Pindaspul

Pinda in de sjaals die Omi voor haar en mij maakte. Op de dag van krijgen wilde ze ze niet om, maar de dag erna wilde ze de sjaals natuurlijk niet afdoen.

Mama, ik vind de tafel vies, daa’ wij ik niet aan eten. (ja, onze eigen tafel…)

Mijn buik is hejemaa vol. Maah niet dik hoor mama, ik mag nog wej een snoepje. (ik vertel haar dat ik geen snoepjes meer mag omdat mijn buik te dik is).

Harumpffff. Grrrr. (als ze iets moet doen dat ze niet wil, die horen we vaak).

Lievelingseten; poffertjes. En pannekoeken. En vlees en vis, zolang het maar geen gehaktballen zijn. Doperwten en sperziebonen willen er ook wel in maar koude groenten? Nee hoor. Wil elke ochtend een boterham met of hagelslag of chocopasta en niets anders. Drinkt het liefst abrikoos/sinaasappelsap en houdt niet van roosvicee of zoete ranja, wel van citroenranja.

Is heel erg toe aan school. Vraagt dagelijks of ze al vier is. We botsen binnenshuis heel erg vaak, ze is zich aan het afzetten. Buitenshuis echter veranderd het monster in een ontzettend aanhankelijk, verlegen en stil meisje. Dat zich aan mij vastklampt alsof ze me nooit meer los wil laten. Twee uitersten in zo’n klein lichaampje.

Vertelde op mijn verjaardag (ten overstaan van opa, omi, oom en tante); Opa is de jiefste, maa’ opa is niet de mooiste. Navraag wie wel de mooiste was leverde als antwoord dat haar tante de mooiste was.

Wil heel graag ‘kutselen’. Aan de uitspraak sleutelen we nog steeds. Maar ze knutselt het liefst de hele dag, stickers plakken, hele kleine snippertjes knippen, vouwen, tekenen, stempelen, kleien, kraaltjes rijgen, verven, noem maar op. Laatst pakte ik mijn koffer met al mijn stempels en inkt tevoorschijn en ik zag een blik in haar ogen verschijnen zoals ik denk dat die bij mij ook af en toe te zien is. Ze zag Mogelijkheden! Haar handen gingen automatisch naar de stempels en ze keek er eerst vooral naar. Het was geweldig om te zien!

 

 

 

 

 

Advertenties

3 thoughts on “Pindaspul

  1. Wat een leuk en herkenbaar verhaal. Ik kwam je vorige week in de kringloopwinkel tegen maar ik durfde niets te zeggen. Stom van mezelf vind ik dat. Mijn dochter is van juli 2008 dus nog een half jaartje jonger. Maar ik herken zo dat verschil tussen in huis en buitens huis. Hier kan ze ook heel dwars en recalcitrant zijn thuis en zodra je weg gaat is ze lief, rustig en verlegen. Iedereen maar zeggen wat een een lief en gehoorzaam kind je wel niet hebt terwijl er thuis soms de grootste bonje is. Ach het hoort er ook bij.
    En hier ook een fanaat van pannekoeken, poffertjes heeft ze nog nooit op, en boterhammen met chocopasta. En knutselen, heel veel knutselen.

    Ik vind je blog altijd erg leuk om te lezen. Dank je wel daarvoor.

    Groetjes, Ellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s