Even weg geweest

Aan het eind van een heel modderig en zeer kuilig zandweggetje stond een klein hunnebedje

We waren immers in Drenthe, en daar vind je hunnebedden!
Achter het hunnebed vonden we een huis, groot vergeleken bij het hunnebed maar toch liep er een kabouter rondom.

We hadden weiland voor ons.

En  we hadden weiland achter ons.

Er was een geheim pad, wat bijna niet te zien was als het bordje verboden toegang er niet was geweest. Het pad daar mochten wij als vakantiehuurders wel op hoor…

Het pad leidde naar een vennetje, waar het helemaal stil was tot wij kwamen met Pinda. Een verrukte gil van haar over een steentje op de grond en er sprong een haas weg op nog geen meter afstand van ons, er vloog een geschrokken aalschover op en verderop zagen wij een reiger maken dat hij weg kwam. Verder hebben wij dus geen dier gezien daar.

Er groeide mos op de bomen en het had een beetje gevroren.

Alles wat op of nabij de grond lag was wit geworden en kraakte.

Gelukkig hadden wij een open haardje in het huis.

En een sauna!

Advertenties

5 thoughts on “Even weg geweest

  1. Dat ziet eruit als een heerlijk ontspannen minibreak! De foto van Pinda voor de open haard is fantastisch, daar spreekt zoveel uit.

    Fijn feestdagen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s