Vrolijk!

Kijk, hier word ik dus heel erg vrolijk van hè. Heel erg vrolijk. Ik heb het idee volledig hier (http://pinterest.com/pin/98305204337396903/) vandaan. Een hyperlink toevoegen lukt vandaag niet met wordpress, daar word ik dan weer veel minder vrolijk van. Ook het gedoe met foto’s toevoegen moet ineens moeilijk maar goed, door met vrolijke dingen!


Doe poef die zij (van die link hierboven) heeft gemaakt die is zo ontzettend mooi, maar ik heb eigenlijk geen plaats voor een poef, dus ik maakte maar een kwoekiehoesie. De was ook wel eens aan verandering toe. Maar die poef die blijft toch wel door mijn hoofd spoken… misschien toch? Een plekje zal toch wel ergens in huis te vinden zijn….

Toveren

Kennen jullie die serie van Bibi en Tina op Telekids? “T is een serie die ik helemaal niets vind. Pinda wel, want het is een tekenfilm en dat is genoeg voor haar. Nu is het zo dat een van die twee kan toveren, of allebei, dat kan ook dat weet ik niet. In ieder geval dan zeggen ze een rijmpje en dan gebeurt er iets met de handen en dan komt het; ze zeggen de toverspreuk ‘heks heks’. Tja. En Pinda maakt daar net iets anders van. De meesten raden het wel denk ik, de tweede h wordt vervangen door een-s. Niet haar schuld hoor, ze doet het niet expres, als je niet al te best luistert dan lijkt het ook wel dat ze dat zeggen. En luisteren is niet Pinda’s sterkste punt op het moment natuurlijk. Of op welk moment dan ook. Allemaal nog niet zo’n probleem maar Pinda zegt dat toverspreukje ineens de hele dag door! En al moet ik elke keer stiekem lachen, liever heb ik de frequentie van toveren iets lager liggen, zo’n beetje niet bestaand ongeveer. De volgende keer dat die nare Bibi en Tina op tv verschijnen ga ik zappen hoor!

3/12 verjaardag

3/12 jaar, een kwart jaar dus, 3 maand…. Hoe je het ook brengt, de tijd vliegt (o zo cliché) voorbij met Koosje!

Koosje is sinds een tijdje van 5 flessen over naar 4. Dat schijnt vroeg te zijn maar meneer heeft zijn gewicht mee (of tegen) en wilde ’s avonds om 11 uur gewoon slapen. En eerlijk is eerlijk, wij eigenlijk ook wel. Koosje slaapt met gemak 12 uur, soms zelfs meer want zich melden voor de fles heeft hij eigenlijk zelden gedaan, we schrikken in het weekend wel eens wakker om half negen terwijl meneer dan nog slaapt.

Slapen gebeurt nog steeds ingebakerd, eerst was dat in een hydrofiele luier, daarna in een laken en nu in de bakerzak (puckababy). Dat ding hadden we al bij Pinda en is echt een uitkomst, Koosje heeft iets meer bewegingsvrijheid maar kan niet zichzelf wakker slaan. En het is makkelijk; niets wikkelen, draaien en trekken, gewoon kind erin hesje sluiten en dichtritsen. Koosje moet alleen overdag nog leren wat regelmatiger in slaap te vallen, het middagslaapje is geen probleem maar ’s morgens blijft hij meer dan eens wakker tot aan zijn middagslaapje en dan wordt hij erg sjacherijnig. ERG.

zus liep langs…

Koosje is verder nog steeds erg makkelijk, en erg goedlachs. En erg gesteld op Pinda. ERG gesteld op Pinda. Vandaag was het zelfs zo dat ik bij school aankwam en daar werd Koosje wakker en zette het op een gillen. Krijsen. Alsof de wereld verging. Ouders keken naar ons, gelukkig meelijwekkend. Pinda kwam uit school en verscheen in zijn gezichtsveld. Ondanks dat meneer midden in een nieuwe uithaal zat was hij ineens stil. Als een donderslag bij heldere hemel of eigenlijk omgekeerd, als een heldere hemel in een onweersbui.

Koosje is geen fan trouwens van het geluid van de gordijnrails. Simpel de gordijnen sluiten is al genoeg om hem te laten huilen. En het gaat echt om het geluid hoor, niet om het lichtverlies, hij heeft het ook bij de vitrage. Hard gapen is ook zoiets. Houdt hij niet van. Het eindigd altijd in een ‘gap’ geluidje, een flinke schok door zijn lijfje en minimaal een gilletje. Blote billen, daar houdt hij wel weer van. Hij probeert meteen te rollen als de luier afgaat, dat lukt hem nog niet maar alle begin is moeilijk. En knuistjes knauwen dat vindt hij ook leuk. Het gekwijl dat daarbij vrijkomt vinden wij dan weer iets minder maar ach.

BTW: het truitje heeft mr. Big vroeger gedragen. Maar toen hadden ze toch een andere opvatting van maatje 80! Koosje draagt toch echt nog geen maat 80!

Jut en Jul

Jut en Jul, zo noem ik die kinderen van mij wel (meer dan) eens. Misschien hadden dat hun schermnamen moeten worden, maar ja, we laten het maar bij Pinda en Koosje. Koosje is erg geïnteresseerd in zijn grote zus. En sinds Koosje kan lachen komen we erachter dat hij haar misschien nog wel het leukst van allemaal vindt. Hij hoeft haar stem maar te horen en gaat al lachen. Mijn Jut en Jul.

Flexibel

Terwijl de een alleen maar op mijn benen wilde liggen, met de rug in een bepaalde knik…

Zorgde de ander voor de overtreffende trap van diezelfde rugbuiging…