10/12 verjaardag

IMG_1244

10 maanden. Nog 2 en hij is een heel jaar. Ik ga nu al de ontkenningsfase in en ik vermoed dat dat alleen maar erger gaat worden. Mijn kleine baby die, wees eerlijk, niet zo klein meer is. Nog meer ontkenning. Mijn kleine baby is nog lang niet in de buurt van zijn eerste verjaardag. Mijn kleine baby blijft mijn kleine baby. 

IMG_1271

Mijn kleine baby kan ondertussen al wel steeds meer. Zijn armpjes gaan omhoog als we hem op moeten tillen. En als we niet snel genoeg reageren gaat hij oergeluiden uitstoten. Kruipen zit er nog niet in, hij rolt wel. Gek genoeg, of juist niet, was dat net zo bij zijn zus. We hebben er geen haast mee hoor, met dat kruipen. Hij is zo al niet bij te houden. Het mooie is echter wel dat als we hem laten zitten dat hij ook blijft zitten. Hij wil zich niet laten vallen (na een paar keer wel gevallen te zijn) en gaat hooguit na een tijdje weer zijn oergeluiden uitstoten zodat we hem gecontroleerd op de grond laten zakken en hij kan gaan rollen.

IMG_1285

Koos is wel veel ziek geweest deze maand. Een verkoudheid die niet weg wilde gaan. Een rochel tijdens het ademhalen die er nog steeds zit maar waar hij niet al te veel last van lijkt te hebben. Vuurrode wangen waardoor we allemaal dachten dat hij tanden kreeg, die niet kwamen, en waarna hij ook best hangerig werd. En die vuurrode wangen kwamen steeds weer terug als we naar buiten gingen. Bleek de vijfde ziekte te zijn. Na een weekje van relatieve gezondheid kreeg hij vanuit het niets koorts. De veertig graden werd gedurende twee en een halve dag regelmatig aangetikt. Vanuit het niets verdween de koorts ook weer en de dag erna had hij allemaal kleine rode vlekjes. De zesde ziekte was gearriveerd. Hij houdt tenminste vast aan de juiste volgorde. En bijna elke nacht wordt hij ineens wakker. Niet om te huilen maar om te kletsen en met zijn speen tegen de spijlen van het bed te slaan. En heel soms om te protesteren want dan draait hij zich op zijn buik en kan hij niet meer terug (normaal wel maar niet met slaapzak aan). We worden er nu letterlijk en figuurlijk wel een beetje moe van. 

IMG_1302

Koos wordt wel een beetje meer een kat uit de boom kijkertje. Hij is nog steeds best makkelijk te verleiden tot een lach maar heeft er ook een blik bijgekregen de laatste tijd, hij kan ineens zijn kin wat meer op de borst leggen en dan vanonder zijn wenkbrauwen naar je kijken. En heel soms gaat hij dan tegen mij aan gaan leunen. Stiekem vind ik dat wel fijn (het leunen dan). 

IMG_1305Naast wat meer de kat uit de boom kijken is hij ook wat knuffeliger. Koos kan kusjes geven! Alleen bij mij nog maar en eigenlijk zijn het geen kusjes. Het is meer een groot geslobber en gekwijl want die zoenen worden met open mond gegeven. En de knuffels zijn ook geen echte knuffels maar meer kopstoten. Hij gooit met alle kracht zijn hoofd tegen mijn hoofd of nek en duwt dan met alle kracht langs mijn gezicht. Hardhandig knuffelen. Zo fijn!

 

 

Advertenties

10 thoughts on “10/12 verjaardag

  1. Die hardhandige knuffels zijn zo herkenbaar.. Onze jongste deed dat ook. Ze lijkt daarbij zelf ook quasi geen pijn te kennen. Als ze dat dan bij de oudste deed (3 jaar ouder) dan eindigde dat nogal eens in traantjes (voor de oudste dus) waarna zij ietwat verbaasd zijn gehuil op een bijzonder fake manier gaat na doen. Wat ook weer niet helpt om de oudste te kalmeren 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s