Mini Hulk op volle kracht

Die Pinda toch. Daar wordt wat minder over geschreven op het moment, dat komt doordat niet alles leuk is de laatste drie weken. Ook niet alles is slecht hoor, zeker niet! Ze heeft echt wel goede momenten, lieve dingen, is erg blij en trots op Koosje die al wel heel lang in de buik zit volgens haar. Ze kan heel lief zijn voor mij als ik aan het eind van de dag even op de bank ga liggen, ik krijg dan meteen denkbeeldige kopjes thee en koekjes geserveerd.

Maar ooooh, die slechte momenten! Die zijn zo heftig dat die alles dreigen te overheersen. En dat komt allemaal door school. De spanningen die school met zich meebrengt in ieder geval. Pinda weet niet alles even goed een plekje te geven en veranderd dan ineens in de Hulk, zonder groen maar met stampen, gillen, slaan en algehele vernielingsdrang. Ze heeft het er moeilijk mee, we hadden er rekening mee gehouden maar we hadden de intensiteit onderschat. De avonden zijn niet gezellig en het weekend ook niet zo, pas tegen de tijd dat het zondagmiddag is vindt ze weer een beetje rust terug om maandag en dinsdag meteen weer een volle dag aan de bak te gaan op school. Na een hele nare maandagavond lag ik de halve nacht wakker en toen ’s morgens de wekker ging was ik vastberaden, dat moest anders!

Ik liep na de ochtend naar de juf, vertelde van Pinda’s onrust en zij was het helemaal met mij eens, die middag zou ze thuisblijven. Op die manier had ze twee halve dagen achter elkaar. We gingen naar huis, en Pinda die zo gek is op school dat ze ’s morgens al haar bed uit springt was ineens blij dat ze de middag bij mij zou zijn. We aten een broodje en hadden het over school, niet alleen over wat ze gedaan had maar ook over wat ze moeilijk vond. En dat is bij Pinda niet altijd makkelijk, daar moet je soms flink aan trekken om zulke antwoorden te krijgen. Ze kon het eigenlijk niet goed benoemen maar ze vond het soms zo druk in de klas. Ze wist soms niet zo goed wat ze moest doen en begreep niet alle opdrachten van de juf. Aan die drukte in de klas kan ik helaas niets doen, maar ik kon haar wel vertellen dat ze altijd aan de juf kon vragen wat er moest gebeuren en dat ze waarschijnlijk gewoon een beetje moest wennen, maar in ieder geval altijd aan ons kon vertellen wat er was en dan zouden wij haar helpen. Het was een gezellige middag waarbij wel een keer een Hulk-momentje dreigde maar waar ik haar doorheen kon loodsen. Haar complete ontploffingen kwamen natuurlijk niet altijd alleen door haar, ik probeerde een andere aanpak met een bult meer tot-tien-tel momentjes van mijn kant en het ging zowaar goed. Het zal niet altijd werken maar elk Hulk-momentje wat voorkomen kan worden is er één.

Die nacht sliep ze eindelijk eens zonder wakker te worden ’s nachts en ’s morgens wilde ze pas zich klaarmaken na uitgebreid geknuffeld te hebben. Als ze kon fluiten, ging ze fluitend naar school en bij binnenkomst heb ik haar nog even het takenbord laten zien want het was haar dag om haar taak te doen (elke maandag beginnen ze in de kring, de overige dagen hebben ze of tijd voor hun taak of mogen ze iets uit de kast pakken). Omdat het haar taakdag was lag alles al klaar, de schelp die ze gekleid had de week ervoor werd beschilderd. Alleen had zij er natuurlijk geen schelp van gemaakt maar een beer. De kleine eigenwijs. Trots vertelde ze dat ze nu niet ging huilen bij het aantrekken van een schort, wat de vorige keer wel gebeurde omdat ze toen niet met haar taak bezig wilde en ze begon. Glunderend zat ze aan haar tafeltje, moeders hart bonste van trots! Die dag was ook weer een halve dag en weer hadden we een gezellige middag met een piepklein Hulk-momentje ’s avonds waar mr. Big zich glansrijk doorheen werkte.

Donderdag was er weer een hele dag en het ging goed, vrijdag net zo. Ik heb niet de illusie dat we de Hulk-momentjes verslagen danwel verminderd hebben door haar één middagje thuis te houden. Ze zal nog een lange tijd doormoeten voor ze helemaal aan school gewend is. Maar de afgelopen dagen had ik ineens weer mijn lieve kleuter in huis, die ene die ik kende!

Advertenties

4 thoughts on “Mini Hulk op volle kracht

  1. @Nicollie: dat is ze inderdaad, vandaar dat we al in november begonnen met wennen op school en we al problemen hadden verwacht. Het is alleen elke keer weer zoeken naar de juiste manier op met die spanningen om te gaan, zowel voor haar als voor ons!

  2. goed gedaan! Het valt niet altijd mee voor kleine meisjes en grote ( zwangere) meisjes 😉 maar ik vind dat je het heel erg goed hebt opgelost!Fijn weekend!

  3. Ik las met veel interesse jouw verhaal. We gaan momenteel dezelfde fase in met onze dochter (donderdag eerste wendag op de basisschool gehad). Het eerste dat ze zei toen ik haar ophaalde is dat ze het wel erg druk vond. Zij heeft ook altijd last gehad van veel prikkels en dat uitte zich inderdaad in ’s nachts huilend wakker worden. Ik ben daarom erg benieuwd hoe het jouw dochter de komende weken vergaat. Succes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s