Gedragstraining voor wie?

De laatste weken hadden we een steeds erger wordend probleem met Mik de kat. Mik miauwt erg veel en nog erger, Mik heeft een heel naar, hoog en irritant miauwtje. Mik miauwde als ze naar buiten wilde, als ze naar binnen wilde, als ze op de kattenbak zat, als ze naar haar bakjes liep, als ze naar de vogeltjes keek. Tot het punt kwam dat Mik bijna elk wakend ogenblik miauwend doorbracht.

Wij werden er stapelgek van. En, ik ben er niet trots op, er is wel eens een kussen door de lucht gevlogen om dat miauwen maar te laten stoppen. Erger je je aan één ding, dan ga je je overal aan ergeren. De ruzie’s tussen Mik en Nona, het haar overal. Ik deed ze steeds vaker naar buiten overdag, in onze tuin waar ze niet uitkunnen, zo hadden we even rust aan de kop. Mr. Big kwam terug uit de VS en vond de situatie ook erger. Even googlen leidde naar een artikeltje over gedragsproblemen. De kat wil aandacht en om dat te krijgen miauwt ze. Geef je aandacht als ze miauwt dan gaat ze dat vaker doen. Negeer dus het miauwen en geef aandacht als ze stil is. Het is zo makkelijk en vanzelfsprekend. Als het de kat van een ander was had ik hetzelfde geopperd, zonder te googlen. In ons geval kreeg Mik aandacht (denk kussen gooien, roepen dat ze stil moest zijn) als ze miauwde en de momenten dat ze stil was waren we alleen maar blij dat ze stil was en negeerden we haar.

Aan de slag dus. Na een halve dag hadden we al merkbaar resultaat! Ongelooflijk! Mik miauwde (mekkeren noemen wij dat) en daarna keek ze naar ons voor een reactie. Die niet kwam. Mik wist het niet meer zo goed, stootte een zenuwachtig mauwtje uit en liep maar weer verder. Toen kwamen de momenten dat ze stil was. Ik liep dan langs en wilde haar aaien. Tot mijn grote schrik en erge schaamte, schrok ze van mijn hand. Mijn hand was voor mij ongemerkt een teken van straf geworden. Erge schaamte is een understatement. Zo ben ik niet, zo wil ik niet zijn. Mikje kreeg de rust om wel te merken dat ik ook kon aaien en ik had de vastberadendheid om het allemaal anders te doen. Op dag twee waren er heel veel momenten dat ze stil was en geaaid wilde worden. Dag drie kwam ze, zonder te miauwen weer bij mij om een aai te halen. Die aai werd altijd gegeven.

Nu zijn we een aantal weken verder en we hebben weer onze lieve Mik terug. En echte schootkat zal ze nooit worden, al komt ze ineens wel af en toe bij mij liggen, dat was ze eerder ook nooit maar ze geniet weer van positieve aandacht. En ik ook, ik vind het weer leuk om een kat in huis te hebben. Maar ik denk dat die gedragstherapie echt niet gericht is op het trainen van het gedrag van de kat…

Advertenties

3 thoughts on “Gedragstraining voor wie?

  1. haha, en zo werkt het ook met kinderen, maar iedereen valt wel in de valkuil om te reageren op negatief gedrag bij onze huisdieren en kids.
    mooie poes en zo lekker met de pootjes tegen je buik.
    lize

  2. Hoi!
    Dit is een wat late reactie (want zie dit nu pas) maar ik hoop dat je het nog ziet. Ik vind dit een leuk stukje en ook wel wat herkenbaar.
    Wij hebben twee katten, waarvan er 1 ongelofelijk klagend kan mauwen/veel praten (’s nachts ook vaak krols mauwend, als ze door het kattenluikje een donkere lege huiskamer in stapt). Maar het is nog niet zo erg als wat jullie hadden en het wordt ook niet erger.
    Jullie kat ziet er heel lief uit. Gelukkig dat jullie euhh zij de gedragstraining hebben gehad! 😉 Daar mag Mik blij mee zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s