Smakelijk!

Via Pinterest (waar anders) vond ik een recept dat iemand anders ook weer van Pinterest had. Heerlijk hoe dat werkt. En heerlijk hoe het smaakt! Grote grote aanrader:

DSC_1591 copy

Croissant brood!

DSC_1590 copy

En nu kan ik het helemaal uit gaan leggen hoe je het moet maken maar het is voor mij veel makkelijker om gewoon naar het recept te verwijzen. Kan ik weer verder met eten. Smakelijk!

Kouwe koffie

Ik hou van alles waarin koffie zit. IJs met koffiesmaak, koekjes en snoepjes met die smaak, tiramisu die je lekker maakt met een flink sterk kopje espresso. Ik vind een cappucino lekker, irish coffee, italian coffee dat soort dingen, kom maar op! Maar het gekke is, een gewoon kopje koffie krijg ik al jaren niet meer weg. Vind het gewoon niet lekker meer.

Maar wat ik echt het allerlekkerst vind is ijskoffie. Dat soort dat je in de supermarkt kunt kopen met een espresso of cappucino smaakje. Of wat ik afgelopen zomer had, een drankje wat meer een granita was van koffie, ijskoud, te kauwen en met een beetje geduld te drinken (van DE geloof ik). Heerlijk! Ik heb verschillende zelfmaakrecepten geprobeerd maar niets haalde het bij het kant en klare gekochte product. Die dingen zijn niet zo goedkoop en ik prijs mezelf gelukkig dat hier geen Starbucks zit, ik zou vaste klant zijn. En die dingen zijn ook niet zo geschikt voor diabeten helaas. Maar ik mis het zo! Dus ben ik toch maar weer op zoek gegaan naar een recept zodat ik ook de suikers enzo enigzins kon beheersen. Die van pioneer woman zag er goed uit, maar oei, 2 gallon koffie ineens maken? Dat kan zij misschien kwijt in haar Amerikaanse koelkast, maar die Nederlandse van mij is toch een stukje kleiner. En omrekenen van de hoeveelheden en verkleinen in de goede verhouding, daar ben ik nog nooit goed in geweest. Toen vond ik (ergens, kweetnietmeerwaar) een ander recept.

1/3 cup (vers) gemalen koffie en 1 1/2 cup water. Het water moet koud zijn, het is een ‘cold brew’ gewoon koffie zetten en dat af laten koelen geeft absoluut niet hetzelfde effect. Kijk daar kon ik wat mee! De matroesjka’s werden weer van stal gehaald en er werd een heel vies goedje gemaakt door de beide ingrediënten bij elkaar te gooien en die dan minimaal 8 uur, liever 12, in een afgesloten container te laten staan.

Ik verdubbel het recept… komt toch wel op!

Na die tijd giet je het door een koffiefilter in een ander afsluitbaar containertje en het zwaartse werk is gedaan. Daarna maak je hem lekker. Heel erg lekker. Eerder klopte ik melk op en goot ik dat erover heen, 50% koffie en 50% opgeklopte melk. Lekker maar het was het net niet. Pioneer woman had wat beters bedacht.

Gezoete gecondenseerde melk. Gezoet met veel suiker, weer niet erg verantwoord maar als je één lepeltje toevoegt en maar één kopje per dag drinkt dan kan dat vast geen kwaad besloot ik. Voor de mensen die dit niet kennen; het is stroperig, doet denken aan gesmolten witte chocolade, smaakt heerlijk zoet en romig naar een soort van toffee-achtige-creme en is gewoon magisch…

Scherpe foto’s maken met in één hand de lepel en in de andere de camera is nog niet mijn beste vaardigheid. Zeker niet met druilerig weer.

Heerlijk! Je kopje half vullen met koffie, dan één (koffie)lepeltje gecondenseerde melk erbij wat precies zorgt voor de juiste zoetheid en romigheid en aanvullen met heerlijke koude verse melk. Ik drink dit ’s morgens na het naar school brengen van Pinda, in mijn eentje met alle aandacht voor het kopje met zijn inhoud. Helemaal alleen voor mij. En zolang de injectie met B12 niet aanslaat zorgt dit wel voor wat energie!

Tiara

Ik heb mijn tiara terug (prinsessen hebben toch geen kroontje, dat heet dan toch tiara?)

Want het lag echt aan het recept hoor. Pff. Wist ik wel. Een uur op 200 graden is gewoon dus heel erg veel. Zo’n 3 kwartier op een graadje of 150, dat ging veel beter. Ik had nog genoeg deeg en vulling over voor de herkansing. En ze zijn lekker. En zoet en machtig.

Het recept voor de liefhebbers: stevige Appel-noten-cranberry-kruimel-koeken (het recept is voor zo’n 12 koeken, gebakken in een muffinblik)

Deeg:

  • 125 gram boter
  • 100 gram suiker
  • 250 gram bloem
  • 2 eierdooiers
  • 2 eetl koud water

Kruimels bovenop:

  • 50 gram bloem
  • 50 gram suiker
  • 50 gram boter

Vulling:

  • 2 appels, geschild en in stukjes
  • 1 eetl custardpoeder
  • een flinke hand noten-cranberry mix van de Aldi
  • Of eigenlijk wat je dan ook maar lekker vind, peren en walnoten met iets kaneel of abrikozen of kersen of noem het maar op. Misschien moet je dan wel de custard achterweg laten… misschien niet.

Verwarm de oven voor op 150 graden (hetelucht). Voor het deeg; roer in je mooie nieuwe mixer zonder moeite de suiker en boter tot een glad mengsel, of met een handmixer met meer moeite. Terwijl mijn  mooie nieuwe mixer alles mixte woog ik de rest af. Met een handmixer kan dat natuurlijk niet. O. Leedvermaak? Sorry. Was niet de bedoeling. Gniffel. Eeenieweee, voeg de bloem, eierdooiers en water toe en meng dit tot een soepel deeg, het blijft iets droog. In een andere kom meng je met de hand alle ingerediënten voor de kruimels, net zolang tussen je vingers frummelen tot je allemaal goed gemengde kruimeltjes hebt. In weer een andere kom meng je de stukjes appel met een eetlepel custardpoeder (dus geen water toevoegen, de sap van de appel doet het werk). Naar smaak zoveel notenmengsel toevoegen en dit voorzichtig mengen.

De holtes van een muffinblik bekleden met het deeg, Gewoon kleien. Het originele recept zegt dat je het uit moet rollen, maarja die zei ook dat het een uur op 200 graden gebakken moest worden. De onderkant en zijkanten bekleden met het deeg. Hou het wel een beetje dun, dan kan er meer vulling bij.

De vulling erbij scheppen en de kruimels erover heen deponeren. Dan een half uurtje tot 3 kwartier op 150 graden (hetelucht) tot alles een lekker kleurtje heeft.  Smakelijk!

Afgezette keukenprinses

Dat het hebben van een mooie mixer niet meteen een keukenprinses van je maakt heb ik vandaag weer eens bewezen.

Of misschien ligt het toch aan het recept, mini appel kruimel taartjes een uur bakken op 200 graden. Deze zaten nog niet eens een half uur in de oven.

Ja dat moet het zijn. Een verkeerd recept.

Want het kan echt niet aan mij liggen.

Toch?

Nee.

Stel je voor zeg.

De beste

Kijk eens wat ik gekregen heb van mr. Big!

Stel je nu voor dat hij thuiskwam op een dag en zei ‘schat ogen dicht, handjes op’ en dat ik dan bijna door mijn rug ging vanwege de zwaarte en daarna luid gillend, springend en dansend mr. Big vertelde dat hij de beste man op aarde is.

Stel je voor.

Niet dat het zo ging hoor. Ik zag een aanbieding bij de Makro, oh zei mr. Big dat valt mee. En de volgende dag na de teleurstelling dat ik geen oogjes dicht, handjes op moest doen zei ik ‘zullen we vanavond naar de Makro gaan?’

En ik ben heel blij dat het zo is gebeurd. Want ik wilde de wittige. Dat wist mr. Big wel. Maar in het eggie vond ik die toch niet zo mooi. Hij was niet wittig. Niet eens creme-ig. Hij was vies. Hij was dus schoon maar toch leek hij vies. Misschien kwam het door het licht daar hoor. En hij was mat. Daarnaast stond het rode gevaarte te glimmen. Hij glom zo mijn kar in.

En nee, het is geen KitchenAid. Dat weet ik. Maar belangrijker, dat weet onze portemonee ook. Maar hij doet het heel goed, kijk maar.

Banaan, honing walnoot muffins. Ik zeg na het proeven; meer banaan, meer honing, meer walnoot/noot toevoegen. Maar ik hou van gevulde muffins. Nouja, zit niets anders op dan meer maken, wat jammer nou.

En toch. Mr. Big is wel een beetje de beste man op aarde.

we vergeten alleen heel even dat hij zei dat ik het wel terug moest betalen…

Smullen deel II

Jahaaaa wat was dat nou he, dat vorige logje! Die witte chocolade was duidelijk.

Maar wat was dit?

Kapot gesneden pepermuntkussentjes (met een rood en groen streepje erin) natuurlijk. Duidelijk toch?

Dat heb je allebei nodig, en een hoeveelheid pure chocolade (evenveel als wit) om dit te maken!

Pepermint Bark. Een poepsimpel gerecht dat ik ooit van een amerikaanse site heb gehaald.

Je smelt dus eerst de pure chocolade, dit schenk je dan uit op een flink stuk bakpapier en laat je weer helemaal hard worden. Daarna smelt je de witte chocolade, smeer deze zoveel mogelijk uit en zo snel mogelijk, of je krijgt een smurrie van wit en puur. Voordat het hard is bestrooi je de bovenste laag met kapot gesneden stukjes pepermuntkussentjes.

Dit is zeg maar after eight maar dan zonder vloeibare gelei. Ik heb dit ooit geprobeerd zonder witte chocolade maar dat smaakt toch niet hetzelfde, je hebt het zoete van het wit nodig hierbij. Net zoals bij after eight is dit heel vullend tot aan het misselijkmakende maar één stukje is zoooo lekker.

Wereldvrede in een rood jasje

Vandaag dropte ik Pinda in bed en ik sprak haar streng toe; jij moet even slapen, ik weet dat je dat eigenlijk zelden nog doet, of je bent aan het spelen beneden of je speelt in je bed, maar vandaag moet jij even slapen. Je bent moe. En daar wordt mama moe van. Dus jij gaat slapen en mama gaat spelen op de computer. Okee, spelen op de computer zei ik niet, want dan wil ze meespelen. Maar ik deed het wel, spelen op de computer.

Ik heb heel veel recepten verzameld in de loop der jaren. Heel veel. En ik heb heel veel kookboeken. Maar vaak kan ik dat ene recept net niet weer vinden, of vind ik weer eens iets op internet dat ik uitprobeer en goedkeur maar nergens bewaar. Tijd voor een nieuw systeem. Mijn oude agenda moest eraan geloven, die was toch te groot en sleepte ik daarom niet mee en ik had een nieuwe gekocht, een kleintje, een hele lieve. Maar die oude agenda heb ik al jaren en die is veel te mooi om ooit weg te doen met zijn rode wollen jasje en prachtige sluiting. Ik speelde op de computer, ik speelde met mijn papiervoorraad, ik speelde met wat inkt, ik gooide wat weg, werd weer enthousiast, kreeg weer een ander idee en ineens waren daar een stel lievelingsrecepten die zomaar in mijn oude agenda/receptenbundel pasten. Ik had wel ruzie met de printer en de kans is aanwezig dat ze ooit nog eens goed uitgeprint worden maar ze zijn er.

Ik heb natuurlijk nog veel meer recepten en langzaam aan zal ik mijn kookboek aanvullen. Voor nu staan de meest belangrijke er al in, de ajam pangang naar recept van mijn schoonouders, de chocoladetaart van een oud collega die zo leuk omschrijft dat je de taart na een half uur bakken op 175 graden wel met ovenwanten uit de oven moet halen, waardoor ik vermoed dat er ooit eens geen wanten zijn gebruikt, het recept voor kadayif (turkse pudding) van weer een andere oud collega. En ik kan er niets aan doen hè maar als ik dit allemaal zo lees dan denk ik dat ik hier de oplossing heb voor alle intollerantie op de wereld. Want de liefde van, niet alleen een man maar ook een vrouw gaat toch enigzins door de maag. Misschien moet ik eens een turkse pudding of een lekkere pan ajam pangang maken voor die meneer Wilders, dan zal hij vast niet meer van die nare dingen zeggen.

Whiihiiiihiii

Hiihihihi*proest*whhiiiwhiiiiiiiiiiiiii. Zo kwam ik al stuiterend van de week binnen na het boodschappen doen bij de Lidl. Want jaja, ik had dan toch eindelijk eens een ijsmachine gekocht. Het was niet de bedoeling, ik liep er tegenaan. dat gebeurd mij altijd met de beste dingen. Mr. Big? Ook ooit eens tegenaan gelopen. En hij bleef staan. Altijd een goed teken, een man die stevig op zijn voeten staat. Naaimasjien Josefien? Tegenaan gelopen. Niet gebotst gelukkig want dat zou zeer doen. Leuke stofjes? Ik struikel er bijna over.

Ijsmasjien dus. Met twee recepten waar ik niet eens direct mee aan de slag kon. De ingrediënten had ik niet allemaal in huis en de bak moest minimaal 24 uur in de vriezer. Maar afgelopen zaterdag 19 juni was het moment dan daar. Alles bereid volgens recept en daarna alles gekoeld. ‘S avonds gooi ik alles in de masjien en kijk verlekkerd hoe het ronddraait. Ondertussen is Pinda klaar om naar bed te gaan, het masjien moest 40 minuten draaien en had dus niet mijn onverdeelde aandacht nodig. Dacht ik. Ik doe Pinda naar bed. Mr. Big en ik lopen naar beneden, ons verheugend op lekker ijs maar wat zien we? De deksel is compleet van de bak afgedraaid, het snoer zit om de draaiende delen heen gewikkeld en mr. Big ziet meteen dat het snoer kapot is gegaan. Wat was er mis gegaan? Nouwwwww, de deksel vergrendeld op een bepaalde manier. Deksel erop en dan net iets draaien zodat het vastgeklemd zit. Maar dat draaiende gedeelte draait twee verschillende kanten op. Eerst linksom en als je hem even stopzet (om te proeven) en daarna weer aanzet dan draaide hij ineens rechtsom. Of net andersom. In ieder geval, hij draaide een kant op die niet hoorde want dan draaide hij zich los van de vergrendeling, tilde het zichzelf op en zorgde ervoor dat het snoer om de draaiende delen kon komen. Grrrr. Geen ijs. En ik had al visioenen van diabetisch verantwoord yoghurtijs, of lekker bananenijs of iets anders met veel vrucht en weinig tot geen suiker. Grrrr.

Grrr. Maar ik zou ik niet zijn zonder een alternatief.

Whiiiihiiiihiiiii MOJITO! Ga ik ook van stuiteren. Maar dan op een heeeeeeel andere manier. (dokter, heb ik een probleem?)

Aardbeien

Een doosje aardbeitjes! Lekker!

Nog lekkerderder!

Aardbeitjes in stukjes, lange vingers, versgeklopt slagroom en wat chocoschaafsel. Laagjes over elkaar (beginnen en eindigen met slagroom) en een paar uur in de koelkast laten staan.

Pinda vond er teveel aardbeitjes in zitten. Aardbeitjes zijn fruit. En nog steeds eet ze alleen maar gepureerd fruit. Met sinds vorig jaar een sporadisch aardbeitje. En dan nog half per ongeluk…

Pinda’s clownsmond kwam door het avondeten overigens…

Give Away!

Joepie de poepie! Hieperdepiep hoera! Hutsefluts is één jaar!

Een jaar geleden begon ik met bloggen en ik had er echt geen idee van hoe leuk of ik het zou vinden. Heel leuk dus blijkt! Mr. Big kan getuigen hoe vaak ik wel niet heb gezegd dat bloggen heel leuk is! En er is veel gebeurt, er is gepost over een witte chocoladetaart (die nog steeds een grote hit is bij google), we hadden een bruiloft op de allerwarmste dag van het jaar, temperaturen tot boven de 37 graden (ik hoor de bruid nog zo zeggen, we trouwen in augustus en laten we hopen dat het mooi weer is want ik heb een blote jurk…), ik kreeg diabetes, ik zei laat de sneeuw maar komen en had daar later heel veel spijt van, ik opende een winkeltje, Pinda kreeg nare spuiten ter voorkoming van een nare griep en om maar even te zwijgen over hoe Pinda veranderd is. Ik keek net alle oude logjes weer eens door en wat was het een hummeltje een jaar geleden.

En dat zoveel mensen mee zouden lezen, dat had ik nooit verwacht. De statistieken vanaf het begin heb ik niet door de overstap van punt.nl naar wordpress.com. Ja, ik heb ze wel maar dan moet ik rekenen en het is weekend. Dan doe ik daar niet aan. Maar in de afgelopen 3 maanden (plus 6 uur) heb ik 10.000 pageviews gehad! WOW!

Nou, wie jarig is trakteert;

 

Ik geef een girafje of een setje haarknipjes/speldjes of een deurhanger hart weg, waar je voorkeur dan ook maar naar uit mag gaan. En zit je kleur er niet bij? Geen probleem, ik zal dan speciaal voor jou een girafje/hartje/knip-speldje op maat maken. Vaste lezers weten hoe mijn stofjeskast eruit ziet, er zit vast wat bij.

Wat moet je doen voor dit ongelooflijk leuke kadootje;

  • Laat een reactie achter.
  • Niet helemaal verplicht maar je scoort er zeker punten mee, maak mij aan het lachen. Vertel een ik-schaamde-me-rot verhaal of een leuk voorval of iets wat “een vriendin” heeft meegemaakt. Of iets leuks van de kinderen. Of wat dan ook. In ieder geval, ik vind het leuk om iets meer te lezen dan “ik doe mee”.
  • Dubbel reageren is natuurlijk niet eerlijk, die haal ik weg.
  • Familieleden mogen ook meedoen hoor! En woon je buiten Nederland, ook geen probleem. Geen blog? Ook geen probleem… zie ik ben heel makkelijk in de omgang!

Ik zal maandag de winnaar bekend maken, die zal geheel willekeurig en onbevooroordeeld gekozen worden, mogelijk met hulp van Pinda. Reageren kan tot maandagochtend 11.59. Vanaf 12.00 is het middag toch? Ik zal dan in de loop van de middag/avond de winnaar bekend maken!