Pindapraat

Mama ik wil alles doen voor mijn kleine broer. Alles. Behalve een zonnebril kopen want ik heb niet genoeg centjes.
image

Wauw mama. Wat heeft papa leuk werk met zulke brillen.
image

Als ik later groot ben wordt ik juf. Maar niet altijd want ik krijg wel eens hoofdpijn van kindjes.
image

Ik ben al groot. Ik ben het grootste kindje hier in huis. En in de klas (dat weet mama niet zeker, maar ze behoort zeker tot de grootsten). Ik ben al 5 en een half. Zo groot ben ik. Mag ik vanavond slapen in een babyslaapzak?
image

Nou van Juf mag ik wel gooien met mijn speelgoed! Juf zei iets in de trant van ‘dat doe je maar met je eigen speelgoed’ waarna de Duplo mij om de oren vloog.
image

Doe mijn broer eens naar bed dan kun je eindelijk eens stofzuigen (pardon?!?)

image

Advertenties

Vaderdag

20130616_104015(strijkapplicatie bij de Bonte Mier)

Lekker vliegerend brachten we de ochtend door, na natuurlijk een ontbijtje op bed en de kadootjes. Pinda had een hele mooie zakdoek gemaakt voor mr. Big. Met een koe. Als echte Milka fan heeft Pinda de koe gedeeltelijk paars geschilderd maar mooi is hij zeker!

image
Zo fijn zulke zondagen. 
image

12/12 verjaardag. Koos is 1!

IMG_1529

Kleine kleine kleine Koos. Mijn kleine baby, mijn lummel, mijn onbenul. Mijn pummel, dat is misschien nog wel het beste woord voor hem. Hij is een pummel door en door. Hij is log, grof, zwaar, oersterk en onbenullig. Maar hij is ook heel lief met knuffels en kusjes en aaien en heel innemend naar vreemden. Hij kan sjansen als een volleerde gigolo en verlegen glimlachen met een schuin koppie om een plakje worst te krijgen bij de slager. En beiden altijd met effect. Het afgelopen jaar hebben we zo veel vreemden gezien die blij werden van hem, tot zelfs een mevrouw die met tranen in haar ogen wegliep en vertelde dat Koos haar dag helemaal goed had gemaakt nadat hij haar hand pakte en daarmee knuffelde. Mijn kind is een bijzondere. Net als zijn zus schijnt hij aan te voelen wat mensen nodig hebben maar in tegenstelling tot zijn zus wordt hij niet geremd door verlegenheid.

IMG_1555

Maar onbenullig voert toch wel de boventoon bij onze pummel. We hebben hem aardig heel weten te houden het hele jaar maar de week voor zijn verjaardag maakte hij een inhaalslag. Eerst viel hij woensdag met zijn hoofd tegen de tafelpoot. En dat teak dat is hard hout. Een hele grote buil op zijn voorhoofd verscheen. Op de zaterdag had hij het in zijn hoofd gekregen dat hij zich kon optrekken aan de kinderstoel. Dat kan ook wel maar de kinderstoel keilt dan wel om. Hij viel weer tegen de tafelpoot, met de rechterkant van zijn voorhoofd dit keer en kreeg het blad wat aan de kinderstoel zit onder zijn linkeroog. Een blauw oog werd het dus. En jaja, meneer heeft tanden, één halfje en één kwart door aan de onderkant. En die tanden kunnen ook goed door je bovenlip kwamen we maandag achter.

Koos laat zich nergens door tegen houden. Als je hem op schoot hebt en hij wil eraf dan gooit hij zich eraf. Als zijn zus in de weg ligt of zit dan klimt hij wel over haar heen. Liggende boomstammen zijn gemaakt om overheen te kruipen en als je dan valt dan doe je gewoon je ogen dicht en hoop je op het beste, zowel hij als wij. Koos wil ook lopen, langs de tafel en in het algemeen. Maar aangezien hij los staan nog niet onder de knie heeft wordt het af en toe wat moeilijk. Koos is een heftige doorzetter maar moet tussendoor wel zijn frustratie laten blijken. Hij gromt en schreeuwt wat af maar gaat ondertussen gewoon door met wat probeert te bereiken. 

IMG_1547

Ik baal ervan dat hij al weer 1 is. Ik vind het vreselijk dat de tijd zo snel is gegaan. Het lijkt gisteren dat hij piepklein (relatief) in mijn armen lag en nu past hij er al niet eens meer helemaal in. Nu al niet en hij is nog maar zo jong. Tegelijk ben ik zo blij dat hij 1 is want er was een tijd dat we dachten dat hij nooit zo komen. En hij is er maar mooi.

IMG_1561

Zijn allereerste echte schoenen

image

Mooi hè.  Als hij zou kunnen lopen dan kon hij hier de vierdaagse op lopen. Koos stapt al wel flink aan de hand (twee handen met veel ondersteuning) en probeert rond de tafel te komen en is bovenal bijna uit zijn sloffen gegroeid.  Kruipen? Nee hoor. Tijgeren heeft hij ontdekt en alleen met blote knietjes wil hij zich verlagen tot kruipen.  Zo lijkt het tenminste. 

En oja.  Kijk eens.  Twee tandjes! Help waar is mijn kleine baby gebleven?
image

Van romper naar rok

image

Vorige week wilde ik dit al doen maar door  ziektekiemen en tandjes kwam dat er niet van.  Maar van Pinda’s oude rompertjes maakte ik een rok. Zo leuk om die stofjes weer eens in handen te hebben.  Ik dacht eraan om Koos erin te stoppen maar dat deed ik toch maar niet…
Ik borduurde er een beer met koptelefoon op maar die had ik achteraf toch beter op de stof met stipjes kunnen doen want hij valt en beetje weg. Ach ja.

image