Plastic (maar dat zie je er niet aan af)

Kijk, we zochten nieuwe lampen ooit had ik lampen van de kringloop gehaald die toch wel scheef hingen. Er was niets mis mee, alleen scheef. We keken rondom ons steeds naar nieuwe lampen maar kwamen er niet echt uit. Jawel hoor, we wisten precies wat we mooi vonden maar die staatsloterij werkte steeds maar niet mee. Toen zei ik ‘wat nou als ik eens kijk naar zinken bakken en dat jij daar dan kappen van maakt’. Mr. Big mompelde iets macho’s van ‘tuulk, ik kan alles maken’ en vond het eigenlijk wel een goed idee.

Tja. En dan kom ik thuis met plastic (maar dat zie je er niet aan af) bakken met een beton look.

IMG_0893

Mr. Big zag wat ik bedoelde en ik zette de bakken op de tafel.
IMG_0894

Hij toverde en toen had ik ineens twee plastic (maar dat zie je er niet aan af) betonlook lampenkappen hangen boven de eettafel. Goed van die jongen hè!

IMG_0931

Advertenties

Oververhit meisje

Terwijl ik een beetje op mijn zwangerschapseilandje vertoef ging er al weer ruim een week voorbij zonder te bloggen. Er gebeurde ook niet zo heel veel spannends, tja, ik zette de laatste zoom er voor de laatste keer in bij de gordijnen op de babykamer, ik lag een beetje op de bank, ik haalde zo nu en dan Pinda van school, ik vierde hemelvaart met zo lang mogelijk in bed liggen terwijl het vroeger juist het plan was om erg bijtijds op te staan voor het dauwtrappen (hééél erg veel vroeger).  Puntje bij paaltje, ik zit echt weer op een zwangerschapseilandje. Info komt in mindere mate binnen bij mij. Ik heb er geen ruimte voor in mijn hoofd. In mijn hoofd zit ik, met de baby. Tot aan dat Pinda vrij is van school dan zit zij er ook lekker bij. En mr. Big natuurlijk ook maar daar heb ik een iets mindere zorgfunctie voor natuurlijk, die red zichzelf het grootste gedeelte van de dag wel. Ik wil ook niet zo veel meer. Ik wilde nog wel even mooi weer. Heb ik even gekregen waar ik om vroeg! In kwadraat! Misschien een beetje te veel van het goede maar laten we een gegeven paard niet in de bek kijken toch?

Pinda sjeest als het ook maar even niet regent na school de hele dag rond op haar fiets. Zo ook gisteren hoewel ze eerst zei dat ze te moe was om te fietsen. Dat te moe, dat bleek. Ze wilde eerst nog even proberen of haar nieuwe fiets al paste (haar benen zijn nog net te kort) en dat paste niet. De dag ervoor was dat ook al zo. Daar kwamen de tranen. Ik vroeg haar waarom ze huilde en met lange uithalen kwam er nog net uit ‘ik weeeehheeet het niiiieeeehieeet’. Maar het had toch echt met haar nog niet lang genoege benen te maken. Daarna viel ze tijdens het fietsen op haar kleinere  fiets. En we hebben een stoere hoor. Dit was niet de eerste keer dat ze viel en zeker niet de ergste keer. Maar wel de eerste keer dat ze er erg om moest huilen. We hebben haar maar van de fiets afgehaald, semi oververhit en onder de tranen en het snot. Maar ook zonder haar fiets was ze niet veilig, madam liep nog even van de achtertuin naar binnen, struikelt over een miniem opstaand tegeltje en valt zich toch een schaafplek! Toen was het echt gebeurd. Ze ging liggen op de bank en kwam er niet meer vanaf. Ze had zelfs geen zin meer om haar drinkbeker vast te houden en ach, zo ging het ook prima.

Mr. Big was ondertussen de oplossing voor overhitte meisjes groot en klein aan het monteren. De ventilator van Pinda hangt nu in de woonkamer. Wij deden en doen hier de voetjes omhoog op ons eilandje en genieten van een heerlijk verkoelend briesje!

Vooruitgang?

Kamertje van Koosje, de deur kan net open met die grote commode erin. Het is dus een klein kamertje (en een grote commode).

Het werk in het kamertje voor Kleine Koos vordert gestaag. Iets te gestaag naar mijn mening, maar dat heeft misschien niet met het tempo van klussen te maken maar met mijn ongeduld. Ik kan er nu eenmaal niet tegen dat er een droogtijd bestaat voor dingen als stucwerk, behangplaksel, muurverf en lak. Ik vind het zo stom dat ik als ik klaar ben met het lakken van het kozijn niet meteen de tweede laag erop kan smeren. Gewoon zo ineens doorgaan. Of nog beter, ik snap niet dat verf niet ineens kan dekken over de oude laag. Ja ik snap het wel maar ik accepteer het gewoon niet. Er was dus veel gegrom van mijn kant toen de tweede laag ook niet helemaal lekker eruit zag na aanbrengen.

Kamertje Pinda

Maar de muren zijn nu bijna klaar, er zitten nog wat bijwerkpuntjes langs de randjes, de deur is voorzien van laag twee, krijgt morgen laag drie, het deurkozijn krijgt morgen laag twee (ik durfde het niet aan om de deur eruit te tillen met al die bijna perfect afgewerkte muren eromheen) de vloer ligt erin. De plinten moeten we nog naar kijken. De deur voor de nog te maken inbouwkast is aanwezig, nu nog uitvogelen hoe we die deur erin zetten. Die deur moet dan nog wel geverfd worden met vast en zeker ook weer drie lagen lak. En dan nog, de commode staat! En neemt meteen de hele kamer in beslag. het past voor geen meter, gewoon veel te groot.

Kamertje Pinda tegenover haar bed waar eerst de commode stond (die witte plaat wordt nog grijs gelakt)

Marktplaats wordt nu afgespeurd, een kleinere commode is gevonden maar de eigenaar speelt mij uit tegen andere bieders (zijn goed recht maar vervelend) en ik sta te springen van ongeduld om te beginnen met inrichten! Als troost ben ik maar met Pinda’s kamertje aan de slag gegaan, die nog niet helemaal gezellig was en overvol wegens alweer diezelfde commode die nu maar heftig in de weg staat in de babykamer.

Pinda’s verzameling (een deel)

 Het blauwe kastje aan de muur was een miskoop. Die was bedoeld voor in de gang om onze verzameling schelpen in uit te stallen. Na met de verkoper afgesproken te hebben en een flinke rit gemaakt te hebben zag ik het kastje in levende lijve. En zag ik ook dat een meter toch wel groot was. Maar het was te laat, ik was verliefd op het kastje. Mr. Big keek mij al aan met een schuin oog maar laadde het kastje toch in, ik betaalde € 30 en was blij. Lang verhaal ‘kort’, het kastje paste natuurlijk niet, werd op zolder gestald terwijl mr. Big aandrong op opnieuw plaatsing op Marktplaats, ik was nog steeds verliefd en hoopte dat de gang spontaan groter zou worden, ik werd zwanger, Pinda moest van kamer wisselen en de babymeubels afstaan waardoor ik enige tijd geleden al een plekje in gedachten zag voor het kastje, tijdens het pakken van klusmateriaal op zolder viel het kastje ook nog eens op de rug van mr. Big en scheelde het een haartje of het kastje was brandhout en gisteren riep ik (alsof ik het ter plekke bedacht) ‘als we nu daar het kastje hangen?’  wijzend naar de kale plek in Pinda’s kamer. En zelfs mr. Big vind hem nu leuk!

Home sweet home 27

Werk aan de winkel.

Ik ga nu eindelijk eens verder met en quilt voor mijzelf, gedeeltelijk gemaakt met een ontzettend vintage kinderstofje gevonden in de kringloop. Het project ligt al zo ontzettend lang te wachten op tijd maar dit weekend besloot ik iets voor mijzelf te maken na een boel creatieve opdrachten van anderen. Maar eerst moet ik de weg vrijmaken naar de machine en naar de al gesneden stofjes, een plek vrijmaken voor de strijkplank en alle stofjes weer eens opbergen waar ze horen.

Home sweet home is een idee van Barbaramama, kijk voor meer deelnemers bij haar.

Home sweet home 26

Na toch een paar dagen tegen mijn onbehandelde palletmuurkast aangekeken te hebben besloot ik toch echt dat hij maar white wash moest worden.

Gewoon, heel simpel, twee delen krijtverf tegen een deel water. Opsmeren met kwast en gelijk ook uitvegen met een doek (wel kleine stukjes tegelijk).

De kast is nu dus gevuld met schelpjes en stenen en twee witte waxinelichthouders. Heel neutraal en rustig. Schijnbaar heb ik daar flink behoefte aan dus zo moet het dan maar even zijn!

Home sweet home is een idee van Barbaramama, kijk bij haar voor meer deelnemers.

Home sweet home 25

Al is het schilderwerk nog lang niet gedaan (meer geen zin hebben dan geen tijd…) ben ik alweer met wat anders bezig. Ontzettend korte aandachtsspanne heb ik bij tijd en wijle. Ik wilde aan de muur wat anders, daar waar eerst mijn borduurwerk hing. Maar niets wat we zo in huis hebben was naar smaak. Ik maakte zelf wat. Alisa Burke had zo’n mooi idee op haar blog en ik ging aan de slag met restjes stof en een restje muurverf, met dit als resultaat.

mijn camera doet raar, ik kreeg maar geen scherpe foto, dit was het beste dat ik voor elkaar kreeg     

Maar dit is niet de muur waar ik wat nieuws aan wilde. Dit is de muur waar mr. Big mijn kunstwerk beter vond hangen. Ja. Hij vond hem dus niets aan en wilde er niet tegenaan kijken in de woonkamer. Nu lijkt het alsof we daar een hele discussie over hadden, maar ik vind hem ook mooier hangen aan de grijze muur op de bovenverdieping. Ondertussen ben ik Pinterest verslaafd geraakt en zag ik overal pallets opduiken, als lage salontafel op wieltjes, als onderstel voor banken of bedden en aan de muur. Ik heb nog een palletje liggen dacht ik! Hij is oud, te ruw en te verkleurd naar mijn smaak maar niets wat niet opgelost kan worden met een schuurpapiertje en een heel klein likje white wash.

Als mr. Big het nu maar wel wat vind, want gaf ik hem zonder slag of stoot zijn zin met mijn eigenste kunstwerk, ik vind dit toch wel errug leuk! (en oooh, wat zijn die plinten en deur toch nog gelig… ik moet echt nog aan de slag.

Home sweet home is een idee van Barbaramama, kijk bij haar voor meer deelnemers.

Home sweet home met vertraging

Op de kop, zo stonden wij en het huis. Helemaal op de kop. Eerst door allerlei plotseling schilderwerk en gedurende het weekend steeds meer vanwege een blaasontsteking (ik). Maar het gaat weer beter.

We schaften vorige week dus zomaar een kast aan. We hadden een mooie gezien, zonder dat we op zoek waren en hadden er meteen een heel goed idee voor; een speelgoedkast. Dan zou Pinda’s speelgoedtafel weggaan, die tafel gebruikt ze toch alleen maar om al haar speelgoed ‘op te juimen’ zoals zij het noemt, wij noemen het echter stapelen.

Na het vruchteloos zoeken naar een goedkoper, tweedehands exemplaar dat net zo in de smaak viel, schaften we toch maar de kast aan. Om meteen een ander probleem te zien. De kast was een stuk witter dan de muur waar hij tegenaan zat. En de muur aan de zijkant en het houtwerk. De achterwand verfde ik met het restje van het mooie grijs dat we al in de kamer hadden.  Nu wilde ik toch al de andere muren een stukje witter hebben en plakten we waar het maar kon allerlei staaltjes wit op de muur en na heel veel beraad is er besloten. Een kleurtje wit, huismerk Gamma. Terwijl ik altijd zo blij ben met Karwei muurverf, dacht ik nog dat het vast niet zo veel zou schelen, Gamma of Karwei huismerk. De jongen achter de mengbalie vertelde ons ook nog eens over G1 muurverf, wat professioneel zou zijn, superdekkend, waterafneembaar en geschikt voor binnen en buiten. Wij waren om. In de keuken hebben we bijvoorbeeld geen tegels aan de wand, maar de achterwand is geverfd met muurverf voor buiten (huismerk Karwei) bestand tegen water, een schuursponsje en zo mat als je de muur maar wilt hebben. Na 7 jaar was dat wandje ook wel toe aan een iets frisser kleurtje wit dus we zouden zo ineens doorverven.

Tja. Dekkend was het pas na de tweede keer, soms zelfs na de derde keer. Elke aanzet zagen we. 5 liter was er snel door. Het is mooi hoor, nu na twee à drie lagen, daar zeker niet van, maar het is de laatste keer dat ik bij de Gamma verf haal. De lak die we tegelijkertijd bestelde, in dezelfde tint was ook al zo’n drama. Dunner dan gemiddeld waardoor er te pas en te onpas lekkers ontstonden. Dekkend? Nee tuurlijk niet. Het is dan ook nog niet klaar!

Het rechterdeurtje is dus de nieuwe, nog niet dekkende, kleur.

Home sweet home is een idee van Barbaramama, kijk bij haar voor meer deelnemers!

Home sweet home 22

Home sweet home was dus de tent. Eerst in Normandië, daarna in Bretagne.

En in Frankrijk drink je natuurlijk wijn bij je crêpe.

En ontbijt je met je zonnebril op.

Eet je je baguette op een rots (als het eb is).

Cote Sauvage, Quiberon aan de minder sauvage kant

En wordt je verwelkomt in Bretagne met een flesje cider.

 Och wat hebben wij een pokkeleventje!

Home sweet home is een idee van Barbaramama, kijk bij haar voor meer deelnemers. 

Home sweet home 21

‘Mr. Big, ik wil graag dat muurtje in de gang zwart schilderen’. En meteen zette mr. Big de hakken in het zand. Daar had hij zin in, gaf hij gisteren na een biertje of twee toe aan de buurman. ‘Want dat moet soms’ zei hij er ook nog achteraan.

De buurman grinnikte. En zei ‘gôh, echt ver kom je daar niet mee hè’.

 

In de Ikea Family van de laatste keer stond een huis waar ze de tv opgehangen hadden aan een zwarte muur zodat die niet zo opviel als die uit was. Geniaal. Maar voor ons en de plaats van de tv niet zo goed uitvoerbaar. Maar wel voor onze, grotendeels zwarte, garderobe. Dus toen mr. Big vorige week weg was heb ik geschilderd. En hij vindt het wel mooi hoor.

Home sweet home is een idee van Barbaramama, kijk bij haar voor nog heel veel meer deelnemers.

Home sweet home 20

Home sweet home zonder bijzonder mooie foto’s. Het is onmogelijk om van dit kastje een mooie foto te maken. Het is dan ook geen mooi kastje. Het kastje hangt als hoekstuk van de keuken en zie je vanuit de woonkamer, het is een rotkastje. Ik wou dat hij er niet zat. Het kastje is ook nog eens van kersenhoutlamineer. Ik hou niet van lamineer. Ik hou niet van kersenhout en ik hou al helemaal niet van kersenhoutlamineer. Maar het kastje hangt er en we durven hem niet weg te halen vanwege mogelijke schade aan de muur en keuken.

Dus ik heb het kreng creme geschilderd.

En waarom ik dat nou niet eerder heb gedaan? Het is zo’n ontzettend verschil in de kamer. Geen donkerrood voorwerp dat middenin de kamer hangt en dat je toch altijd ziet ook al kijk je er niet naar. Ook de na foto is niet spectaculair maar wat ben ik er blij mee.

Home sweet home is een idee van Barbaramama, kijk bij haar voor meer deelnemers!

En hierbij speciaal voor mr. Big een foto van zijn Pinda. Mr. Big zit een week in ergens onderin Duitsland met een Engelsman en een Chinees. Zijn hotelkamer is KLEIN en weg zijn van huis (lees Pinda) heeft hij nog nooit leuk gevonden. Lang leve Skype. Dus mr. Big, deze is voor jou!

Nu rest mij alleen nog een voorproefje van de home sweet home van volgende week. Rarara wat is dit?