Vieze mientjes vooral die 12 van B

Afgelopen vrijdag had ik weer eens een afspraakje met de internist. Alles was goed, perfect zelfs, bloeduitslagen van een uitslover, van een niet diabeet. En dan na te gaan dat ik zwanger ben (suikerspiegels worden erg beïnvloed door hormonen) en nog steeds aan tabletten zit, niet aan de insuline. Ik werd bijna de hemel ingeprezen. En ik vond eigenlijk ook wel dat ik dat verdiend had, als ik even zo onbescheiden mag zijn. Want het komt allemaal niet vanzelf, ik werk er ook hard genoeg aan. Ik sta mijzelf best wel eens een lekker broodje toe, of een beetje chips maar over het algemeen eet ik heel bewust. Bewust betekend dan koolhydraat armer, niet zo streng als toen ik nog op dieet was maar nog wel met flink oppassen. Een stokbroodje met een smeerseltje is verleden tijd. Ribbelchips met paprikasmaak of nog smakelijker; bolognese worden niet meer in huis gehaald want ik kan daar gewoon niet van af blijven. Sporadisch een croissantje is geen probleem maar een pistoletje of een lekkere italiaanse bol kan gewoon niet. Frituur? No way. Pizza? Helaas niet. Het was eigenlijk niet zo dat we al deze dingen vaak aten maar als je ze niet meer mag dan mis je ze toch wel. Ik beperk het aantal sneetjes brood dat ik eet en de portie aardappels/rijst/pasta. Ik eet extra groentes en mager vlees een visje of gevogelte. Ik drink geen dranken meer met suiker maar voornamelijk water, spa rood of thee met als traktatie ’s avonds een cola light met een scheut citroensap (want anders vind ik het te zoet, moet je nagaan!)

Al dat doorzetten werpt natuurlijk wel zijn vruchten af. Met bijna 20 weken zwangerschap handhaaf ik mijn gewicht nog steeds, de teller staat sinds september op min 17.5 en Koosje is niets groter dan een baby hoort te zijn. Dat gewicht handhaven doe ik niet uit ijdelheid, meer gewicht betekend ook meer medicatiebehoefte.  Mijn suikers zijn gewoon goed en dat is heel belangrijk. Maar ik voelde mij niet echt heel erg goed. Nog steeds ben ik erg moe en ik heb best wel last van mijn schouders en nek en toch wel vaak hoofdpijn. Alles schoof en schuif ik af op de zwangerschap. Moeheid hoort erbij en die pijn in mijn schouders en nek komt waarschijnlijk doordat ik niet meer op mijn buik kan slapen en daardoor vaker op mijn zij slaap. En die hoofdpijn komt gewoon door alle sneeuw, daar heb ik al veel langer last van, sneeuw = hoofdpijn.

Maar afgelopen vrijdag bleek ook dat mij vitamine B12 te laag is en dat kan ook alle bovenstaande klachten veroorzaken. Ik krijg nu maandelijks een injectie met B12, mijn lichaam schijnt niet meer in staat te zijn dit op te nemen uit voeding of tabletten en moet ik dus een flinke naald in mijn bil krijgen. Valt allemaal reuze mee maar toch baal ik er van. Nader onderzoek wordt gedaan na de zwangerschap maar de kans is heel erg groot dat dit een blijvend iets is, nog een chronische ziekte erbij. En die wil ik liever niet verzamelen. Gelukkig kan het allemaal wel makkelijk opgelost worden. Kan ik wel gewoon terecht bij de huisarts voor een injectie, bij de internist voor de diabetesmedicatie, bij de diabetesvpk voor diabetescontroles en de gyn voor intensieve begeleiding van Koosje. En daar ben ik heel erg blij mee!

En stiekem hoop ik dat er heel veel mensen lezen die doodsbang zijn voor naalden en mij een grote held vinden!

Advertenties

8 thoughts on “Vieze mientjes vooral die 12 van B

  1. Held?! Superheld!
    Ik heb me tijdens zwangerschap van dochter pre- en postnataal erg rot gevoeld. Met de laatste zw. schap extra B12 en B6 geslikt en helemaal klachtenloos. Sterker nog: ik heb me zelfden zo stabiel gevoeld. Maar ’n pilletje is niet moeilijk. Van die naalden zou ik op zichzelf al depri worden. Dus nogmaals: Superheld. Dat ben jij!

    • @maaike: hihi, dank u! Ik hoop dat deze injecties snel aanslaan, al zal het niet met een paar dagen al werken, maar wie weet! Krijg ik straks toch een stoot energie en ben ik in balans! Wat zal het huis schoon worden! Hoopiktochecht…

  2. Kwam op je blog via Myrna en verwachtte al dat het over B12 zou gaan.
    Het lijkt een grote naald, maar het is geen pijnlijke prik. Daarna voel je het echter wel een poosje in je bil (dus je kunt er wat langer gebruik van maken ;-)).
    Ik haal morgen weer een prikske, moet waarschijnlijk elke twee a drie maanden (niet zwanger, ‘gewoon’ laag B12. Oh, en vega.

  3. BTW: je merkt snel dat het werkt! Ik heb vorig jaar een kuur van zes prikken in drie weken gehad en na de tweede prik zat ik ’s avonds ineens nog om half elf wakker te zijn op de bank!

    • @Roodbont: zal bij mij wat minder snel gaan, ik krijg maandelijks een prik (waarschijnlijk wegens de zwangerschap) maar de assistente zegt dat ik het na de volgende waarschijnlijk wel ga merken! Maar ik loop nu wel met een zere rechterbil rond ja… Komt ook wel weer goed!

  4. Je bent een held hoor! Ik snap best dat je dat vervelend vindt. Je hebt al genoeg andere doktersafspraken aan je hoofd. Hopelijk zorgen de prikken voor een beetje minder hoofdpijn en andere klachten. Hier ook alles redelijk ok. Had een kale plek op mijn achterhoofd (een best grote). Deze komt waarschijnlijk door een combinatie van de (zwangerschaps)hormonen en mijn schildklierproblemen. Hopelijk wordt hij niet groter. Wat een gedoe als je iets chronisch hebt en dan zwanger wordt, MAAR wat hebben we dat er allemaal graag voor over en wat zijn we toch blij dat het gelukt is he!!! Ondanks alle rompslomp gewoon genieten dus! X

    • @Evy; jij snapt ‘m! De gyn wil me vanaf maart tweewekelijks zien, de internist elke 5 weken, de diabetesvpk komt ook nog tussendoor en die zitten niet allemaal op loopafstand. Met de huidige moeheid is fietsen heen en weer al voldoende voor mij om op de bank te liggen de rest van de dag. Ik hou me maar voor dat het erger kan, een vriendin kreeg bekkeninstabiliteit en moest vier maand in een rolstoel vervoert worden! Dan toch liever dit!
      Ik denk dat die plek na het eerste trimester wel beter zal worden, dan ga je over op andere hormonen, zeker vanaf week 16 dan wordt het hCG vervangen door progestoron, dat zal denk ik (hopelijk) veel verschil maken!

  5. Waw, super zeg! Wat doe je het goed met je gewicht! Die prikken, helaas, moeten er even bij… Hopelijk kan je het na je zwangerschap toch in pilletjes innemen?
    Bovendien betekent het volgens mij nog niet dat je het levenslang nodig hebt?! Dit vraagt gewoon veel van je lichaam: het heerlijke zwanger zijn, het vermageren (of nu op gewicht blijven, maar dat is in de zwangerschap eigenlijk dus ook vermageren aangezien je normaal bij komt) en een kleine pinda die regelmatig voor hulk speelt! Er komt een moment waarbij een aantal van bovenstaande factoren verdwijnen en misschien mogen die prikken dan ook verdwijnen!?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s