Home sweet home III

Mijn keukentje. Al moet ik zeggen dat er veel is wat we anders zouden willen, zijn we er toch best wel blij mee hoor. Graag willen we van het kersenhout af wat in deze keuken zit, een kleur die wij niet snel zelf uit zouden kiezen. Vaak hoor je dat mensen hun keuken mooier maken door andere deurtjes en greepjes te gebruiken maar dat is nu juist het onderdeel waar we wel heel blij mee zijn. Bovendien is de keuken niet heel erg groot.  Ook willen we graag een andere tafel, en wil ik (niet mr. Big) de stoelen die mEET ook heeft. Prachtig staan die aan haar prachtige tafel in haar prachtige huis met de prachtige lichtinval en de prachtige muur. En over mooie keukens gesproken, haar keuken dat lijkt me ook wel wat. Dus om een beetje van mEET’s huis te creeëren wilde ik dus haar mooie stoelen. Mr. Big stak daar een stokje voor, hij vind ze niet mooi genoeg. Potjandosie. Ik vond ze zo lekker landelijk en toch stoer en ze zaten zo lekker.

Maar om even terug te keren naar home sweet home, het ging erom om de mooie zaken in je huis te vinden en te waarderen en het is niet allemaal slecht in die keuken van ons hoor! Helemaal niet. Er zit vooral in de keuken een mixje van oud en nieuw, lekker wat kringloop dingen en nieuwe zaken.

Nieuw is een kasje van de Hema, wat eigenlijk al weer een aantal jaren dienst doet en oud zijn de lampen erboven. Zie ook hier.

Nieuw zijn de maatbekers en oud is de broodtrommel en het kleine blauwe schaaltje.

Nieuw zijn de ovenwanten en de theedoek en oud is de tas die ik ooit voor 16 euro van de kringloop vandaan haalde. Ik zag hem van een flinke afstand en alles eromheen vervaagde. Ik rende erop af, ondertussen Pinda met mij meesleurend, klemde hem vast. Het is een geöliede leren tas die ik later voor, ik geloof, zo’n 140 euro zag hangen in een dure winkel. Daar ga ik wel even van huppelen.

Nieuw is Pinda. Nieuw is de vloer die net iets eerder aanwezig was dan Pinda. We hadden de vloer net gevoegd in de week dat ik ook een afspraak bij de gyneacoloog had, waar ik dan met zwarte voeten in de beugels lag. Daarna kreeg ik een injectie en daarna huiswerk en de opmerking om vanavond maar niet de vloer te voegen en 9 maand later was Pinda er. Ik moet altijd nog lachen als ik Pinda op die vloer zie spelen.

Barbaramama heeft een leuk initiatief bedacht namelijk Home sweet home. Zij schrijft: ’ dat door AL het moois dat ik op verschillende blogs zie, ik vaak vergeet de gezelligheid en het fijne gevoel van mijn eigen huis te zien’. En ook ‘Omdat ik me voorgenomen heb om in 2011 méér vriendjes te worden met mezelf (Lees: meer tevreden met wat ik heb en wie ik ben) lijkt het mij leuk om elke maandag een foto te plaatsen van een plekje uit mijn eigen huis en even stil te staan bij mijn eigen plek.’ Dat leek mij ook wel wat, dus doe ik ook mee.

Kringloop

‘Wat wil je doen op de eerste dag van onze vakantie” vroeg mr. Big gisteren. Kweetnie was mijn antwoord. Lekker een dagje thuis met zijn drietjes voor kerst begint lijkt me ook niet zo slecht.

Een tijd erna zei ik dat ik nog wel naar die grote kringloop wilde in de loop van volgende week, die ene niet zo binnen fietsbereik ligt maar die zoooo groot is. 3000 m2. Vol met muf geurende dingen. ‘Goed’ zei mr. Big, gaan we dat morgen doen. Eeeuh, okee. Mr. Big is niet zo kringloperig eigenlijk. En bij die hele grote kringloop ligt gewoon heel veel meuk. Dat moet ik we toegeven, maar meuk is soms ook leuk. Maar hij zal wel gedacht hebben dat hij het maar beter zo snel mogelijk kon doen, dan was het klaar.

Tja.

Moesten we ons eerst nog uitgraven. Er lag vanochtend ruim 20 centimeter en het heeft de hele dag door gestaag gesneeuwd. Niet zo erg als in andere delen van het land, maar toch aanzienlijk. Mr. Big ging gewapend met sneeuwscheppen en bezems aan de slag en na een half uurtje zetten we onze billen neer in de auto. Op de stoelen met ingebouwde verwarming. Ja. Wij vervoeren ons graag in stijl naar de kringloop.

De buit. 2 ritsen van 18 en 20 centimeter voor 35 en 40 cent. 2 flinke couponnen roze linnen voor 85 en 95 cent en een flink stuk robuust geweven stof voor 1, 50. Ook een metertje kant voor 95 cent en een halve meter lint voor 40 cent. Ik heb me ingehouden. Ik zag vier stoelen staan die alleen maar een hele lelijke stof hadden, iets dat met herbekleding zo opgelost zou worden. Maar ze waren net een luxere uitvoering dan de vier stoelen die ik thuis heb staan die eigenlijk ook alleen maar herbekleed moeten worden. En als ik dat nou zo’n leuk werkje vond, dan had ik dat allang gedaan natuurlijk. Ik zag een heel groot kruis, het hout was helemaal kunstig bewerkt. Maarja, waar laat je het? Het is nu niet zo dat wij zo gelovig zijn dat we daar nou graag de hele dag tegen aan kijken. Het kruis was ruim een meter, dus subtiel was het niet. Ik zag een allerschattigst smeedijzeren ledikant met roze afbladderende verf. Maar Pinda past daar natuurlijk niet in. Ook miste er een poot en een bodem. Ik zag allemaal fleurige bloempotten. Ik zag een ontzettend leuk kamerscherm waarop stond dat het niet te koop was (gelukkig, ik had het zo meegenomen). Ik zag een flinke verzameling koffers, en veel van die kleine wandkastjes van donker eiken met glas waarvan ik dan altijd denk ‘och, een linkje verf’. Maar nee. Ik was sterk. Ik ruim op in huis en dan is er geen plaats voor nog meer spul wat misschien ooit wel gebruikt wordt. Echt niet. Pfoe. Het was me wel een beproeving.

Nu gaan we genieten van Kerst! Fijne kerstdagen allemaal!

Kringloopgeluk

Dit is mijn keuken, aan de kant waar er geen keukenkastjes staan. Eigenlijk is dit dus gewoon mijn keukentafel maar omdat dat ook meteen de enige tafel is is dit mijn eettafel. Onze eettafel. Zeg ik het zo goed… ja volgens mij wel. Er is niet zoveel mis mee als je zo kijkt. Maar als je irl* kijkt dan wel hoor. De muren zijn alles behalve egaal van één kleur, het is meer een verzameling creme en beige tinten geworden ondertussen. De lampenkappen waren ooit zwart maar zijn helemaal verkleurd in 6 jaar tijd. De stoelen hebben hoezen erover die ook al zo’n tien jaar gebruikt worden. Ze vallen nog net niet uit elkaar.

We hadden het erover om andere lampenkappen te halen, iets wat niet verkleurd was en niet zwart, een lichte grijs of een lichte creme ofzo, iets dat niet zo heel erg aanwezig was. Maar dat bleek een onmogelijke opgave te zijn, om vierkante kappen van 15 x 15 te vinden met een smalle montage ring (jeweetwel, waarmee je hem vastzet). Ja het kan wel maar dan zit je meteen op een prijs die veel hoger is dan de aanschafwaarde van de lamp was. En toen ging ik naar mijn favoriete winkel, en daar zag ik ze, twee lampen van melkglas, met een mat rvs ophanggedeelte en een snoer van zwart en wit draad, zo eentje die vroeger om strijkijzers zat. Ik was verliefd. Langs mij liep een meneer van de winkel, type boom (zo’n hoge brede eik) met een gat tussen zijn voortanden waar je u tegen zegt. Die meneer lachte zijn mooiste lach toen ik zei dat zijn hulp nodig had en hij haalde meteen een trap. Ook liep hij mee naar de kassa, zodat ik niet hoefde te tillen (jaja ze bestaan nog). En toen kwam het grootste karwei, ze meekrijgen naar huis. Ze pasten net in mijn fietstas maar ik had ook al wat boodschappen gedaan en ik had Pinda voorop. Het werd een hele lange rit waarbij ik bij elk hobbeltje mijn ogen dichtkneep van angst. Maar het lukte, ik kwam ermee thuis.

Gelukkig vond mr. Big ze ook mooi en twee dagen later (ja, ik wilde wel dezelfde dag maar dit soort dingen laat ik echt aan mr. Big over) twee dagen later hingen ze. En had ik de muren geschilderd, want dat kan natuurlijk niet, zulke mooie lampen ophangen in een lelijk geschilderde keuken. De muren zijn een licht tintje grijs geworden wat met het zonnetje een hele mooie zachte koffie verkeerd gloed heeft. De lampen geven heel mooi zacht licht wat toch helder genoeg is. De hele keuken is weer fris en licht, mede dus doordat er geen zwart gevaarte meer boven je hoofd hangt als je eet.

Maarja, die favoriete winkel van mij dat is natuurlijk de kringloopwinkel. Ik vroeg mij al af waarom mensen die lampen wegdeden en nu weet ik het. Er zit een knikje in het metaaldraad waaraan de lampen hangen, waardoor ze scheef hangen, eentje heel duidelijk. Er moet dus nog wel een nieuw metaaldraadje aan. Maar ach, zeg nou zelf, voor 7.50 per stuk heb ik toch een goede koop gedaan! Nu nog slagen voor twee comfortabele stoelen, met wieltjes eronder en het liefst een stoere grof geweven grijzige stof. Iets zegt me dat ik daarvoor niet zo snel slaag bij de kringloop.

En nu lach ik me een breuk als de oude eigenaar van deze lampen hier meeleest…. je weet maar nooit!

* irl= in real live… jaja

Ik ben er nog

De tijd gaat ineens heel snel hier, het is alweer donderdag, ik snap er niets van. En ik heb zomaar niet eens elke dag geblogd. Schande.

Mr. Big is weer aan het werk gegaan vandaag. Zijn enkel is weer redelijk belastbaar al vind ik het allemaal nog wel snel gaan. Ik heb de eerste dag echt moeite moeten doen om hem op de bank te houden met zijn voet omhoog en ijs erop, hij kon toen alleen maar hinkelen. Heel gek, normaal is hij niet van de bank af te branden…

Gisteren heb ik nog even gebruik gemaakt van het feit dat ik een auto bij de deur had. Ik ben naar de kringloopwinkel geweest die een eindje verderop zit. Die is veel groter. Heel veel groter. En daar slaag ik toch elke keer weer. Nu ook;

Een heel leuk houten kinderstoeltje voor 2 euro en 50 centjes. In geweldige staat en geschilderd door iemand die wist wat hij deed. In tomatenrood. Het enige probleem is dat ik tomatenrood heel mooi vind voor tomaten maar iets minder voor meubels, ik heb in huis weinig rood. De eerste twee lagen grondverf zitten er nu op en een potje licht turquoois staat klaar. Pinda heeft heel goed geholpen, ze heeft geschuurd, poetsen noemde ze het. Daarna heeft ze goed gekeken hoe ik het stoeltje schoonmaakte met amonia, tot ze het geurtje rook, toen was ze heel snel weg. Maar terwijl ik schilderde zat ze er alweer met de neus bovenop terwijl ze steeds herhaalde ‘niet aankome, nee niet aankome, kijke met oogggg niet met vinges, apblijve van mama”. En dan toch steeds proberen om er wel aan te komen he!

Ode aan de kringloop

Oh kringloopwinkel hoeveel ik van u hou, laat mij de manieren tellen. (kromme vertaling uit het engels, yep Elizabeth Barrett Browning, ik ben niet alleen maar knap, ook intelligent)

Ik hou van u vanwege mijn “nieuwe” tas, ter waarde van 8 euro. Ik dacht eerst dat het pleather was maar het is toch leer. Pleather is engels voor nepleer (plastic leer) las ik laatst, klinkt zo leuk, veel beter dan pleer toch?

Ik hou van u vanwege dit leuke lieve kleine autootje van 20 centjes. Elke keer dat ik er naar kijk, moet ik een beetje lachen.

Ik hou van u vanwege dit echte houten dominospel waar ik de plaatjes zo leuk van vind. Made in the USSR. Pret voor 75 cent.

Ik hou ook van u door deze broodtrommel. Een dure aankoop, wel 7 euro. En vies dat hij was! Maar na heel veel poetsen zitten nu alle broodjes erin.

Nog een reden, de strijkkralen set voor E 1,25. Prima prijsje om uit te proberen toch?

En als laatste, voor vandaag tenminste want ik zal in de toekomst vast nog meer redenen vinden om van u te houden, maar voor nu als afsluiting: Pinda’s nieuwe spijkerjas. Voor 5 euro. Ik moet alleen nog een nieuwe drukknoop aanzetten. Stoer. STOER!

Aankopen zijn gedaan in de laatste maanden en verspreid over meerdere kringloopwinkels, er was nog meer maar dan wordt het logje wel erg lang natuurlijk. Ook ben ik weer aan het schilderen geweest en trilt mijn arm een beetje door het vele boven mijn macht werken. Dus zijn alle foto’s net een beetje onscherp. Ik erger mij daar ontzettend aan.