Slimmerik

Ziek worden op in de warmste week van mei, hoe krijgt Pinda het voor elkaar! We gingen van hoge koorts naar geen koorts, naar een ochtendje school naar een belletje van de juf dat het niet ging en weer naar hele hoge koorts. Je zou bijna blij zijn dat het nu al de hele dag regent, veel betere weersomstandigheden om ziek te zijn.wpid-20140519_185522.jpg

erg veel lol was er met kleine gaatjes in de ballonnen. Zogenaamde plasballonnen. Kleuters…

Gelukkig was maandag nog niets aan de hand en had ik net waterballonnen gekocht en dat ontaarde natuurlijk in een compleet natte achtertuin met doorweekte kindjes toen mr. Big thuis kwam, geef een man een waterballon en het loopt uit de klauwen. 

wpid-20140519_185707.jpg

En nu dat de koorts weer volop aanwezig is, zijn we maar dankbaar voor Netflix. Troetelbeertjes. Zucht.

wpid-20140523_100135.jpg

Advertenties

Verpest breien

Ik was breitechnisch toe aan iets meer uitdaging maar ik wist niet wat. Ook wilde ik vooral eens iets voor mij maken, buiten de drie paar sokken om gaat het gros naar Pinda. Maarja, wat? Toen kwam de dag dat mr. Big in Zwolle moest werken, Pinda uit logeren was en ik dus met Koos een rondje of drie centrum Zwolle liepen. 

Ik was op zoek naar Astrid’s Wol. Hoe je daar komt is heel makkelijk. Het is de straat parallel aan de grote winkelstraat. Dat zoek je op op internet en vergeet je fatsoenlijk te onthouden. Dan loop je de grote winkelstraat heen en dan eens weer. Dan nog eens heen en weer. Dan krijg je honger en bestel je bij Bakker Bart een veel te groot broodje. Bakker Bart zit aan het begin van de winkelstraat. Dan zie je in je rechterooghoek bij het verlaten van Bakker Bart de Dille en Kamille. Dan ga je daar winkelen, dan kom je langs een allerleukst winkeltje met hebbedingetjes waar je dan gaat winkelen. Dan zie je dat je ineens in die ene parallelstraat staat waar je moet zijn. Maar wel bij nummer 184 terwijl de winkel op 46 zit. Dan loop je die straat maar door en maak je een tussenstop in een edelstenenwinkel. Nu heb ik dus twee nieuwe kristallen voor het raam hangen. Daarna loop je weer door en vind je Astrid’s winkel. En kom je tot de ontdekking dat je al drie keer vlak in de buurt was geweest.

Eenmaal in de winkel kreeg ik een gevalletje overload waardoor ik mijn telefoon niet meer stil kon houden.
image

Ik zag vesten hangen die ik ooit eens wil maken, met ingebreide patronen met een kleurverloop. Maar daar begin ik nu nog niet aan, een veel te groot project. Astrid wees naar de wol die daarvoor gebruikt werd en ik zei dat ik niet zo tegen wol kon, dat ik het ook nog eens snel warm had. Daar wist ze wel wat op; merino! En nu ben ik dus verpest. Want wat is dat een heerlijk zacht wolletje zeg! Zacht en warm maar niet broeierig. En toen duwde ze een sjaal in mijn gezichtsveld; die was nog zachter, of eerder gladder. 100% zijde. Echt waar, totaal verpest ben ik nu. Nu wil ik alleen maar merino en zijde. Dus kocht ik onder andere een streng met 70% merino en 30% zijde in chocoladebruin want door het zien van haar sjaal wist ik meteen wat ik wilde maken. Cloud Illusions had ik al gepind, zelfs een paar keer bleek achteraf dus die ging ik maar eens proberen.

DSC_5620

Het was makkelijker dan ik gedacht had, je moet het patroon goed volgen maar het was ook moeilijker. Want het garen is gladder dan ik gewend was, had ik kunnen weten,  en daardoor viel er nog wel eens een steekje. Nu kan ik best wel een steek weer ophalen maar bij dat kant breien zie ik door de bomen het bos niet meer als een steek een rij of drie terugvalt. 

DSC_5626 copy

dat draadje moet ik nog afhechten, ik was weer eens ongeduldig met foto’s maken

DSC_5623 copy

DSC_5625 copy

Maar goed. De sjaal zit toch om mijn nek heen dacht ik dan zie je de kleine foutjes niet. Deze is klaar en het volgend project zit al weer op de naalden. In 50% wol en 50% linnen, wat eigenlijk gewoon als prikkeldraad voelt na de merino en zijde. Maar daarna valt acryl wel weer mee dacht ik!

DSC_5627 copy

De paden op….

wpid-img-20140508-wa0011.jpgWe pakten de boel in en vertrokken voor twee nachtjes en drie daagjes naar ruimte, rust en vooral natuur!

DSC_5396

Zo fijn. Wel een beetje koud de eerste nacht maar de tweede ging het al beter. Eenmaal thuis zweetten we allemaal weer ons bed uit, warm hoor, zo’n rijtjeshuis. Het was kort maar krachtig. Met voor ons de allereerste keer dat we wilde zwijnen in het eggie zagen. Er zijn mensen die daar niet meer van opkijken maar voor ons, die helaas niet op de Veluwe wonen, was het een ware belevenis. Des te meer omdat het volledig onverwacht was, de zwijnen hadden ons niet door en wij de zwijnen niet. We stonden namelijk net stil met de auto om te kijken welke kant we op zouden gaan en naast ons zat een heuveltje. Pinda keek door haar raampje en zei ‘hè, wat ligt daar nou?’. Op ooghoogte en poepiedichtbij lag een groot mannetjeszwijn te slapen met een klein zwijntje naast zich. Mr. Big haalde met gevaar voor eigen leven de camera uit de achterbak en de auto piepte (wij hebben een auto met belachelijk veel piepjes en als de motor draait en de achterklep open staat, dan gaat ‘ie piepen). De zwijnenfamilie schrok, mijn familie schrok (ik schrok voornamelijk) en ineens zagen we achter de papa nog een heleboel kindjes, ooms en tantes opstaan en weglopen. En phoe hè, wat is zo’n zwijn een beest zeg! Mwoehoewa!

DSC_5509

Gelukkig bleven ze een eindje verder staan en kon ik foto’s maken. Het was net als een safari; ik hing uit de auto en klikte en klikte. Ik moet wel een beetje meer lef ontwikkelen als ik ooit echt op safari ga hoor. Pinda niet, die zat met haar neus tegen het raam en hing even later ook uit het raam. Ik had haar wel geïnstrueerd dat als een zwijn op ons af kwam dat ze als de donder dat raampje dicht deed (nogmaals;ik, de held). maar wat zijn die kleintjes schattig! 

DSC_5528

Verder was het wel ontspannend hoor! Veel geklim en geklauter in het bos, Koos die heerlijk sliep en heel gelukkig werd van het feit dat hij ’s morgens meteen buiten was en met stokjes kon spelen.DSC_5441

Pinda die mopperde dat er geen speeltuin was maar die eis snel liet varen bij het zien van alle hutten en bouwwerken die overal stonden.

DSC_5435

DSC_5542Pinda die gapend vroeg of ze al naar bed mochten om 7 uur, moe van al het buiten zijn, die bovendien eerder wilde slapen dan Koos want Koos snurkte zoveel. Koos die haar op zijn beurt dan een dienst bewees door niet te gaan slapen voor half 10 en al die tijd zingend doorbracht in zijn bed. 

DSC_5564

Toen ineens was het tijd om naar huis te gaan. Rustig aan pakten we het spul in, tot we aan de tent toe kwamen want ineens kwamen er donkere wolken. Snel die ook ingepakt en op weg! Mr. Big mopperde op de navigatie dat die hem een andere kant op stuurde dan volgens hem de snellere weg was maar ineens remde hij en zwalkten we naar de berm want er stond een mega groot mannetjeshert aan de kant! Type papa van Bambi. Herten hadden we wel vaker gezien hoor, maar deze was echt wel heel imposant. Ik graaide als een bezetene naar mijn camera maar meneer draaide zich langzaam om en liep hautain billenschuddend weg. Ik kon nog net dit plaatje schieten.

DSC_5571

Kijk, hij was er echt hoor. 

DSC_5571 1

Gelukkig heb ik het mentale plaatje nog…