Heeee 2016

Nieuw jaar, nieuwe voornemens? Daar ben ik eigenlijk niet zo goed in, in goede voornemens houden. Maar laten we het nou toch eens proberen.
2016 dus, Pinda is bijna 8 en Koos ruim 3,5. Er wordt hier nog steeds van alles met draadjes gedaan, het accent is wel naar het breien gegaan in plaats van de stofjes maar draadjes blijven er. 2015 bracht ons een regenachtige maar mooie vakantie in Denemarken, Zweden en Noorwegen. Bracht veel gezelligheid en soms wat stress. Bracht vanaf september ons met meer dokters in contact dan ooit tevoren want Pinda kreeg Henoch Schonlein, wat nu helemaal goed is gekomen, bracht mr. Big een hernia wat nog niet helemaal goed is gekomen en bracht voor mij een gastric bypass waarmee ik nu best overweg kan. 2016 gaat hopelijk iets gezonder worden! Maar ook net zo creatief hopelijk.
Er staan nu nog twee projecten op de pennen, een sjaal die bijna klaar is

image

ravelry

En een project wat nog wel wat langer zal duren

image

ravelry

En om er toch nog wat stof bij te gooien, de batman quilt voor Koos.

image

Groetjes!

image

TWEE!

Twee! Grote kerel dat Koos is! Twee jaar alweer. Al was meneer daar niet zo van gecharmeerd bij het ontwaken gisteren, hij schudde heel hard nee toen we vroegen of hij jarig was. En denk maar niet dat hij twee vingertjes wil laten zien als je vraagt hoe oud hij is. De terrible two periode is aangebroken laten we maar zeggen.

DSC_6027-1Stilstaan is er niet meer bij

Praten doet Koos trouwens haast niet. O, hij kan het wel hoor. Als je vraagt wat hij wil eten dan zegt hij ‘ijs’. En als hij in een goede bui is herhaalt hij zonder problemen woorden als auto, boom, bal, paard, koe, bloem, fiets enzovoorts maar uit zichzelf praten is iets wat hij niet zo belangrijk vind. Hij roept heel hard ‘mama’ als hij aandacht wil maar vertikt het om papa te zeggen. Hij kan op de voordeur bonken en roepen ‘la me lelin’ maar zegt geen ja en zelden nee want dat kan hij ook hoofdschuddend/knikkend af. Als hij drinken wil dan krijg je zijn tuitbeker in de handen gedrukt en als je dan net doet of je niet weet wat hij wil dan krijg je de tuitbeker naar je hoofd gegooid. Als ik zeg dat hij zelf iets moet doen dan roept hij heel hard ‘mama, doejij’ maar doei zeggen is niet stoer schijnbaar, hij zwaait wel. Volgens mij is hij stiekem ook al zindelijk, zou me niets verbazen zo eigenwijs als hij is.

Hij is een echte jongen. Vrachtwagens, tractors, maaimachines, graafmachines, allemaal is het geweldig. En my little pony vind hij ook geweldig ‘gohf’ zegt hij dan (gaaf). Elke pop krijgt een kusje en wordt daarna met vaart door de kamer gegooid want met alles moet gegooid worden. Onze vloer heeft in twee jaar Koos meer deuken opgelopen dan in 6 jaar Pinda bij elkaar. Onze buggy was in prima staat maar begint nu af te takelen door zijn sloopwerkzaamheden. Het spiksplinter nieuwe fietszitje mist ineens een voetensteun omdat die finaal afbrak terwijl hij aan het stampen was erop. Hij kan ineens een kussen en een deken pakken en het zich heerlijk makkelijk maken op de poef om tv te kijken. Hij kan bouwen met duplo met meer geduld dan je bij zo’n wildebras zou verwachten. Hij klimt overal op maar durft er niet meer af zodat ik hem steeds moet redden als hij hoger dan 20 centimeter van de grond is. Hij kan oneindig veel kusjes geven en knuffels. Hij accepteert helemaal niets van zijn zus, alles gaat gepaard met slaan en gillen als hij vreest dat zij hem tegenhoudt (en aangezien ze zich de rol van mama II heeft toebedeeld is dat een gegronde vrees geworden). Maar owee als Pinda ziek is, of verdrietig, of pijn heeft. Dan is hij meestal de eerste die haar een kusje, aai of knuffel geeft. En hij waakt ook echt over haar als ze ziek is, wil zijn drinken delen en haar voeren.

Hij viert elke avond feest in zijn bed. Regelmatig horen wel rond een uur of 9 nog gezang uit zijn kamer komen. Als wij om de hoek kijken als wij naar bed gaan dan ligt hij ook altijd op de kop, ondersteboven, bovenop de dekens, overdwars en helemaal uitgeteld te slapen, de speen is vaak uit bed gegooid en popje zit in zijn hand. Hij luistert verbazingwekkend goed voor een tweejarige als we buitenshuis zijn, blijft in de buurt van mij en haalt nog niet de hele winkel overhoop. Niet dat ik niet regelmatig moet waarschuwen hoor, maar toch. Hij heeft nog steeds een voorkeur voor dames met donker haar en het liefst een getinte huidskleur. Hij wikkelt iedereen om zijn vinger met die diepbruine ogen, als je daarin kijkt zie je zelfs die heerlijke flaporen niet meer. Die kunnen trouwens helemaal dubbel, als er teveel lawaai is pakt hij de bovenkant van zijn oren en vouwt ze naar binnen. Het lijkt wel gisteren dat hij geboren is maar het voelt alsof hij er altijd al geweest is!

Schaapje schaapje heb je mooie wol

DSC_5055

Er waren ieniemienie lammetjes geboren bij de schaapskooi en mijn niet-zo-ieniemienie lammetje vond dat toch wel een beetje spannend. 

DSC_5076

Gelukkig duurde dat spannend niet zo lang al was hij niet helemaal op zijn gemak. Maar wat waren ze toch leuk, die lammetjes.

DSC_5087En die schapen. ‘Schaapje, schaapje, heb je mooie wol’ zong rond in mijn hoofd terwijl ik foto’s maakte en ik zag eigenlijk al allemaal lekkere warme sokken ronddartelen in de wei. Pinda niet, want die vond de wol toch wel een beetje vies, zo aan het schaap en ze wilde liever schone sokken. 

DSC_5116

DSC_5112Ronddartelende schaapjes en ronddartelende kindjes. Fijn toch zeg.

DSC_5105

Foontje leeggeschud

Er stond van alles op mijn telefoon, dus dat gooien we ook maar even hier op! Belangrijkste eerst:

wpid-20140319_121949.jpgHaar allereerste tand die eruit ging op de gebruikelijke wissel-wijze. Niet op de minder aan te raden knal-tegen-het-klimrek-en-laat-de-tandarts-twee-tanden-verwijderen methode.

wpid-20140319_101948.jpg

Ik trakteerde mijzelf op een Addi click systeem en ben helemaal verkocht. Geen goedkope rondbreinaalden die niet goed glijden meer voor mij, nooit meer! Als je veel breit, met name op rondbreinaalden dan is dit echt een aanrader. Die van mij komen bij de Hobbydoos vandaan maar ik heb losse onderdelen gekocht, ik brei niet vaak met naalden groter dan 5 dus de hele set kopen was een beetje overbodig. 

wpid-20140310_164301.jpg

Kleine Koos is nog niet helemaal over zijn zandantipathie heen. Heerlijk ontspannen kunnen we dus aan het water zitten, hij ging geen kant op. Tot hij ontdekte dat achter ons gras was, toen was hij niet meer te houden en weg was de ontspanning…

wpid-20140225_114617.jpg

Fristi drink je met een rietje of twee.

wpid-IMG_20140228_154449.jpgEn onderweg kom je soms de mooiste dingen tegen!

Hmmmmmm

DSC_4476Eigenwijzigheid is goed vertegenwoordigd in dit huis. Ik ben al uitgerust met een flinke dosis maar ik ben niet de enige. Gelukkig maar, dan kunnen ze mij hier niet als enige iets verwijten….

Maar goed. Eigenwijs. Pinda. Twee woorden met dezelfde betekenis. ‘Ja maar schat, als je het nou zo doet..’  standaard antwoord is dan ‘nouhouhouwwww’. Eigenwijs en Koos. Koos gaat gewoon door, ondanks als je zegt dat het anders kan/moet. Je krijgt een grom en daarna negeert hij je. Om later dan wel bij je te komen met zijn hand op een zere plek en ‘auwauwauw’ murmelend. Eigenwijs is mr. Big misschien wel als ik helemaal eerlijk ben het minste van ons allemaal. Misschien maar een beetje hoor. Totdat ik opper dat het misschien anders kan/moet. Dan steekt de eigenwijzigheid heftig op. Wat is dat toch??

DSC_4482

Maar goed. Ik breide een truitje voor Koos. In maat 3 jaar voor mijn twintigmaander. Dat deed ik eerder en dat paste goed. Maar ineens telde ik het aantal steken van de mouwen en die waren meer dan in het patroon. Logischerwijs betekent dat dat ik teveel meerderingen in het bovenste gedeelte heb gemaakt waardoor ook de mouwen te breed waren. Eigenwijzerwijs betekend het dat het patroon verkeerd is. 

Drie keer raden wie gelijk had…

DSC_4464 copyDit slim fit model truitje moet maar een jaartje in de kast liggen in de hoop dat het volgend jaar slim fit genoeg is en niet te klein…

Kooserdekoos

Het kind Koos.

DSC_3782-copy

Het kind Koos kan kusjes geven, soms met een flinke portie tong en kwijl (zie boven, geen tekort aan kwijl) maar steeds vaker met gesloten mond. Dat zal in de (verre) toekomst wel weer achteruit gaan evolueren. Hij kan ook vliegkusjes geven en de dikste knuffels krijg je als hij net wakker is.

Koos hoef je niet vaak te troosten want hij heeft een incasseringsvermogen met pijngrens van jewelste, maar hij wil wel even erkenning dat hij zich pijn heeft gedaan. Even ooh, roepen, over zijn bol aaien of gewoon even naar hem kijken is voldoende.

Lawaai moet er wel zijn. Van hem vaak, of van speelgoed maar niet te veel door elkaar. Geen speelgoed en Storio van zus en radio bijvoorbeeld dan wordt hij (net zoals zijn moeder) vreselijk onrustig. Maar muziek, dat moet er altijd zijn. Gek op muziek is hij, dansen doet hij al op het kleinste flardje muziek en ritmes meetikken doet hij vaak met zijn voet of vingertje. Vinger moet ik eigenlijk schrijven want hij heeft kolenscheppen als handen.

Gezien op het schoolplein is hij met zijn nog geen 20 maand groter en zwaarder dan de meeste ruim twee jarigen. Maar oh zo veel meer onhandiger, zijn motoriek past echt bij een ruim anderhalf-jarige. Dat zorgt wel eens voor rare blikken en opmerkingen. Ook dat hij nog niet praat vinden mensen vreemd, want hij is toch al ruim twee? Toegegeven, hij is niet de snelste met praten maar gezien de praatgraagheid van de kleuter vinden we het nog wel even best. Deze week zijn er al wel de woordjes ‘Haaaaaaaaaaaaaaai’ en ‘aaauuwwwww’ geïntroduceerd. Hai wordt goed toegepast, elke keer als je hem ziet en auw zegt hij alleen als hij met het voedingskussen zijn vader slaat… Komt vast wel goed met dat jong van ons.

Onverschrokken is hij ook. Gaat overal naar toe en laat zich door weinig tegenhouden. Tenzij er een kind van zijn eigen leeftijd is, dan durft hij ineens niet. Hij heeft zich onlangs vreselijk aangesteld toen een meisje van twee maand ouder te dicht in de buurt kwam. Huilen, gillen, wegkruipen achter mij. Oudere kinderen en jonger geen probleem. Vooral ouder. Onze cougar-hunter.

DSC_3804-copy

Hij heeft heel soms nog de neiging om zichzelf pijn te doen als hij boos is. Was dat eerder met zijn hoofd op het parket bonken, nu is dat met zijn hoofd in de kussens bonken maar nog vaker ons of zijn zus slaan. Zijn zus slaat helaas terug wat nog meer boosheid opwekt.

Geen snoertje, stekker, knopje is veilig voor hem. Zowel thuis als buitenshuis. Ook nu ik dit typ hangt hij naast/over mij heen om steeds maar weer mee te tikken. Of de dvd speler te openen. Of de lader eruit proberen te halen. Ook weet hij dat als we tv kijken dat hij met de afstandsbediening een nieuwe aflevering kunnen starten (we hebben sinds kort Netflix). Als de aftiteling klinkt dan wijst hij naar of pakt hij de afstandsbediening al. Ultieme favorieten hier in huis zijn Sien van Sellingen bij Pinda en Masha en de Beer bij allebei. Bob de Bouwer mag ook, het liefste heeft Koos animatiefilmpjes, geen ouderwetse tekenfilms. 

Ooit liet ik Koos aan een geurkaars ruiken in de winkel en sindsdien moet hij aan elke kaars ruiken. Ook als ze branden. Beetje gevaarlijk. Ook liet ik hem ooit een kaarsje uitblazen en nu begint hij al te blazen als ik een poging waag om waxinelichtjes aan te steken. Niet zo gevaarlijk maar wel heel hinderlijk.

Hij eet nog steeds goed, maar niet meer zo veel. Hij houdt zijn lippen stijf dicht als hij niet meer wil en dan maakt het niet uit of hij gezonde hap of een koekje voor zijn neus heeft. Wat hij erg lekker vindt zijn macaroni en zelfgemaakte pizza, hij roept dan bij elke hap ‘hmmmm’ maar paella wil er ook best in. Hij is wel meer een aardappeleter dan vleeseter en gaat daarmee zijn moeder achterna terwijl Pinda en mr. Big juist voor het vlees gaan. Tot je hem een sparerib in zijn knuist stopt, dan wordt hij plots carnivoor.

Koos heeft vier tanden boven, drie onder. Nummer vier onder komt na weken tevoorschijn. Maar kiezen, daar heeft hij er al wat van en die kwamen allemaal tegelijk. Het is net een fietsenrek in zijn mond met al die gaten tussen de tanden en kiezen. 

DSC_3932

Slapen moet MOET met popje. Popje is ooit gemaakt door mijn moeder. Bij het opruimen van de zolder bij mijn vader kwamen we popje weer tegen. Ik dacht dat popje voor mijn broertje gemaakt was en hij dacht dat die voor mij gemaakt was. Ik moest hem maar meenemen zei mijn broertje. En wat blijkt? Popje is gemaakt voor Koos. Vooruitziende moeder had ik. Popje zat mooi te wezen in zijn kastje tot er een ochtend kwam dat Koos erg vroeg wakker was, ik gaf hem wat speelgoed en alles werd uit zijn bed gegooid behalve popje. En sindsdien moet Popje er zijn als hij gaat slapen. Als wij nog even achter de deur kijken ’s avonds dan wordt hij vaak een klein beetje wakker, reikt naar Popje en valt pas in slaap als hij de knuist van Popje in zijn knuist stopt.

Nieuw nieuw nieuw

DSC_3322

Een nieuwe werk/schoolweek in het nieuwe jaar, een nieuwe blauwe plek aan de zijkant van zijn koppie, een nieuwe rol choco koekjes, oude ritmes weer oppakken en de altijd blijvende strijk maar weer eens verminderen. 2014 kom maar op!