Och toch

Arm Pindaatje. Ziet er zielig uit hè! Heel erg zielig. Maar het is maar schijn hoor. Een simpele verkoudheid die heerlijk op haar stem slaat en waardoor ze een heel lief stemmetje heeft. En zometeen bedenkt ze wat anders om te doen en zal ze met veel pit van de bank afspringen. Waarschijnlijk om te spelen met haar stempelstiften die Sinterklaas in haar schoen achterliet.

Maar gisteren. Gisteren was het heel anders. Worstelen met de grote vragen van het leven, dat deed ze. Achterin de auto zat ze, in haar kinderstoel en ineens met een zucht zei ze; ‘ik heb nog hele kleine bolsten’.  Gniffelend vertelde ik haar dat dat wel goed zou komen. Tegen de tijd dat ze net zo groot zou zijn als ik dan zou ze wel borsten hebben. Het kwam allemaal goed, ze moest gewoon nog even groeien. ‘Gelukkig, dan klijg ik wel bolsten’ zei ze opgelucht. Zo. Crisis afgewend. Heerlijk, iemand nog behoefte aan een oplossing?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s