5/12 verjaardag

Koosje kunnen we eigenlijk geen Koosje meer noemen. Het is met recht Koos. Koos groeit en groeit en groeit en groeit. Helemaal goed en helemaal volgens schema maar misschien had zijn echte/schermnaam Beer moeten zijn want het is een beer van een baby.

Toen ik bij het consultatieburo was vorige maand voor zijn 4 maands afspraak werd er gevraagd of hij al tegen speelgoed aansloeg, jeweetwel als aanloop naar het pakken. Dat deed hij nog niet. En voor pakken was het nog wel vroeg vertelde de mevrouw, soms kunnen kinderen dat, soms niet. En mijn kinderen zijn langzaam zeg ik altijd maar als tegenhanger voor dat ongelooflijke irritante “mijn kind kan dit al….”. Een dag later pakte hij voor het eerst zijn speelgoed. Met een getuit mondje en ogen die vastberaden en zelfs een beetje scheel van inspanning stonden en een hele grote lach toen het lukte. Dus hier zit ik ook ongelooflijk irritant te doen want mijn kind kan al pakken! Ik zal wel het nog irritantere “kan die van jou dat nog niet” achterwege laten. Maar Koos kan dus dingen pakken. Speelgoed, mama’s haar, het velletje in mijn hals als ik hem optil en hij even grappig wil zijn. Daarentegen draait hij zich nog steeds niet. Ik zeg al maanden dat het elk moment kan gebeuren want hij gooit zijn benen, heupen en hoofd alle kanten op maar dat draaien gebeurd nog steeds niet. Ha. Is ‘ie toch nog langzaam!

Koos is nog steeds vrolijk. Lachen gieren en brullen met dat kind. Het echte gegier doet hij alleen bij Pinda. Toen we laatst de auto inpakten na een weekendje weg en even iets minder tijd hadden voor het grut zat Pinda naast hem. Met een romper. Best wel hard met die romper kiekeboe te spelen. Met van die drukknoopjes die dan af en toe tegen zijn gezicht aankwamen. Koos vond het geweldig en kreeg gewoon bijna de slappe lach. Helaas moest Pinda na dat weekend gewoon weer naar school na 2 hele weken vakantie en Koosje was boos. Want Pinda staat altijd voor hem klaar, hij hoeft maar een kik te geven en Pinda staat bij hem. Of ze geeft hem zijn speelgoed weer, of zijn speen of ze kletst met hem. En dat was ineens weg en moest hij tegen mij aankijken de hele dag. En schijnbaar ben ik niet zo interessant.

 

:: mama, wat is dat zwarte ding?

Koos is ondertussen begonnen met zijn groenteprak. Aangezien de staafmixer kapot was begonnen we met kant en klare potjes prak. Het is meer vloeibaar dan prak eigenlijk. Van vast voedsel kun je niet echt spreken vind ik. Koos vond het geweldig. Na twee happen had hij door dat zijn mond open moest als de lepel eraan kwam. Na nog een paar happen ging hij geluid maken als de volgende hap te lang duurde. Wortel was niet zijn favoriet maar het potje bruine bonen werd verslonden. Bloemkool ook trouwens. We hadden al verwacht dat hij dit leuk zou vinden, maar dat hij het zo leuk zou vinden! En toen kocht ik een nieuwe staafmixer en was het feest over. Bah, minder vloeibaar. Het gaat nu mondjesmaat. De bloemkool lukt nog wel, zoete aardappel is geen favoriet en pompoen wordt nog wel weggehapt. Maar het enthousiasme van eerder is weg. Ik zet nog maar even stug door, uiteindelijk zal hij wel wennen, ik hou nu nog in mijn achterhoofd dat het nog niet hoeft, die groentes dus als er minder ingaat dan is het niet zo’n probleem.  Maar leuk is anders, na al dat enthousiasme.

Koos valt nog steeds het liefst bij ons in slaap. Bijna elke dag wel een keer of twee, na de fles van 10.30 ’s morgens en 18.30 ’s avonds. Want Koos slaapt gewoon haast niet buiten zijn middagslaap en nachtslaap. Dan wordt hij moe en dan krijgt hij de fles. En al sabbelend warme melk in je buik krijgen terwijl je heerlijk zacht ligt, tja dan zou ik ook wel in slaap vallen denk ik. Koos wordt vaak vervoerd in de maxi cosi, want dat gekromd liggen dat vind hij gewoon fijner. Dan zit hij in de deken van de maxicosi zak en dan is het een klein broeikasje eronder. Want dat kind heeft de bloedsomloop van zijn moeder, dat zit wel goed. Wat hij weer minder vind aan de maxicosi is dat hij vast moet zitten erin. Het is een echte vrijheidsliefhebber (weer de moederlijke invloed…) Het is zo’n makkelijke baby maar ontneem hem niet zijn bewegingsvrijheid. En hij weet zijn ongenoegen steeds meer en luider te uiten.

En hij heeft ook een kin hoor. En hij kan lachen. Maar om die te zien moeten we hem wel op de kop houden…

Advertenties

4 thoughts on “5/12 verjaardag

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s