Het eerste erfstuk

Voor kleine Koos werd de afgelopen maanden veel geknutseld. We kwamen met 16 weken erachter dat Koos een jongetje was, dat was zo’n mooi moment. Ik had de nacht ervoor gedroomd dat ik zwanger was van een meisje en dat mr. Big  teleurgesteld was dat het geen jongetje was. Zo’n rare droom, want dat past helemaal niet bij hem, hij heeft immers een dochter en heeft daar geen moment iets van teleurstelling bij gevoeld. Ik vertelde hem de droom ’s morgens en hij was zoals verwacht verbaasd dat ik zoiets droomde want het maakte hem helemaal niets uit. Als de baby maar gezond is. Nu wil je dat altijd, maar met mijn diabetes was elke echo toch weer extra spannend. Hij poetste zijn tanden, ik kleedde mij aan en met het schuim nog op zijn mond kwam hij toch weer teruglopen om te zeggen dat het misschien erg macho is maar dat hij een zoon toch wel heel leuk zou vinden. Toen wist ik het zeker. Koosje was een jongen. Kon niet anders. Tot aan die dag had ik alleen maar gekeken naar plaatjes van jongens babykamers, vond ik jongens baby kleding veel leuker dan die voor meisjes en was ik erg op zoek naar een jongensnaam (bij Pinda hadden we nooit een jongensnaam, we vonden niets leuk genoeg) en had ik die naam vlak daarvoor gevonden. Nog nooit eerder was ik zo weg van een naam, nog nooit eerder had ik die naam gehoord.

We kwamen bij de echoscopist, die vertelde dat het misschien nog te vroeg was om het geslacht te kunnen zien. En ja hoor, Koosje lag verkeerd. Ze durfde het wel aan om een schatting te geven. Ze liet mij het stilstaande beeld zien en ik zag er geen meisje in (dan schijn je drie streepjes te zien) maar ik zag er ook niet heel duidelijk wat anders in. We kregen te horen dat ze met 70% zekerheid durfde te zeggen dat het een jongentje was. Traantjes!!! En toen draaide Koosje zich en wat het 100% zeker. Wij kregen een zoon!

Diezelfde dag gingen we naar de Prenatal en kochten jongenskleding. Diezelfde avond begon ik aan een gehaakt kleedje. Ik haalde de kleurinspiratie van hier. Het is geen heel groot dekentje geworden, meer een dekentje voor over hem heen als je op de bank aan het knuffelen bent. Of om lekker lui onder te liggen in de box.

Nu is het natuurlijk veel te warm voor een dekentje, dus dan maar een foto van een piep Koosje onder het dekentje!

Advertenties

4 thoughts on “Het eerste erfstuk

  1. stiekem ben ik erg benieuwd hoe jouw mooie kinderen dan echt heten. Zeker als het zo uniek is. Maar ik begrijp dat je dat vast niet wilt verklappen.
    Wij hebben in november een zoon gekregen, dus het is allemaal zo herkenbaar bij jullie. Geniet er maar heerlijk ervan, dit is zo’n mooie tijd….nog zo lekker van jou en nog zo heerlijk zomaar even knuffelen.
    Groetjes Corrie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s