Pindafratsen

:: Zegt stoplood (stoprood) in plaats van stoplicht. Want bij rood moet je stoppen. Stopgroen bestaat dan ook gewoon niet, want bij groen mag je rijden.

:: Biebievogeltjes = musjes. Want die zijn klein en alles dat klein is is een biebie. Baby kan ze prima zeggen hoor, maar biebie vindt ze leuker.

:: Pinda weet veel routes naar veel dingen, naar de supermarkt (specifiek nog naar verschillende supermarkten) naar het centrum, naar het tuincentrum, naar opa en oma, naar vrienden van ons. Maar soms wil ze gewoon niet de weg wijzen. Dan krijgen we op de vraag ‘welke kant moeten we op?’ als antwoord ‘de goede kant’.

:: Kan sinds een paar weken de -l uitspreken. De -r nog niet. De woorden waar een -r in zat daar had ze zelf al wat voor gebrouwen, soms een -t soms een -j soms een -w, brood noemde ze bijvoorbeeld bwood. Ze was daar heel consequent in, bwood werd geen bjood. Wij wisten dus precies waar we aan toe waren. Maar nu! Nu vervangt ze elke -r door een -l, uitgesproken alsof ze een zwaar spraakgebrek heeft. Het ontcijferen begint opnieuw.

:: De kwebbel staat niet stil! Tenzij er anderen bij zijn, dan is ze helemaal verlegen. Maar alleen met ons… Ze. Is. Dan. Niet. Stil. Elke gedachte moet uitgesproken worden, elke handeling aangekondigt. Nodeloos te zeggen dat onze oren tuiten, en helaas is het dan nog niet altijd bedtijd.

:: Heeft nog steeds soms een galbultgolf. Van een meisje met een egaal, nog een beetje zomerbruin, huidje veranderd ze dan in een rood gevlekt kindje. Vooral haar wangen en benen moeten het ontgelden. Maar ze vindt het niet erg! Want het ‘lood is zoo mooi’. Gelukkig heeft ze nu ook weinig last van jeuk, dat zal ook wel helpen.

:: Speelt hele verhalen na. Met allerlei verschillende stemmetjes. Een iets lagere als de beer wat zegt en een hogere als een van haar mini paardjes wat zeggen. Al het speelgoed stelt ons gezin voor, overal is er een mama-iets, een papa-iets en een Pinda-iets. Het iets kan dan een stel paardjes zijn, een stel stickers, een stel knuffels. En als ik een beetje boos op haar ben geweest dan krijgt het Pinda-iets er ook van langs. Waarbij ze zegt dan de mama-iets ook wel een beetje stom is.

:: Dûhhhû. Hier ben ik vooral gecharmeerd van… op heel veel vragen hoor ik dûhhhû als antwoord. En dat wordt niet eens zo heel veel gezegd hier in huis! Als het gezegd wordt, dan wel voornamelijk door mij, jeweetwel, als mr. Big weer eens naar de bekende weg vraagt. Hmm. Misschien wordt dûhhhû toch wel wat vaker gezegd.

Advertenties

4 thoughts on “Pindafratsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s