Vakantie

Op vakantie geef je de planten water in je pyjama terwijl het al bijna middag is.

En dat doe je met veel enthousiasme

Op vakantie hang je gewoon een beetje rond

En kijk je lekker om je heen

Op vakantie ontwijk je heel dichtbij komende giraffen (als in stap achteruit om een botsing te vermijden omdat een verzorger met een tak achter mij langs liep)

Op vakantie kijk je ademloos naar Bamboo Bill

En noem je je gekregen knuffelbeer zonder twijfel Bamboo Beer op de terugweg.

Op vakantie kijk je naar een badderende beer en zie je tot afgrijzen van papa die getraumatiseerde kindjes vreesde een half aangevreten haas in het berenverblijf. Een haas die met grote interesse bekeken werd overigens.

Op vakantie vraagt papa voor het naar bed gaan welke dieren je hebt gezien. Om een antwoord uit te lokken zegt hij “heb je een konijntje gezien?’ zichzelf meteen daarna voor de kop slaant.  Ja antwoord je dan, een dode! En daarna ga je gewoon slapen zonder nachtmerries  over halve hazen/konijntjes.

Advertenties

1/12 verjaardag

Koosje is alweer één hele maand. Het voelt alsof hij er altijd al is geweest en tegelijk staan we met verbijstering te kijken dat het alweer een maand geleden is dat hij geboren werd.

Koosje slaapt de nacht al bijna helemaal door. Hij wordt alleen wakker op gezette tijden omdat hij zijn speen nodig heeft, niet voor een voeding. Koosje is wel over op de fles wegens niet groeien op borstvoeding. Overgaan op de fles was vreselijk voor mij, ik wilde zo graag borstvoeding geven, ik heb een hele goede begeleiding gehad van de kraamzorg en van het consultatieburo maar uiteindelijk was het allemaal te tijdrovend, eerst voeden, dan kolven, dan dat geven en nog een kleuter rond hebben lopen. Het voelde weer als falen, Pinda is ook snel overgegaan op de fles wegens niet groeien, maar toen het eerste flesje erin ging voelde ik mij ontzettend opgelucht. Borstvoeding geven onder de constante spanning die ik schijnbaar toch had was niet fijn. De fles dus. En meneer groeide en was tevreden. Dan maakt het ook niets meer uit, gelukkig kind betekent een gelukkige moeder in dit geval!

Koosje is nog steeds makkelijk, maar ook wij zijn makkelijker hoor, iedereen zou met een tweede kind moeten beginnen! Hij heeft ondertussen wel meer last van krampjes en slaapt moeilijker in en dan het liefst op de arm of in de draagdoek. Koosje bakeren we in in een hydrofiele luier, daar wordt hij eerst heel boos om. De eerste tien minuten dat hij ingebakerd ligt noemen we al ‘de ontsnappingspogingentijd’. In de draagdoek net zo. Meneer wil niet vast liggen. Meneer wil vrijheid. Maar meneer slaapt beter als hij zichzelf niet de hele tijd slaat. Na een paar minuten wordt hij rustiger om dan als een blok in slaap te vallen.

Koosje is sinds vorige week om zich heen aan het kijken, en hij volgt ons ook. Je ziet dat zijn ogen meer zien. En hij lacht steeds meer, nog niet bewust om een reactie van ons te krijgen maar ik weet zeker dat het geen toevallige stuipjes zijn, ik geloof dat baby’s lachen als ze gelukkig zijn. Hij lacht soms als hij huilt vlak voordat hij de fles krijgt en dan ineens het geluidje hoort van de flesklaarmaakwerkzaamheden. Hij lacht soms als ik hem een schone luier geef. Hij lacht soms als hij ons ineens ziet. En hij heeft een mooie lach!

Wij zijn allemaal verliefd op hem.

2 weken 2 kinderen

Twee weken met Koosje ondertussen, twee weken die voorbij zijn gevlogen. Puur genieten was het bijna elk moment, tuurlijk hebben we een paar rare nachten gehad maar genieten in de kraamtijd, het schijnt te kunnen! Wist ik niet hoor, ik dacht dat de roze/blauwe wolk een fabeltje was. Nadat Pinda geboren was kwam ik thuis met een gekneusd stuitje, iets waar ik tot op de dag van vandaag last heb, en ik voelde mij elke dag slechter. Nu voel ik mij elke dag beter! Ik heb al weer gefietst met twee kinderen op de fiets en ik ben al weer flink aan de wandel alles nog wel iets langzamer dan normaal maar toch! De bevalling van Koosje was, net zoals de zwangerschap, een stuk zwaarder dan die van Pinda maar met zo’n goed herstel ben je dat snel vergeten. Ik dan, mr. Big denkt daar iets anders over…

Koosje is ondertussen lekker aan het groeien, dat was even een heikel puntje maar hij maakt nu een inhaalslag. Koosje is een ongelooflijke knorrepot. De hele dag door hoor je knor geluidjes. Het klinkt soms een beetje mopperig terwijl hij absoluut geen ontevreden baby is, maar bij alles wat hij voelt, hoort, meemaakt knort hij. Heel apart. Koosje wil ook alleen maar zijn luier met iets anders dan vocht vullen als die luier net verschoont is. Een grapje dat zijn zus ook vaak uithaalde. Maar Koosje zorgt er ook voor dat hij dat vooral doet na de nachtvoeding. Nadat je hem dus terug legt in zijn bedje, zelf bent gaan liggen en enigzins aan het dommelen bent. Het kind heeft timing. Koosje heeft niet een duidelijk kuiltje in zijn kin, zoals Pinda en mr. Big. Er zit enigzins een deukje als je goed kijkt, maar knipper een keer met je ogen en het lijkt verdwenen. Koosje heeft echter wel een kuiltje in zijn rechterwang als hij lacht, net zoals ik! Daar was ik onverwachts ontzettend ontroerd door, mijn zoon heeft iets dat duidelijk terug te voeren is op mij, emo mama in de bocht.

En Pinda, die is geweldig. Ze kust en knuffelt hem, maakt zich zorgen als hij huilt en wil (nu nog wel) al haar speelgoed delen. Ze is natuurlijk wel een stuk drukker geweest dan voor de geboorte van Koosje en dat ging gepaard met driftbuien. En we betrappen haar soms op duimzuigen wat ze eigenlijk nooit deed en ze wil af en toe gevoerd worden. We proberen heel bewust om tijd voor haar te maken, maar ze zal er ook aan moeten wennen dat dat niet altijd kan. Ons zenuwpeesje slaat zich gelukkig overal glansrijk doorheen, ze lijkt nu helemaal zo groot!