Maakweek

Ik wilde een beetje opruimen op mijn zolder, waar dus de naaimachine, locker, borduurmachine en alle stofjes en fournituren staan. Maar dat kon niet. Er stonden nog halfvergeten kerstspullen erg in de weg. Er lagen te kleine kleren van Pinda op een grote berg om uit te zoeken en de berg van Koos ernaast en er lagen overal hoopjes half afgemaakte projecten. Ik besloot meteen om deze week uit te roepen tot maak-nu-eens-af-waar-je-mee-bezig-was-zonder-eerst-tien-nieuwe-dingen-te-beginnen-week.

Ik begon met de jas van Koos. Ooit kocht ik een jasje op marktplaats wat er ontzettend stoer uit zag maar van een merk was dat ik niet kende. Er stond z8 op. Nooit van gehoord, maar wat bleek, de rest van Nederland wel en er werd al afgevraagd onder welke steen ik had gelegen. Maar ik ben natuurlijk erg nieuw in het hele jongenskleding gebeuren en ik ben toch ook wel een beetje zuinig en zomaar even 60 euro neerleggen voor een baby jasje vond en vind ik wel erg veel. Lang leve Marktplaats. Voor een euro of 7 kocht ik een allerschattigst jasje, rood met harige fleece voering en voorzien van precies de juiste strepen op de juiste plek en de juiste labels om het een heel stoer geheel te maken. Dit alles was heel erg buiten de buikomvang van ‘kleine’ Koos gerekend. Hij paste er perfect in in augustus/ begin september maar toen de temperaturen genoeg daalden zodat het jasje nut had, toen was hij al veel te groot ervoor. Het jasje is niet weggepakt. Zelfs niet op de stapel te klein neergelegd. Nee, ik hing het jasje op want ik vond hem mooi.

IMG_0810

Ergens in oktober kochten we een heerlijke deken van twee lagen fleece, één gewoon en één met een schapenvacht achtige fleece. Hmmm. Idee. Dat schapenvacht achtig goedje is vast wel te koop. Ik ging naar de stoffenzaak en kocht zonder verdere voorbereiding een ruime meter rode joggingstof en een grijze vachtachtige fleece. In de Ottobre die ik niet had vond ik het goede patroon dus die werd maar besteld(62012 patroon 12). En daar moest ik 5 hele weken op wachten. Ik had ondertussen ergens in september een winterjas voor Koos gekocht, goedkoop maar warm, waar hij helemaal niet in bleek te passen. Er is iets raars gedaan met de mouwen en zijn armen passen er niet in, heel vreemd. Natuurlijk kwam ik daar pas achter na het jasje een aantal weken in huis te hebben en de bon allang niet meer te hebben. De nood voor een jas werd toch wel iets groter. Koos is gelukkkig geen koukleum en met een dikke fleece in de fietskar of buggy zitten (met deken dus) was voldoende. En bij de erg lage temperaturen had hij een skipak.

IMG_0806

Maar eind november kwam de Ottobre binnen. En ik heb op dezelfde dag het patroon maar vast uitgetekend en de stofdelen geknipt. Maar ondertussen was ik ook bezig met Pinda’s poppenkleding uitbreidingsset voor sinterklaas en dat had even voorrang. Toen sinterklaas achter de rug was werd er steeds minimaal één persoon in dit huishouden wel ziek en voor we het wisten was ook december voorbij. Het jasje lag maar steeds onafgemaakt in een hoek. Tot een week of twee terug. Ik zette alles in elkaar en dat ging toch wel erg vlot. Ik had niet eens de beschrijving nodig. Noem het overmoed, ik noem het zelfvertrouwen, lichtelijk misplaatst maar toch. Ik stikte en stikte. Ik borduurde wat applicaties en ik tornde hier en daar wat los want de zakken vond ik toch niet zo geslaagd. Ik wilde hem omkeerbaar maken, ik wist dat dat kon en ik dacht dat ik wel wist hoe. Jeweetwel, ik wist dat wel ondanks mijn ontzettend niet aanwezig ruimtelijk inzicht. En het ging als een speer, tot ik bij de mouwen kwam. Nog meer getorn dus. Gelukkig vond ik deze handleiding. En toen was hij bijna klaar! Ik moest alleen nog een rits halen maar wurmde meneer Koos al wel vast in het jasje. En ik kwam er potjandorie achter dat de mouwen veel te kort waren. Zachtjes niet herhaalbare woordjes murmelend doemde het beeld van Ottobre in mij op met alle patroon beelden. En ik zie nog zo het patroondeel van de mouwboorden staan. Die ik dus niet geknipt had, want dat wilde ik niet. Ik was alleen vergeten om wat extra centimeters aan de mouwen toe te voegen. Het jasje verdween weer even op de stapel. Ik wilde wel door maar ik had toch geen rits en ik had geen zin om meteen weer die mouwen aan te passen.

IMG_0811

Maandag kwam ik het jasje met te korte mouwen en ritsloos weer tegen. Ik tornde en tornde, zette er toch maar boordstof aan en knipte dat winterjasje met rare mouwen helemaal stuk om de rits te hergebruiken. Want het moest NU af. Ik stikte nog wat door en klaar! Helemaal klaar! Het zit hem bijna als gegoten, nog net ietsje ruim en de jas is warm! Zo warm dat hij dinsdag in de maxicosi met deken zich helemaal nat zweette en een hele fles diksap daarna achteroversloeg. Het is geen z8 jasje, maar wel een Hutseflutsjasje!

67913_330586883725591_1189987512_n

Week 4

21

We moeten een beugel spaarfonds op gaan zetten. 7 maand en hij heeft zijn duim gevonden en wil hem niet meer laten gaan.

22

Vlak voor zonsondergang. Pinda had heel stoer meegelopen vanuit school naar huis, in ons geval is dat een eindje. Niet zo lang als de gemiddelde boswandeling die ze zonder zeuren voltooid maar toch door de sneeuw en al. Ze had het koud en wilde haar pyjama aan. En ging liggen. En werd daarna warmer dan normaal.

23

En zo zaten we de volgende dag onder een dekentje met elkaar terwijl Koos zijn middagslaap sliep en keken we weer eens Dolfje Weerwolfje. Al word ik wel eens horendol van Dolfje Weerwolfje na de 30ste keer, ik ben allang blij dat ze niet een of andere Barbie/Strawberry Shortcake/K3/my little pony film als favoriet bestempeld heeft.

24

Op donderdag kreeg Koos de Sloper het eindelijk voor elkaar. Hij robte één van zijn visjes van de mobile boven zijn box. Die had hij al eens te pakken gekregen en die hingen we dan ook hoger maar nu hing hij er met al zijn gewicht aan en toen kon hij sushi eten.

25

De laatste dag van de werkweek moest mr. Big ook toegeven, ook hij werd ziek. Tijd voor zelfgemaakte kippensoep om aan te sterken.

26

Pinda ging opruimen en raakte compleet afgeleidt door alle spullen die ze ineens weer tegenkwam.

27

Druk aan het werk voor de verjaardag van Ken. Onze kleine Ken wordt alweer 4 jaar. Het is hem niet aan te zien hoor, Ken ziet er nog net zo jong uit als op moment van aanschaf. Iets smoezeliger misschien maar toch nog erg jong. Ken heeft maar geluk met zo’n poppenmoeder als Pinda, niet voor elke pop worden ballonnen gekleurd.

Week 3

14

Ben niet moe. Echt niet.

13

Sneeuw buiten, binnen sneeuwachtige melk in de koffie

IMG_0649 copy

Aan het werk voor het grootste feest van het jaar als je Pinda mag geloven.

16

Eindelijk 5 en eindelijk een eigen ‘Ipad’.

17

Dropje.

18

Macaroni! Lekker! En ondans dat hij net 7 maand is gewoon alles naar binnen slokken met hele stukken macaroni en al!

19

De piraat in het tuincentrum. Eng hoor. Mr. Big moest eerst de piraat aanraken voor mevrouw er ook maar bij in de buurt durfde te komen. Ik ben bang dat Pinda niet helemaal uit piratenhout is gesneden.

20

En wat doe ik mijzelf aan. Breien met naald 3.5 schiet gewoon niet echt op. Maar tot nu toe ziet het er wel leuk uit, laten we hopen dat dat zo blijft. To be continued.

7/12 verjaardag

Koos is 7 maand.  En dat kan niet want net zoals Pinda is hij nog maar net geboren. Zij eergisteren en hij gisteren. Ons leventje is toch wel heel erg veranderd met zijn komst en toch voelt het gewoon alsof hij er altijd al was en er altijd al bijhoorde. Gek hoe dat kan werken. IMG_0735

Koos is nog steeds een vrolijkerd, ’s morgens ’s middags en ’s avonds is het lachen en gieren met hem. Het brullen doet hij alleen als hij én honger heeft én moe is. Koos heeft de vogeltjes in de tuin ontdekt en loert door de spijlen van zijn box steeds naar ze. Met name de duif (die wij gek genoeg voor de komst van Koosje altijd Koos noemden) heeft zijn interesse. De duif is natuurlijk ook niet zo snel als een gemiddeld musje en daardoor kan Koos hem wat langer volgen.
IMG_0742

Ook lijkt het erop dat Koos begint met praten. Nog geen volzinnen maar we ontdekken wat dezelfde klanken in zijn gebrabbel. Als hij iets lekker vind (ijs, gebak, slagroom) en hij wil meer dan roept hij huuuuuu. En als dat niet snel genoeg komt dan roept hij HUUUUUUHUUUHUUUHUUUU. Als hij mijn aandacht wil roept hij mmmmmmmaum. Als hij een smak geluidje maakt dan kijkt hij glimlachend rond op zoek naar iemand die het geluidje terugkaatst.

Koos heeft nu ook de kou ontdekt en was daar niet zo van onder de indruk. Hij lijkt op zijn moeder en heeft het niet snel koud. Sterker nog, hij slaapt nog steeds gewoon in zijn romper in een dun katoenen slaapzakje onder zijn deken en dagelijks halen we een zweterig babietje uit bed. Maar de kou van de laatste dagen was toch iets anders. Hij zit dan lekker in de buggy in een buggyzak en waar hij normaal de hele buggy probeert te slopen en als een wokkeltje erin zit om maar de kap te pakken, hield hij dit keer zijn handjes mooi onder de buggyzak. En viel hij als een blok in slaap. Waarna ik bij thuiskomst de buggyzak openritste en een hele walm van warme lucht mijn kant op kwam en ik een zweterig ventje eruit kon plukken. Hij had het zelf toch ook een beetje warm gehad en had zijn sokken uitgedaan en zijn broek opgestroopt.

IMG_0738

Koos komt het beste de dag door met aandacht. Nog niet eens dat je hem bezig moet houden of steeds tegen hem moet kletsen maar op schoot zitten en dan om zich heen kijken naar andere mensen dat vindt hij heerlijk. En als je dan naar hem kijkt krijg je meteen de grootste lach.

Koos heeft nog geen tanden al denken wij steeds dat dat wel gauw zal gaan komen. Hij heeft soms vuurrode wangen en hij kwijlt ontzettend. En bijt overal op, verslinden kunnen we het beter noemen, op zo’n manier dat het lijkt alsof hij aan zijn tandvlees krabt. Maar tot op heden nog niets. Net zoals het draaien. Hij kan het, heeft het ook al meerdere keren gedaan maar het zet niet door. Hij draait zich hooguit eens van zijn buik naar de rug maar meestal geeft Pinda hem gewoon een duw en dan hoeft hij zelf niets meer te doen. Waar hij dan weer niet langzaam mee is is eten. Alles wil hij proeven en hij kijkt ons het eten van het bord af. Bijna alles mag hij ook gewoon proeven van mij en dan wil hij altijd meer. Mr. Big eet met Pinda regelmatig een rode grapefruit (mij niet gezien, veel te zuur) en Koos lust dat ook best. Er is zelfs geen spiertje in zijn gezicht dat even trekt van de zuurheid. Laatst waren we bij mijn schoonouders en toen was ik zo slim om hem wat ijs te geven. Meer wou meneer. En nog meer en nog meer. En toen was het op en was hij heel erg boos. Ook hierbij geen spiertje dat vertrok van de kou van ijs, alleen spiertjes die vertrokken omdat het op was. We kunnen ook niets meer eten zonder dat hij het doorheeft, iets geritsel of gekraak en hij draait zijn lichaam in een wokkelvorm om te zien wat we doen. Niets gaat langs hem heen.

IMG_0725

Koos, onze Koos. 7 maandjes alweer.

5

Oooh, wat een ramp. Mijn allereerste kleine baby is ineens 5. Nu moet de wereld toch wel vergaan binnenkort, dat zou toch beginnen met rampzalige catastrofes en onverklaarbare zaken? Nou dit is zeker onverklaarbaar want Pinda is eergisteren geboren hoor. En Koos gisteren trouwens. Het is zelfs wel een beetje een rampzalige catastrofe al die kindjes die maar zo snel groot worden.

0-4

5 hele jaren is mevrouw. Mevrouw die in de nacht van 4 op 5 jaar ineens groeide, ze had het gevoeld en wist het zeker. Mevrouw die dacht dat ze meteen naar zwemles mocht, want dat mag als je 5 bent (tot aan dit jaar kon ze nog via school en onder schooltijd zwemles nemen en dat mocht pas bij 5 jaar, en net in het schooljaar dat Pinda 5 werd stopt de school met die regeling). Helaas voor haar hebben we te maken met een wachtlijst van een maand of drie. Mevrouw die best wel vond dat ze nu ze 5 is 5 toverballen mocht en 5 toetjes. Die 5 porties groente vond ze niet zo’n goed idee. Mevrouw die de hele dag supergroot was maar toch wel bij velen even op schoot kroop om haar nieuwe Ipad te laten zien. Mevrouw die helemaal geen Ipad kreeg maar een Storio2 maar geen boodschap had aan de naam Storio en juist wel aan de naam Ipad en voor het gemak alle kindjes op school maar vertelde dat ze een Ipad had gekregen. Mevrouw die niet wist wat ze het leukste van haar verjaardag vond, ze vond alles leuk.

IMG_0650 copy

Slaperig maar echt al 5IMG_0649 copy    De traktatie voor school

IMG_0654 copy

 De traktatie voor thuisIMG_0658 copy

De Ipad

IMG_0665 copy1

Week 2

7

Ook al was ik blij dat de kerstspullen weer opgeborgen konden worden (opgeborgen? Zeer in de weg staand op zolder bedoel ik..) kon ik het toch niet over mijn hart verkrijgen om alles weg te halen. Ik ben helemaal verliefd geworden op deze kerstster (van de Hema)

8

Vrolijkerd!

9

Nog geen 7 maand en nu al zitten/ hangen in de wagen. Meneer is stevig genoeg om overeind te blijven als hij zich vasthoudt. Totdat een mevrouw met lang donker haar langsloopt, dan laat hij los en valt hij om (hij valt letterlijk voor de vrouwen).

10

Onscherp maar o zo leuk. En ja ik weet het. Nu zijn ze nog gek op elkaar, nu nog wel. Maar ooooh wat leuk!

11

De nog heel even 4 jarige Pinda. Die best wel in het vestje past wat ik ooit voor haar grote neef maakte toen hij in de buik zat. Dat vestje kreeg ik weer retour toen Koos gebroen werd en zit nu bij de poppenspullen. Maar het past best hoor. Best wel!

12

En ja noem me helemaal gek, maar dit is een foto van mijn strijkplank. Ik kocht een broodnodige nieuwe hoes aan het begin van de week en ik kan er niet over uit hoe mooi ik hem vind met zijn celadon kleurtje en vier witte hartjes die bloemetjes vormen. Wie het kleine niet eert. Ik was klaar met de strijk en zette de plank tegen de muur, voor eventjes weet je wel. En daar stond die dan mooi te wezen. Mooi mooi mooi plankje.

 

iedere dag een fotootje is het idee! Dit was week nummer 2.

 

Geplaatst in 365

Week 1

Ik ga proberen om dagelijks een foto te maken, proberen is hierbij het sleutelwoord natuurlijk want in de eerste week ging het al mis. Niet helemaal maar op 5 januari heb ik alleen maar zo ontzettend onscherpe foto’s gemaakt dat ik maar ééntje van 6 januari gebruik.

1

De allereerste januari. Na een vervelende griep die veel langer bleef hangen deden we alle herstel teniet in oudjaarsnacht. 1 januari werd in rust en zoveel mogelijk in stilte doorgebracht.

2

 De meest prachtige zeemeermin die Pinda ooit tekende. En zoals het een echte zeemeermin betaamt, doorstond ze twee regenbuien met glans.

3

Pinda zou Koosje wel even vermaken en sleepte de hele inhoud van de boxzak naar hem toe.

4

Tenzij het stormt wil Pinda elke dag naar buiten om bellen te blazen. En ik vraag me steeds af hoelang ze nog haar handschoenen zo wil dragen. Ze is tenslotte al bijna 5 (argh).

5

Ik breide het kind een kol, maar het kind heeft soms een koude nek en draagt dan de kol om de nek en het kind heeft soms koude oren en dan draagt ze hem zo. En soms smijt ze de kol onderin de buggy want dan heeft ze het warm. En dat allemaal binnen 5 minuten.

6

Goed voornemen nummer twee, meer naar buiten als het even kan. En het was heerlijk!

Geplaatst in 365