1 week!

En zo is Koosje alweer een week oud. Ongelooflijk hoe snel het weer gaat. Koosje is een voorbeeldige baby, hij huilt weinig zelfs niet als hij krampjes heeft. Hij wil wel heel veel huidcontact, en tja dat willen we hem allemaal heel graag geven natuurlijk. Pinda is helemaal weg van haar kleine broertje, die wil hem alleen maar knuffelen, vasthouden en kussen. Zo ontzettend leuk is het om die twee samen te zien en zo ontzettend leuk is het om zinnen te beginnen met “mijn zoon en dochter…”

Langzaam aan beginnen we weer onze normale dingetjes op te pakken, en hebben we zelfs onze geboortekaartjes verstuurd (schaam schaam, een week na dato…) Ze kwamen vrijdag pas aan na brievenbus lichtingstijd, zaterdag werden ze geschreven maar ontbraken de postzegels (voorbereiding noemen ze dat) en maandag gingen ze dan op de post. Als de postbode alles bezorgd zou moeten hebben zal ik het kaartje hier ook wel plaatsen. Ik zal veel dingen missen van de kraamtijd maar dat warrige hoofd mogen ze houden hoor. Ook zal ik onze kraamhulp erg missen, die was echt geweldig. Heel veel hulp bij de borstvoeding, elke dag een schoon bed. 

Elke dag een fruitcocktail. Elke dag ontbijt en lunch geserveerd krijgen eventueel in bed. Elke dag tussen de middag kunnen slapen want zij speelde met Pinda, die helemaal verliefd was op haar. Elke dag een vrolijk gezicht aan bed. Heerlijk.  We hebben nog even extra hulp vanwege de borstvoeding (van een andere hulp) maar dan is het echt gebeurd. En ook daar heb ik wel weer zin in hoor!

En nu wil ik nog wel honderduizend dingen meer schrijven over Koosje en hoe geweldig die is maar ik hoorde toch net  zo’n onheilspellend geluid van een luiervulling… Aan de slag!

Advertenties

Hij is er!

Koosje is gearriveerd! Maandag 18 juni 2012 om 16.50 is hij geboren, hij weegt 3865 gram en is 52 cm lang! Een flinke vent dus, daarom ben ik met 37 weken ingeleid. Dinsdag mochten we naar huis, Koosje heeft geen last gehad van mijn diabetes gelukkig en met ons gaat alles goed. Nu is het tijd voor bijkomen en genieten. Tot later!

Borduurmachinetasje

Ik ben er nog, Koosje zit ook nog in de buik en Pinda is weer enigzins bijgekomen van een week vakantie en heeft die maar afgesloten met een week ziek zijn met een flinke pseudo kroep aanvallen en koorts waardoor ze nog maar een week thuis zijn eraan vastplakte. Al met al hadden we de handjes vol hier! Tussendoor besloot ik ook nog eens mijn borduurmachine te temmen want die stond al weer veel te lang ongebruikt in een hoekje geschoven.

 

Het ging ineens niet goed met het borduren, toen sleutelde ik tot overmaat van ramp met onvoldoende kennis aan dat ding en toen ging het helemaal niet meer goed. Ik raakte geïntimideerd en had een flinke tijd nodig om weer wat zelfvertrouwen te verzamelen. Met hulp van het internet, de inhoud van de gereedschapskoffer van mr. Big en zijn technisch inzicht en een weekendje afstellen kregen we het weer voor elkaar! Er werd geborduurd! Ik blij dus mr. Big ook blij (als ik dat apparaat nu maar weer eens boven zette want die maakte toch wel veel herrie als hij tv wilde kijken) en Pinda blij want die vindt het erg leuk om met haar neus erboven op te zitten en kleurtjes uit te kiezen. Ik borduurde lakentjes, een luiertas en accesoires voor Koosje die ik allemaal nog niet laat zien en ik borduurde als eerste een tas voor Pinda want die blijft nu al een tijdje over en ze kon een grotere tas gebruiken. Het werd een simpel messenger model op kinderformaat, compleet gemaakt met spullen die ik al had. Ik wilde rood met witte stipjes als voering maar die had ik niet meer, het werd rood met witte sterren. Ik stelde gratis patroontjes die ik overal en nergens vond op internet samen met een gratis programma en gebruikte voor de stof aan de buitenkant een stukje gekregen canvas waar ik net de delen uit kon knippen. Ik gebruikte de niet zo heel goed meer plakkende versteviging  die ik gekregen had van mijn oma. Als nu de borduurmachine en borduurgaren en borduurversteviging niet zo duur waren dan was dit een heel goedkoop tasje geworden. Pinda is heel blij. Met de binnenkant dan wel. Want iedereen moet zien dat er sterrenstof zit binnenin de tas.

 

Nu denk ik wel dat ik nog eens een nieuwe tas voor haar maak. Met echte sterke versteviging en stoere haakjes met een ander borduursel en toch nog eens een stukje groter. En ook al had ze die niet nodig dan toch…