!

Heimwee

Pointe du Van

En er was niet één plekje dat mooi was in Bretagne. Nee hoor. Bij Pointe du Van konden ze er ook wat van. Al was het daar wel een stukje toeristischer.

En terwijl Pinda met haar lach zelf zorgde voor het zonnetje (dat alleen die dag even weg was)…

Moest een amper zichtbare mr. Big een stoer doen.


Megalieten in Carnac

Wij kennen natuurlijk ook wel een verzameling steentjes. In Drenthe hebben ze hunebedden. Maar in Carnac was het toch een beetje anders. Het oudste bouwwerken van Europa zouden het zijn. Zo rond 5000 voor christus zijn ze neergezet, waarschijnlijk hebben ze een kalenderfunctie. Waarschijnlijk. Niemand weet het zeker.

En leken ze in eerste instantie gewoon willekeurig neergezet te zijn, vanuit een ander gezichtspunt bleek toch dat dat niet zo was.

En heb ik het al gehad over de mooie huisjes in Bretagne?

Carnac

Pont Aven

En dan ineens heb je weer een mooi stukje kust.

Moëlan sur Mer

Zelfs de onweersbui op de terugweg was mooi.

Okee.

We hebben nog steeds heimwee.